16/11/2018 00:30:50
18.10.2010

Cine Ποντίκι

Cine Ποντίκι - Media

Τα Παιδιά είναι Εντάξει

Δυο λεσβίες μαμάδες ανακαλύπτουν ότι τα παιδιά τους θέλουν να μάθουν ποιος είναι ο βιολογικός πατέρας τους σε μια ιστορία που στα αυτιά ενός συντηρητικού θεατή ακούγεται σαν την αρχή ενός κακόγουστου ανέκδοτου, αλλά που καταλήγει σε μια από τις πιο τρυφερές, αληθινές και αξιαγάπητες ταινίες που είδαμε εδώ και χρόνια στην οθόνη. Η Νικ και η Τζουλς είναι παντρεμένες και μένουν σε ένα πολύ όμορφο σπίτι στα προάστια του Λος Άντζελες μαζί με τα έφηβα παιδιά τους, την Τζόνι και τον Λέιζερ. Η Νικ και η Τζουλς –ή οι Μαμάδες όπως τις αποκαλεί η Τζόνι– γέννησαν και μεγάλωσαν τα παιδιά τους χτίζοντας μια ήρεμη οικογενειακή ζωή για τους τέσσερίς τους. Ο 15χρόνος Λέιζερ, όμως, πιέζει την 18χρονη αδελφή του, πριν εκείνη φύγει για το κολέγιο, να του κάνει μια μεγάλη χάρη –εν αγνοία φυσικά των Μαμάδων– που μπορεί να τινάξει την οικογενειακή θαλπωρή στον αέρα: Να ψάξει να βρει τον βιολογικό τους πατέρα ή με άλλα λόγια τον δότη από του οποίου το σπέρμα έμειναν έγκυες οι Μαμάδες τους! Παρ’ όλες τις αρχικές της αντιρρήσεις, η Τζόνι αποφασίζει να κάνει τη χάρη στον μικρότερο αδελφό της και καταφέρνει να έρθει σε επαφή με τον «Βιο-Μπαμπά», Πολ, έναν άνετο εργένη ιδιοκτήτη εστιατορίου. Καθώς λοιπόν ο Πολ με τον μποέμ τρόπο ζωής του «εισβάλλει» στη γεμάτη κανόνες ζωή της τετραμελούς οικογένειας, ένα απρόσμενο νέο κεφάλαιο ανοίγει για όλους αφού νέοι οικογενειακοί δεσμοί ορίζονται, καθορίζονται, και επαναπροσδιορίζονται. Η Λίζα Τσολοντένκο, σκηνοθέτης με λαμπρή πορεία στο ανεξάρτητο αμερικάνικο σινεμά και μητέρα η ίδια μαζί με τη σύντροφό της, πιάνει ένα θέμα που θα μπορούσε να είναι ακανθώδες και το μεταμορφώνει όχι απλά σε μια χαριτωμένη κομεντί, αλλά σε μια γεμάτη ειλικρίνεια και αλήθεια ιστορία για την οικογένεια και τον τρόπο που ακόμη κι αν μοιάζει αλλαγμένη στις μέρες μας, εξακολουθεί να αποτελεί έναν από τους πιο βασικούς πυρήνες αγάπης στη ζωή μας. Οι ήρωές της απέχουν πολύ από το να είναι τέλειοι, αυτό είναι όμως που τους κάνει πραγματικούς και οι καταστάσεις της ακόμη κι αν εκ πρώτης όψεως δείχνουν «ακραίες», κρύβουν μέσα τους πράγματα που ακόμη και οι πιο συντηρητικοί θεατές μπορούν να δεχτούν και να αναγνωρίσουν. Χάρη και στις εξαιρετικές ερμηνείες των πρωταγωνιστών της (η Τζουλιάν Μουρ και η Ανέτ Μπένινγκ σαν να έχουν περάσει όλη τη ζωή τους μαζί) το φιλμ είναι αστείο και τρυφερό, συγκινητικό και χαριτωμένο, αλλά κυρίως ριζοσπαστικό μια που επιβεβαιώνει ότι η οικογένεια χτίζεται όχι με χρωμοσώματα και σπερματοζωάρια, αλλά με αγάπη και προσπάθεια. Σκηνοθεσία: Λίζα Τσολοντένκο. Πρωταγωνιστούν: Τζουλιάν Μουρ, Ανέτ Μπένινγκ, Μαρκ Ράφαλο, Μία Βασικόφσκα, Τζον Χάτσερσον. Χώρα: ΗΠΑ. Διάρκεια: 106΄

Ο Αμερικάνος

Ο σκηνοθέτης του Control (και διάσημος φωτογράφος) Άντον Κόρμπιν συναντά τον Τζορτζ Κλούνεϊ στον ρόλο ενός πληρωμένου δολοφόνου και η ιστορία λαμβάνει χώρα στην Ιταλική επαρχία. Ακούγεται εξαιρετική ιδέα, οπότε είναι ακόμη πιο επώδυνο όταν αποτυγχάνει με τόσο παταγώδη τρόπο. Διότι αντίθετα με ό,τι προσπαθεί να σας πουλήσει το τρέιλερ, ο «Αμερικάνος» δεν είναι ένα ακόμη... αμερικάνικο θρίλερ, αλλά μια «καλλιτεχνική» ταινία που τυγχάνει να έχει έναν περισσότερο διάσημο απ’ ό,τι χρειαζόταν πρωταγωνιστή. Ο οποίος μάλιστα δεν έχει και πολλά να κάνει σε μια ταινία που τον χρησιμοποιεί σχεδόν το ίδιο διακοσμητικά όσα τα ορεινά χωριά της περιοχής του Αμπρούτσι. Η ιστορία ξεκινά στη Σουηδία, όπου οι ειδυλλιακές διακοπές και το σεξ μπροστά στο τζάκι μιας απομονωμένης καλύβας τελειώνουν άδοξα όταν δυο Σουηδοί πληρωμένοι δολοφόνοι έρχονται να βρουν τον ήρωα, για να τον σκοτώσουν. Φυσικά εκείνος τους καθαρίζει πρώτος, όπως και τη γυναίκα με την οποία περνούσε τον καιρό του και καταλήγει στην Ιταλία όπου συναντά το αφεντικό του που του προτείνει να κρυφτεί μέχρι τα πράγματα να ηρεμήσουν. Διαλέγοντας το πιο ειδυλλιακό χωριό που θα μπορούσε να βρει, ο ήρωας περνά τις μέρες του υποδυόμενος τον φωτογράφο, μιλώντας με τον παπά του χωριού, χτίζοντας μια σχέση με μια όμορφη πόρνη και ετοιμάζοντας ένα όπλο για μια «συνάδελφό» του. Όλα αυτά στο... ρελαντί και με μια προσποιητή αίσθηση ότι κάτι πιο βαθύ και «εσωτερικό» συμβαίνει. Παρά τις μεταφορές για πεταλούδες όμως και την προσωπική κρίση που υποτίθεται ότι βασανίζει τον ήρωα, ο θεατής βασανίζεται κυρίως από την έλλειψη ουσίας, τη βασανιστικά αργή εξέλιξη της ιστορίας και την αίσθηση ότι κανείς δεν θα του δώσει πίσω τις δυο ώρες νύστας που μόλις έχασε. Σκηνοθεσία: Άντον Κόρμπιν. Πρωταγωνιστούν: Τζορτζ Κλούνεϊ, Βιολάντε Πλασίντο, Θέκλα Ρόιτεν, Πάολο Μπονατσέλι, Γιόχαν Λέιτεν. Χώρα: ΗΠΑ. Διάρκεια: 105'

Ο Σκοτ Πίλγκριμ Εναντίον των 7 Πρώην

Γνωρίστε τον Σκοτ Πίλγκριμ: είναι 20 ετών, ζει στο Τορόντο, παίζει μπάσο σε ένα συγκρότημα και βιντεογκέιμς, συγκατοικεί με έναν γκέι φίλο του, προσπαθεί να ξεχάσει την πρώην του που τα έφτιαξε με έναν μουσικό και βγαίνει με μια μαθήτρια. Μέχρι τη στιγμή που στα όνειρά του βλέπει μια παράξενη κοπέλα με χρωματιστά μαλλιά και την επόμενη μέρα τη γνωρίζει σε ένα πάρτι. Είναι κυριολεκτικά το κορίτσι των ονείρων του, αλλά υπάρχει ένα πρόβλημα. Για να την κερδίσει θα πρέπει πρώτα να νικήσει σε μονομαχία τις 7 προηγούμενες σχέσεις της που ακόμη δεν την έχουν ξεπεράσει κι έχουν σκοπό να τον εξοντώσουν! Αν κατορθώσει να αφανίσει και τα επτά πρώην έτερα ήμισύ της… τότε μπορεί και να βγει νικητής στο παιχνίδι του έρωτα. Δεν είναι δύσκολο να αντιληφθείς ότι ο Σκοτ Πίλγκριμ είναι βασισμένος σε ένα κόμικ καθώς κάθε τι πάνω του αποπνέει τον αέρα δεκαεφτάχρονων nerd που περνούν περισσότερο χρόνο απ’ ό,τι θα έπρεπε παίζοντας με παιχνιδομηχανές, ακούγοντας indie rock και διαβάζοντας graphic novels. Αυτό φαίνεται να είναι και το κοινό που έχει στο στόχαστρό του, αυτή η κατά βάση ρομαντική κομεντί του Έντγκαρ Ράιτ, μόνο που προσπαθεί πιο σκληρά απ’ ό,τι χρειαζόταν για να είναι hip. Το μοντάζ και η κάμερα προσπαθούν να αντιγράψουν την αίσθηση του χάρτινου κόμικ, εικόνες και γραφικά βγαλμένα κατευθείαν από videogames «λερώνουν» την οθόνη και το χιούμορ είναι σχεδόν πάντα εξυπνακίστικο. Το όλο αποτέλεσμα αν και φρέσκο στην αρχή, σύντομα γίνεται κουραστικό. Υποθέτω, ακόμη και για τα δεκαεφτάχρονα στα οποία στοχεύει...Σκηνοθεσία: Έντγκαρ Ράιτ. Πρωταγωνιστούν Μάικλ Σέρα, Μέρι Ελίζαμπεθ Γουίνστεντ, Κίεραν Κάλκιν, Κρις Έβανς, Άνα Κέντρικ, Τζέισον Σβάρτσμαν. Χώρα: ΗΠΑ. Διάρκεια: 112

Ακόμα

Όνειρα σε Άλλη Γλώσσα, της Λουκίας Ρικάκη

Ντοκιμαντέρ για ένα σχολείο στην Κύπρο που φιλοξενεί παιδιά μεταναστών και βρίσκεται 500 μέτρα από την Πράσινη Γραμμή. Στην ταινία, την πραγματικότητα του σχολείου και της ζωής στην Κύπρο την περιγράφουν με λόγια δικά τους, παιδιά μιας σπάνιας ωριμότητας. Μιλώντας με κουβέντες της ψυχής, από εκείνες που ξεκινούν σαν ψίθυρος και σιγά-σιγά βρίσκουν το ηχόχρωμά τους.

Ο Τελευταίος Εξορκισμός, του Ντάνιελ Σταμ

Ταινία τρόμου γυρισμένη σαν ψευδοντοκιμαντέρ για έναν ιεροκήρυκα, που θέλοντας να αποδείξει ότι ο εξορκισμός δεν είναι τίποτα άλλο από μύθος, αναλαμβάνει να θεραπεύσει ένα κορίτσι στον αμερικάνικο νότο. Το αποτέλεσμα θα τον εκπλήξει δυσάρεστα. Πιθανότατα κι εσάς σε μια ταινία που ξεκινά ως μια ενδιαφέρουσα κινηματογραφική άσκηση και μια κοφτερή ματιά στη θρησκευτική δεισιδαιμονία για να καταλήξει μια γεμάτη τρύπες και απιθανότητες, μπούρδα.

Ο Θρύλος των Ιπτάμενων Φρουρών

Κουκουβάγιες πολεμιστές σε μια 3D ταινία κινουμένων σχεδίων σκηνοθετημένη από τον Ζακ Σνάιντερ των 300. Θεαματική, αλλά μάλλον ανούσια και ίσως πιο τρομακτική απ’ ό,τι θα έπρεπε για μικρά παιδιά.

Γιώργος Ν. Κορωναίος

 

ΣΧΟΛΙΑ

Το "Π" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.