20/11/2018 01:17:58
27.12.2010

Cine Ποντίκι

Cine Ποντίκι - Media

Η εβδομάδα των Χριστουγέννων είναι παραδοσιακά «κινηματογραφική», εξ ου και η πληθώρα νέων ταινιών. Παραδόξως, οι περισσότερες από αυτές είναι τουλάχιστον αξιοπρόσεκτες. Άντε και του χρόνου!

O Θαυματοποιός

Η καινούρια ταινία του Σιλβέν Σομέ, του δημιουργού του «Τρίου του Μπελβίλ», πηγάζει από την ίδια φλέβα κινηματογραφικής μαγείας που έκανε την πρώτη μεγάλου μήκους του τόσο γοητευτική και προσθέτει στο μείγμα ένα σενάριο γραμμένο από τον Ζακ Τατί, που ο ίδιος δεν πρόλαβε να γυρίσει. Ο «Θαυματοποιός» του φιλμ είναι ένας καλλιτέχνης και διασκεδαστής της σκηνής, του οποίου όμως η τέχνη πεθαίνει. Οι ροκ σταρ κλέβουν τη λάμψη του κι εκείνος είναι αναγκασμένος να αποδέχεται όλο και πιο αόριστες συμφωνίες με θέατρα, καφετέριες, μπαρ και πάρκα. Ωστόσο, όταν είχε επισκεφθεί μία παμπ σε ένα χωριό της δυτικής ακτής της Σκοτίας συνάντησε την Αλίκη, ένα αθώο κορίτσι, που θα άλλαζε τη ζωή του για πάντα. Καθώς παρουσιάζει την παράστασή του στους ενθουσιασμένους και κατάπληκτους κατοίκους του χωριού που γιορτάζουν την άφιξη του ηλεκτρισμού στο απομακρυσμένο νησί τους, η Αλίκη «μαγεύτηκε» και πείστηκε ότι τα κόλπα του ήταν πραγματική μαγεία. Τον ακολούθησε στο Εδιμβούργο και εκεί του κρατούσε το σπίτι, ενώ εκείνος δούλευε σε ένα μικρό συνοικιακό θέατρο. Γοητευμένος από τον ενθουσιασμό της, την ανταμείβει με όλο και περισσότερα δώρα, τα οποία «προέκυψαν» από τις ταχυδακτυλουργίες του. Δεν μπορεί να της αποκαλύψει ότι η μαγεία του δεν υπάρχει και απεγνωσμένος για να μην την απογοητεύσει, της αγοράζει αυτά τα «δώρα» με κίνδυνο να χρεοκοπήσει για τα καλά. Καθώς η Αλίκη μεγαλώνει, φτάνει η στιγμή που ερωτεύεται και φεύγει. Τότε ο Θαυματοποιός δεν υποχρεούται πια να υποκρίνεται ότι είναι μεγάλος μάγος, και αποδεσμευμένος από την ίδια του την πλεκτάνη ξαναρχίζει τη ζωή του, ως πιο σοφός πια άνδρας. Με έναν ήρωα που θυμίζει στη μορφή τον Τατί και με ένα χιούμορ και μια αφηγηματική γλώσσα που παραπέμπει στο σινεμά του, ο «Θαυματοποιός» έχει όλη την παλιομοδίτικη γοητεία ενός χειροποίητου καρτούν, μίλια μακριά από τη συχνά ψυχρή τελειότητα του computer animation. Με μια ιστορία και μια αισθητική που απευθύνεται ασφαλώς σε ενήλικες, το φιλμ τού Σομέ μπορεί να δείχνει λίγο ρετρό σε ένα κοινό που έχει πλέον συνδέσει τα cartoon με τις ευφυείς, αλλά απόλυτα σύγχρονες δημιουργίες της Pixar, όμως η γοητεία του βρίσκεται ακριβώς σε αυτή την «αναχρονιστική» υφή του, που μεταφέρει τόσο μέσα από την ιστορία όσο και μέσα από τις εικόνες του την αίσθηση μιας απροσποίητης αθωότητας, που είναι σπάνια στο σινεμά των ημερών μας. Σκηνοθεσία: Σιλβέν Σομέ. Με τις φωνές των: Ζαν Κλοντ Ντοντά, Εντίθ Ρανκέν, Τομ Ουρί. Χώρα: Γαλλία. Διάρκεια: 90΄

Η Επεισοδιακή Επιστροφή της Ταμάρα Ντρου

Βασισμένη στο ομώνυμο εικονογραφημένο μυθιστόρημα της Πόζι Σίμοντς (το οποίο αρχικά είχε βασιστεί στο μυθιστόρημα του Τόμας Χάρντι «Far From the Madding Crowd»), αυτή η μοντέρνα εκδοχή της βρετανικής εξοχής απέχει πάρα πολύ από το Γουέσεξ του Χάρντι. Η βρετανική εξοχή της Ταμάρα Ντρου είναι γεμάτη με πομπώδεις συγγραφείς, πλούσιους ταξιδιώτες, μποέμ τύπους, έναν ξαναμμένο ροκ σταρ κι ένα πλήθος κοτόπουλων και αγελάδων – είναι ένα μέρος πολύ πιο χαρούμενο. Όταν η Ταμάρα επιστρέφει στο βουκολικό χωριό των παιδικών της χρόνων, η ζωή των ντόπιων γυρνάει ανάποδα. Η Ταμάρα – το άλλοτε ασχημόπαπο – έχει μεταμορφωθεί σε καλλονή (με τη βοήθεια της πλαστικής χειρουργικής). Ο έρωτας, οι ζήλιες, οι εξωσυζυγικές σχέσεις και οι επαγγελματικές φιλοδοξίες συγκρούονται ανάμεσα στους κατοίκους των κοντινών αγροικιών, με την Ταμάρα στο κέντρο να πυροδοτεί όλο το παιχνίδι, χρησιμοποιώντας την αρχαιότερη μαγεία όλων: το σεξαπίλ. Αν προσπαθούσες να φανταστείς τον ιδανικό σκηνοθέτη για αυτό το ελαφρύ, μάλλον ροζ μείγμα κωμωδίας και ρομάντζου, ο Στίβεν Φρίαρς πιθανότατα δεν θα ήταν ο πρώτος που θα σου περνούσε από το μυαλό. Κι όμως ο Φρίαρς βυθίζεται στον ποπ κόσμο της Ταμάρα με την ίδια σοβαρότητα που αντιμετωπίζει κάθε του φιλμ, αλλά την ίδια στιγμή έχοντας πλήρη συναίσθηση της ελαφρότητας του πράγματος. Μπορεί η κοινωνική σάτιρα να είναι ο στόχος του, όμως ο Φρίαρς προτιμά να κρατά τις ισορροπίες ανάμεσα στο χιούμορ και την αιχμηρότητα και μοιάζει, όπως κι όλο του το καστ, να διασκεδάζει απόλυτα τον χαριτωμένο τρόπο με τον οποίο υπονομεύει την ειδυλλιακή βουκολική φάρσα του, φροντίζοντας την ίδια στιγμή όλες της οι συμβάσεις να λειτουργούν στην εντέλεια. Σκηνοθεσία: Στίβεν Φρίαρς. Πρωταγωνιστούν: Τζέμα Άρτερτον, Ντομινίκ Κούπερ, Λιούκ Έβανς, Τάσμιν Γκρεγκ. Χώρα: Μεγάλη Βρετανία. Διάρκεια: 110΄

Ο Όρμος

Βραβευμένο πέρσι με το Όσκαρ καλύτερου ντοκιμαντέρ, ο «Όρμος» είναι η πρώτη ταινία στην καριέρα του πετυχημένου φωτογράφου Λούι Ψυχογιού. Δουλεύοντας για χρόνια για περιοδικά όπως το «National Geographic» κι έχοντας μανία με τις καταδύσεις, ο Ψυχογιός είναι ένας από τους ιδρυτές μιας περιβαλλοντικής οργάνωσης για τη σωτηρία των ωκεανών. Ο «Όρμος», περισσότερο από μια φιλοδοξία του να γίνει σκηνοθέτης, φαίνεται ότι κάλυψε την ανάγκη του να κάνει γνωστή μια τραγική αλήθεια που κρύβεται πίσω από μια ήσυχη ιαπωνική πόλη, η οποία μοιάζει να αγαπά τόσο τα δελφίνια ώστε τα έχει κάνει έμβλημά της. Ο Λούι Ψυχογιός και μια ομάδα ακτιβιστών, κινηματογραφιστών και δυτών, ανέλαβαν τη μυστική αποστολή να εισχωρήσουν παράνομα σε έναν κλειστό κόλπο των παραλιών εκείνης της πόλης, ρίχνοντας έτσι φως σε ένα σκοτεινό και θανάσιμο μυστικό: την αιχμαλωσία και τη σφαγή εκατοντάδων δελφινιών κάθε χρόνο από τους ντόπιους ψαράδες και την πώληση της σάρκας του προς κατανάλωση, παρά τις απαγορευτικές τιμές χημικών που περιέχει εξ αιτίας της μόλυνσης των θαλασσών. Η σοκαριστική ανακάλυψη που έκαναν ήταν μόνο «η κορυφή του παγόβουνου». Το φιλμ αυτό ξεσκεπάζει όχι μόνο ένα ειδεχθές «έγκλημα», αλλά αποκαλύπτει και μια επικίνδυνη αλήθεια σχετικά με την επίδραση του ανθρώπου στον πλανήτη. Γυρισμένο σαν ένα οικολογικό θρίλερ, με τεχνικές και τρόπους που θυμίζουν κατασκοπική ταινία, το φιλμ παρακολουθείται με αμείωτη ένταση κι ενδιαφέρον, αλλά ταυτόχρονα γεννά επώδυνες σκέψεις για τη σχέση μας με τη φύση και σε αφυπνίζει για δράση. Σκηνοθεσία: Λούι Ψυχογιός. Χώρα: ΗΠΑ. Διάρκεια: 92΄

Ακόμη

Ο Κόσμος Είναι Μεγάλος και η Σωτηρία της Ψυχής Βρίσκεται στη Γωνία, του Στεφάν Κομαντάρεφ

Ένας νεαρός Βούλγαρος, που έχει μεγαλώσει στη Γερμανία αφότου οι γονείς του εγκατέλειψαν τη χώρα κάτω από το βάρος του καταπιεστικού κομμουνιστικού καθεστώτος, ξεχνά όλη την προηγούμενη ζωή του ύστερα από ένα αυτοκινητικό ατύχημα. Με τη βοήθεια του παππού του, που θα βρεθεί δίπλα του, θα κάνει τα πρώτα του βήματα για να γνωρίσει ξανά τον εαυτό του που ξέχασε και να ανακαλύψει σε ένα ταξίδι με ποδήλατο προς το πατρογονικό χωριό την ιστορία και την αληθινή του φύση.

Ζητείται Ψεύτης, του Ιεροκλή Μιχαηλίδη

Όταν ο Θεόφιλος Φερέκης αναλαμβάνει το υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης έρχεται αντιμέτωπος με όλες τις «χάρες» που είχε τάξει προεκλογικά στους ψηφοφόρους του. Μόλις καταλάβει ότι δεν πρόκειται να τα βγάλει εύκολα πέρα, θα χρειαστεί επειγόντως να προσλάβει έναν… επαγγελματία ψεύτη. Καινούρια μεταφορά της κλασικής κωμωδίας του Δημήτρη Ψαθά.

Γονείς της Συμφοράς, του Πολ Βάις

Ανούσια και ελάχιστα αστεία δεύτερη συνέχεια του «O Γαμπρός της Συμφοράς», στην οποία ο ήρωας βρίσκεται για άλλη μια φορά αντιμέτωπος με τα πολυαγαπημένα του Πεθερικά της Συμφοράς κι ειδικότερα με τον πεθερό του, τον Τζακ, με τον οποίο έχει, ως γνωστόν, οριακά ανεκτές σχέσεις…

Τα Ταξίδια του Γκιούλιβερ, του Ρομπ Λέτερμαν

Μεταφορά στη σύγχρονη εποχή της κλασικής ιστορίας του Τζόναθαν Σουίφτ, στην οποία ο Γκιούλιβερ είναι ένας εκκολαπτόμενος που θέλοντας να γράψει ένα ταξιδιωτικό άρθρο για το Τρίγωνο των Βερμούδων, θα βρεθεί σε ένα νησί όπου κατοικούν μικροσκοπικά πλασματάκια, οι Λιλιπούτειοι. Το βάρος εδώ πέφτει στην κωμική φλέβα του Τζακ Μπλάκ και το 3D. Δεν είμαι σίγουρος ότι είναι αρκετά.

Γιώργος Ν. Κορωναίος

 

ΣΧΟΛΙΑ

Το "Π" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.