19/10/2019 19:15:11
17.11.2015 / ΒΑΣΙΛΗΣ ΓΑΛΟΥΠΗΣ
Δημοσιεύτηκε στο ΠΟΝΤΙΚΙ, τεύχος 1890 στις 12-11-2015

Το Πεκίνο... θωρακίζεται

Το Πεκίνο... θωρακίζεται - Media

 

Η ραγδαία άνοδος της ψυχροπολεμικής θερμοκρασίας ΗΠΑ - Κίνας στη Νότια Κινεζική Θάλασσα ωθεί το Πεκίνο σε κινήσεις βαριάς γεωστρατηγικής σημασίας, σε μια ύστατη προσπάθεια να κλείσει όσο το δυνατόν περισσότερα ανοιχτά μέτωπα και να βρει συμμάχους στη γειτονιά του. 
 
Σ’ αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η ιστορική χειραψία του προέδρου της Κίνας Σι Ζινπίνγκ με τον ομόλογό του της Ταϊβάν Μα Γινγκ – Τζέου, το περασμένο Σάββατο στη Σινγκαπούρη, στην πρώτη Σύνοδο Κορυφής μετά τον εμφύλιο και τον χωρισμό του νησιού από την ηπειρωτική Κίνα, πριν από 66 χρόνια. 
 
Το ένα από τα δύο πεδία (το άλλο είναι η Συρία) όπου λαμβάνει χώρα η σημαντικότερη μετατόπιση δυνάμεων από την εποχή της κατάρρευσης της Σοβιετικής Ένωσης είναι η Νοτιοανατολική Κινεζική Θάλασσα. Ο πόλεμος συμφερόντων και γοήτρου ανάμεσα σε ΗΠΑ, Κίνα και γειτονικές χώρες στη θαλάσσια περιοχή δεν είναι τυχαίος, αφού πρόκειται για ζωτικής σημασίας χώρο για την παγκόσμια οικονομία και το εμπόριο. 
 
◆ Εκεί βρίσκονται τα οκτώ από τα δέκα μεγαλύτερα εμπορικά λιμάνια του κόσμου. 
◆ Από εκεί περνάνε τα 2/3 των φορτίων πετρελαίου. Μόνο από τα στενά της Μάλακα διέρχονται καθημερινά 15 εκατομμύρια βαρέλια. 
◆ Μέσω της Νότιας Κινεζικής Θάλασσας διεξάγεται το 30% του παγκόσμιου θαλάσσιου εμπορίου. Μόνο τα εμπορεύματα με προορισμό την Αμερική ανέρχονται ετησίως σε 1,2 τρισ. δολάρια. 
◆ Η συγκεκριμένη θάλασσα διαθέτει πάνω από το 10% των παγκόσμιων αποθεμάτων αλιείας και, κυρίως, τεράστια κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου. Όποιος ελέγξει τη Νότια Κινεζική Θάλασσα μετατρέπεται σε κυρίαρχο οικονομικά, εμπορικά και γεωστρατηγικά. 
 
Στα «μαχαίρια»
 
Ο πιο επιθετικός από τους διεκδικητές είναι η Κίνα. Το Πεκίνο βρίσκεται σε διαμάχη με όλες τις γειτονικές χώρες. Για την κυριαρχία των νησιών Παρασέλ με την Ταιβάν και το Βιετνάμ, των νησιών Σπράτλι με Ταιβάν, Βιετνάμ, Φιλιππίνες, Μαλαισία και Μπρουνέι και τέλος για τον ύφαλο Σκάρμπορο με Ταιβάν και Φιλιππίνες. Ουσιαστικά, η Κίνα διεκδικεί την κυριαρχία του 90% της Νότιας Κινεζικής Θάλασσας. 
 
Στα ανατολικά, η Κίνα βρίσκεται σε αντιπαλότητα με την Ιαπωνία καθώς διεκδικεί και τα νησιά Σενκάκου, τα οποία προς το παρόν βρίσκονται υπό ιαπωνικό έλεγχο. Για λόγους τακτικής, λοιπόν, η Κίνα προσπαθεί να κλείσει «πληγές», ξεκινώντας από την Ταϊβάν.
Οι ΗΠΑ, επισήμως τουλάχιστον, δεν παίρνουν θέση σε όλες αυτές τις διεκδικήσεις, επιμένοντας μόνο ότι θα πρέπει να επιλυθούν μέσω διεθνούς διαιτησίας κι όχι μέσω στρατιωτικής δύναμης. 
 
Τα τεχνητά νησιά
 
Τα τελευταία δύο χρόνια η Κίνα δημιουργεί γύρω από μικροσκοπικούς υφάλους πέντε τεχνητά νησιά εντός μιας αμφιλεγόμενης θαλάσσιας περιοχής. Στις κατασκευές περιλαμβάνεται και αεροδιάδρομος ικανός να υποδέχεται μαχητικά αεροσκάφη. Πού αποβλέπει η Κίνα; Να βάλει πόδι στην περιοχή, αφού, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, τα κατοικήσιμα νησιά δικαιούνται όχι μόνο χωρικά ύδατα σε ακτίνα 12 ναυτικών μιλίων, αλλά – και εδώ είναι το σημαντικότερο – 200 ναυτικά μίλια «Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη».
 
Στις 27.10 το αμερικανικό πολεμικό πλοίο «USS Lassen» έπλευσε κοντά σε ένα από τα κινεζικά τεχνητά νησιά στο αρχιπέλαγος Σπράτλι, πυροδοτώντας θερμό επεισόδιο, με τους αξιωματούχους του Πεκίνου να κάνουν λόγο για «εξαιρετικά ανεύθυνη κίνηση» από πλευράς ΗΠΑ.
 
Στην πραγματικότητα, όμως, η Αμερική, ως η κυρίαρχη ναυτική δύναμη Ασίας - Ειρηνικού για δεκαετίες, θέλει να επιβεβαιώσει την ισχύ της στη Νότια Σινική Θάλασσα. Κάτι που το Πεκίνο αμφισβητεί ανοιχτά πια. Αναπόφευκτα, οι ηγέτες ΗΠΑ και Κίνας επιδίδονται σε σειρά επαφών από αυτόν τον μήνα κιόλας, για να βρούνε ή να επιβεβαιώσουν τα στηρίγματά τους στην περιοχή.
 
Η απάντηση των ΗΠΑ ήταν άμεση, μετά τη συνάντηση των ηγετών Κίνας - Ταϊβάν. Ο Αμερικανός υπουργός Άμυνας Ας Κάρτερ βγήκε στην αντεπίθεση και προειδοποίησε σε ομιλία του ότι «οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις θα συνεχίσουν να διεξάγουν επιχειρήσεις ελεύθερης ναυσιπλοΐας στη Νότια Σινική Θάλασσα». 
 
Το μήνυμα που έστειλε ο Κάρτερ στο Πεκίνο ήταν σαφές: «Τα κράτη της περιοχής (σ.σ.: εννοώντας τους συμμάχους των ΗΠΑ) παρακολουθούν προσεκτικά όλες τις ενέργειες της Κίνας στον θαλάσσιο τομέα. Η Κίνα διεκδικεί περισσότερα εδάφη απ’ όσα έχει διεκδικήσει οποιαδήποτε χώρα σε ολόκληρη την ιστορία της περιοχής».
 
Τον Μάιο, το Πεκίνο δημοσιοποίησε στρατιωτικό έγγραφο του κινεζικού πολεμικού ναυτικού σχετικά με την «προστασία των ανοιχτών θαλασσών». Εκεί ανέφερε πως «η παραδοσιακή νοοτροπία ότι η γη υπερτερεί της θάλασσας πρέπει να εγκαταλειφθεί και πρέπει να δοθεί μεγάλη σημασία πια στη διαχείριση των θαλασσών και τη διασφάλιση των θαλάσσιων συμφερόντων». 
 
Αυτήν τη στιγμή το κινεζικό ναυτικό (PLAN) διαθέτει τον μεγαλύτερο στρατιωτικό στόλο στην Ασία, με περισσότερα από 300 πολεμικά πλοία, υποβρύχια, αμφίβια κ.λπ., με συνέπεια οι υπόλοιπες χώρες της περιοχής να ποντάρουν για την ασφάλειά τους όλο και περισσότερο στη συμμαχία τους με τις ΗΠΑ.
 
Η Κίνα, λοιπόν, που λόγω της στρατιωτικής της υπεροχής προκαλεί φόβο, άρα και απειλή, για τις περισσότερες γειτονικές της χώρες, με τις οποίες έτσι κι αλλιώς δεν έχει καλές σχέσεις, επιδίδεται πλέον σε μια επίθεση φιλικής διπλωματίας. Αρχικά, μέσω της επίσκεψης στο Βιετνάμ, της προσπάθειας αποκατάστασης των σχέσεων με την Ιαπωνία, αλλά και της ιστορικής συνάντησης με τον ηγέτη της Ταιβάν. Κινήσεις που αποτελούν μια ξεκάθαρη επιχείρηση αντιστάθμισης της – βαθιά – ριζωμένης αμερικανικής επιρροής στην Ασία. 

ΣΧΟΛΙΑ

Το "Π" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.