Γύρω γύρω πόλη…

* 22 Ιουλίου. * Καλοκαίρι, καλοκαίρι αλλά από ειδήσεις να φαν κι οι… κότες! * Η Αθήνα ακόμα ν’ αδειάσει, αλλά η Επίδαυρος γεμίζει. * Τώρα καλό είναι αυτό; * Για τον ταμία και τις γύρω ταβέρνες καλό είναι. * Για την τέχνη, όχι ακόμα… * Έτσι που πάει, κάθε Παρασκευή νοσταλγούμε την προηγούμενη κακή ως… καλύτερη! * Το κοινό όμως δεν δείχνει να δυσαρεστείται. * Χειροκροτεί, φωτογραφίζει με τα κινητά, υποτιτλίζει όση ώρα ο ηθοποιός-σταρ ερμηνεύει και μετά κατηφορίζοντας ενημερώνει τηλεφωνικώς όσους έμειναν σπίτι για το πόσο «ωραίοι είναι οι κοιλιακοί του Μαρκουλάκη» (!) και τι ωραίο το κόκκινο φουστάνι της Καραμπέτη. * Στη «Λυσιστράτη» ο κόσμος ήταν πολύς. * Και τα παιδιά, επίσης. * Ψίθυροι, μπουκάλια που άνοιγαν κι έκλειναν, κινητά που φώτιζαν… μια ανησυχία. * Έτσι είναι, όμως. * Ή εισιτήρια πολλά θα έχεις ή σχετικό με τις τέχνες κοινό! * Διαλέξτεεε! * Εμένα εκείνο που με δυσαρεστεί είναι άλλο: δεν ενδιαφέρεται κανείς να εκπαιδεύσει το κοινό του; * Έχει ένας θίασος τη δυναμική του sold out, τι κάνει; * Ανεβάζει τον πήχη κι ας δυσαρεστήσει μερικούς κερδίζοντας κάποιους άλλους ή κατεβάζει τον πήχη για να ευχαριστήσει τα χαμηλά ένστικτα του μεγάλου κοινού; * Γιατί μία εν δυνάμει εμπορική παράσταση πρέπει να ρέπει σε ευκολίες; * Για να τιμήσουμε το κοινό! * Όλα για το κοινό. «… το κοινό, που να βρίσκεται κρυμμένο/ Γιορτινό, μακρινό κι αγαπημένο, το κοινό…» που λέει κι ο Σαββόπουλος. * Κι ενώ στη μεγάλη Επίδαυρο το κοινό βούλιαξε στις συνήθειές του, στη μικρή Επίδαυρο ο Αλκίνοος Ιωαννίδης έκανε, πάλι, αυτό που πάντα κάνει: ανέβασε τον πήχη, κι άλλο! * Μαζί με εξαιρετικούς μουσικούς (Αbsolute Ensemble) και τον Μιλτιάδη Παπαστάμου έπαιξε αλλιώς γνωστά κομμάτια και άγνωστα που ενθουσίασαν. * Στις συναυλίες του Ιωαννίδη, εκτός όλων των άλλων, ακούς τη Μουσική! * Βάλσαμο! * Κάποτε υπήρχε μόνο το φεστιβάλ κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης, στη συνέχεια η Αθήνα απέκτησε τα δικά της και σιγά σιγά σχεδόν κάθε πόλη της Ελλάδας ίδρυσε ένα φεστιβάλ ή κάτι που ονομάζεται φεστιβάλ. * Κάποια έχουν ειδικές θεματικές (από το ντοκιμαντέρ και την οικολογία μέχρι gay and lesbian ή ιατρικές ταινίες), άλλα φιλοδοξούν να είναι διεθνή και glamorous. * Σ’ αυτά που ξέρατε μέχρι τώρα προστίθεται ένα ακόμη, στην Πάτμο, που εξελίσσεται αυτές τις μέρες. * Όλα τους καλά, από την άποψη ότι φέρνουν σε επαφή ένα μεγαλύτερο κοινό με το σινεμά, σε αρκετές περιπτώσεις μάλιστα, ένα κοινό που δεν έχει πρόσβαση σε τέτοιου είδους κινηματογραφικές εκδηλώσεις, αρκεί αυτό που τα ενδιαφέρει να είναι η ίδια η 7^η τέχνη κι όχι η προσωπική προβολή ή το εύκολο κέρδος.

Άννα Βλαβιανού