22/09/2018 01:40:12
1.11.2010

Cine Ποντίκι

Cine Ποντίκι - Media

Νέα από το μέτωπο: Ο Ντέιβιντ Φίντσερ εντυπωσιάζει ακόμη και με μια ιστορία που εκ πρώτης όψεως δείχνει να μην του «πάει», ο Μ Νάιτ Σιάμαλαν υπογράφει την κινηματογραφική του καταδίκη με μια ολοκληρωτική ανοησία και ο Γούντι Άλεν επιμένει στις γνωστές εμμονές του.

The Social Network

Σχεδόν οι πάντες ξέρουν τι είναι το facebook. Πολλοί γνωρίζουν το όνομα του ιδρυτή του, Μαρκ Ζούκεμπεργκ, κάποιοι ξέρουν και λίγα από τα παρασκήνια της δημιουργίας του. Ακόμη κι αυτοί που δεν γνωρίζουν τίποτε από τα παραπάνω πιθανότατα θα αντιληφθούν ότι κάτι αξιοπρόσεκτο υπάρχει στην ιστορία, εφόσον κέντρισε το ενδιαφέρον του Ντέιβιντ Φίντσερ, ενός από τους λίγους αληθινά ιδιοφυείς σκηνοθέτες των ημερών μας. Βλέποντας την ταινία δεν είναι δύσκολο να καταλάβεις τι. Το «Social Network» είναι ένα – βασισμένο σε αληθινά γεγονότα – χρονικό της δημιουργίας του facebook, όμως δεν είναι μόνο η ιστορία ενός επιχειρηματικού θαύματος ή του απροσδόκητου θριάμβου του σπασίκλα απέναντι στους πλούσιους κι όμορφους της τάξης. Δεν είναι μόνο η εξιστόρηση της γέννησης ενός διαδικτυακού εργαλείου που άλλαξε μια ολόκληρη γενιά. Μαζί με όλα αυτά είναι κυρίως μια συναρπαστική ματιά πάνω στη φύση της αλήθειας και την υποκειμενικότητα της πραγματικότητας. Ο ιδρυτής του facebook μπορεί να είναι ο Μαρκ Ζούκεμπεργκ, όμως ο κολλητός του φίλος Εντουάρτο Σάβεριν έστησε αυτό που αργότερα θα γινόταν μια επιχείρηση αξίας εκατοντάδων εκατομμυρίων, και οι αδελφοί Βίνκελβος ήταν αυτοί που είχαν αρχικά την ιδέα για ένα σάιτ που έμοιαζε με προπομπό του facebook. Έτσι η ταινία μεταμορφώνεται γρήγορα, από την ιστορία ενός κοινωνικά προβληματικού νεαρού που χτύπησε το τζακπότ, σε ένα δράμα γεμάτο προδοσίες και αντικρουόμενες αλήθειες, μια μάχη θέλησης και ιδιοκτησίας που έχει σαν έπαθλο, όπως τελικά αποδεικνύεται, μόνο τα χρήματα. Ο Φίντσερ και το εξαιρετικό σενάριο του Άαρον Σόρκιν μεταμορφώνουν την ούτως ή άλλως γεμάτη ίντριγκα ιστορία σε κάτι αληθινά συναρπαστικό, έναν τυφώνα από λέξεις, γεγονότα και συγκρούσεις που σαρώνει κυριολεκτικά την οθόνη, κάνοντας κάθε σκέψη για το πόσο ενδιαφέρον μπορεί να έχει μια ταινία για τη δημιουργία ενός αληθινά βαρετού μέσου κοινωνικής δικτύωσης να εξαφανίζεται από το πρώτο κιόλας λεπτό. Αυτό που μένει είναι μια συναρπαστική εξιστόρηση ενός συγκεκριμένου παραδείγματος στην ιστορία της «dot com» εποχής, αλλά και μια ακτινογραφία του ήθους και της πραγματικότητας μιας ολόκληρης γενιάς ανθρώπων, που φαίνεται να έχουν όλο και λιγότερη σχέση με τους κανόνες και την πραγματικότητα του «παλιού», μη διαδικτυακού κόσμου… Σκηνοθεσία: Ντέιβιντ Φίντσερ. Πρωταγωνιστούν: Τζέσι Άιζενμπεργκ, Τζάστιν Τιμπερλέικ, Άντριου Γκάρφιλντ, Ρούνι Μάρα, Ρασίντα Τζόουνς. Χώρα: ΗΠΑ. Διάρκεια: 120’

Θα συναντήσεις έναν ψηλό μελαχρινό άντρα

Τόσο γνώριμη που σου δημιουργεί συχνά το αίσθημα του déjà vu, η καινούργια κομεντί του Γούντι Άλεν είναι όσο πνευματώδης και κυνική περιμένεις, αλλά δυστυχώς όχι κι όσο φρέσκια ή απολαυστική ελπίζεις. Τοποθετημένη στο Λονδίνο, ακολουθεί τις ζωές μιας χούφτας ανθρώπων που ερωτεύονται και χωρίζουν, που ελπίζουν κι απογοητεύονται και που αναζητούν το νόημα της ζωής, ενώ ο Γούντι σαν ενορχηστρωτής του κουκλοθέατρου στο οποίο πρωταγωνιστούν γελά όλο νόημα από πάνω τους. Η ηλικιωμένη Ελένα πηγαίνει σε ένα μέντιουμ για να μάθει τι την περιμένει στη ζωή της τώρα που ο άντρας της την εγκατέλειψε αναζητώντας τα νιάτα του. Ο πρώην σύζυγός της, Άλφι, προσπαθεί να ξεγελάσει τον χρόνο με το γυμναστήριο, το σολάριουμ κι ένα call girl που παντρεύεται βιαστικά. Η κόρη τους, Σάλι, έχει κουραστεί να περιμένει τον άντρα της, Ρόι, να γράψει το καινούργιο του μυθιστόρημα κι εκείνος έχει βαρεθεί από τις συνεχείς απορρίψεις των εκδοτικών οίκων. Γεγονότα καθημερινά, αλλά κι αναπάντεχα, τυχαίες γνωριμίες, νέοι έρωτες, δεύτερες ευκαιρίες και μεγάλα λάθη θα οδηγήσουν τους ήρωες στο να επανεκτιμήσουν τον βίο και τις επιλογές τους. Αυτό που θα ανακαλύψουν βεβαίως είναι κάτι που ο Γούντι δηλώνει εξαρχής με μια ατάκα από τον Άμλετ, που περιγράφει τη ζωή ως «μια ιστορία ιστορημένη από έναν ανόητο, γεμάτη θόρυβο κι οργή, δίχως κανένα νόημα». Η ελαφριά διάθεση και το καλό καστ κάνει το φιλμ γοητευτικό, ακόμη κι αν δεν έχει τίποτα καινούριο να προσθέσει στην καριέρα του δημιουργού του, που εδώ δείχνει απλά να αναμασά ιδέες και καταστάσεις από παλιότερες, πιο πετυχημένες στιγμές του. Σκηνοθεσία: Γούντι Άλεν. Πρωταγωνιστούν: Ναόμι Γουότς, Τζος Μπρόλιν, Τζέμα Τζόουνς, Άντονι Χόπκινς, Αντόνιο Μπαντέρας, Φρέιντα Πίντο. Χώρα: Μεγάλη Βρετανία. Διάρκεια: 98’

Μια οικογένεια… ψώνιο

Μια ενδιαφέρουσα ιδέα κι ένα καλό καστ δεν οδηγεί πάντα σε ένα ικανοποιητικό αποτέλεσμα, με τον ίδιο τρόπο που η άψογη διαφήμιση ενός νέου προϊόντος δεν εγγυάται πάντα την ικανοποίηση του πελάτη. Το σενάριο στο φιλμ του Ντέρικ Μπόρτε, πάντως, είναι τουλάχιστον πρωτότυπο. Ο Στιβ Τζόουνς μετακομίζει στο νέο του σπίτι στα προάστια μαζί με τη γυναίκα του Κέιτ και τα δυο τους παιδιά, την Τζεν και τον Μικ. Φιλικοί, μοντέρνοι και ελκυστικοί όλοι τους, φορούν τα πιο κομψά ρούχα, έχουν τα καλύτερα gadgets, οδηγούν τα πιο σύγχρονα αυτοκίνητα. Τα πάρτι τους είναι πάντα πετυχημένα, το σπίτι τους άψογο, οι σχέσεις τους τέλειες. Αποτελούν το υπόδειγμα της αμερικάνικης οικογένειας και οι γείτονές τους προσπαθούν σκληρά να τους μοιάσουν αγοράζοντας ό,τι λανσάρουν οι ίδιοι ως τα υλικά του τέλειου lifestyle. Μόνο που αυτή είναι απλά μια πολύ καλά στημένη βιτρίνα, μια που στην πραγματικότητα οι Τζόουνς δεν είναι καν οικογένεια, αλλά έμμισθοι υπάλληλοι μιας εταιρείας προώθησης προϊόντων, η οποία τους χρησιμοποιεί ως το καλύτερο δόλωμα για το αγκίστρι του άμετρου καταναλωτισμού. Το εύρημα είναι αναμφίβολα έξυπνο και η εκτέλεση τουλάχιστον μέχρι ενός σημείου πετυχημένη, όμως γρήγορα η σάτιρα ξεφεύγει σε μάλλον ηθικοπλαστικές διαδρομές χάνοντας τη δύναμή της. Έτσι τελικά αυτό που θα μπορούσε να είναι μια αληθινά καυστική κομεντί για τις καταναλωτικές συνήθειές μας καταλήγει ένα μάλλον άκαπνο πυροτέχνημα που προσπαθεί να κρατήσει τους πάντες ικανοποιημένους. Κρίμα... Σκηνοθεσία: Ντέρικ Μπόρτε. Πρωταγωνιστούν: Ντέμι Μουρ, Ντέιβιντ Ντουκόβνι, Άμπερ Χερντ, Μπεν Χόλινγκσουορθ. Χώρα: ΗΠΑ. Διάρκεια: 96’

Δεσμοί αίματος

Δεύτερη ταινία μετά το «Στην πόλη της Σύλβια» που διασώζεται από τη σκόνη των αποθηκών της εμπορικής διανομής χάρη στην πρωτοβουλία της Ταινιοθήκης της Ελλάδος να προβάλει αξιόλογες ταινίες του πρόσφατου παρελθόντος που δεν βγήκαν ποτέ στις αίθουσες. Το φιλμ του Μάριους Χολστ, γυρισμένο το 2007, αρχίζει στο Κόσοβο κι ακολουθεί το ταξίδι ενός δεκαπεντάχρονου αγοριού, που όταν ο αδελφός του πεθαίνει, ξεκινά να βρει τον πατέρα του, ο οποίος ζει πλέον στη Νορβηγία. Δίχως να αποκαλύψει αρχικά την ταυτότητά του θα κατορθώσει να πιάσει δουλειά στο εστιατόριό του, όμως οι σχέσεις του πατέρα του με ανθρώπους του υποκόσμου και οι λανθασμένες κινήσεις του νεαρού αγοριού θα έχουν ως αποτέλεσμα όχι μια ευτυχή επανένωση, αλλά μια τραγική κατάληξη. Γυρισμένο με τρόπο που θέλει να είναι την ίδια στιγμή φροντισμένος αλλά και ωμός, και με κύριο ατού του την ερμηνεία του νεαρού πρωταγωνιστή του, οι «Δεσμοί αίματος» κινούνται ανάμεσα στο οικογενειακό δράμα και το θρίλερ, βάζοντας στο μείγμα την τεταμένη δυναμική μιας Ευρώπης που δεν είναι πια αυτή που κάποτε γνωρίζαμε. Το αποτέλεσμα δεν είναι κάτι το εξαιρετικό, αλλά αναμφίβολα ένα καλοφτιαγμένο δείγμα ευρωπαϊκού κοινωνικού σινεμά, που όμως αντλεί τις επιρροές του τόσο από τους αδελφούς Νταρντέν όσο κι από τη μυθοπλαστική σχολή του αμερικάνικου κινηματογράφου. Σκηνοθεσία: Μάριους Χολστ. Πρωταγωνιστούν: Ναζίμ Μουαρέμι, Ενρίκο Λο Βέρσο, Μιριάνα Καράνοβιτς. Χώρα: Νορβηγία. Διάρκεια: 100’

Ακόμη

Τα (Γ)λυκάκια, των Άντονι Μπελ, Μπεν Γκλουκ

Νεαρή λύκαινα Άλφα, που προορίζεται για αρχηγός της αγέλης, ερωτεύεται λύκο Ωμέγα από την κατώτερη κοινωνική τάξη. Όταν θα βρεθούν μακριά από το δάσος τους θα κάνουν ένα μεγάλο ταξίδι για να επιστρέψουν σε αυτή την υπερβολικά παιδική ταινία κινουμένων σχεδίων.

Ο Τελευταίος Μαχητής του Ανέμου, του Μ Nάιτ Σιάμαλαν.

Ανόητο και βαρετό παραμύθι επιστημονικής φαντασίας, βασισμένο σε τηλεοπτική σειρά, για έναν νεαρό που ελέγχει τα τέσσερα στοιχεία σε ένα μυθικό βασίλειο.

Γιώργος Ν. Κορωναίος

 

ΣΧΟΛΙΑ

Το "Π" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.