12/11/2018 08:55:26

Προς Σταύρο (Θεοδωράκη) επιστολή για ανάγνωσμα!

 

Γραφώ το σημείωμα, σήμερα πρωί, ταξιδεύοντας για Τήνο.

Λέω να αφήσω τα ρεζιλίκια με τον ΟΛΠ, τον εκλογικό νόμο, τη σφαγή στις επικουρικές, το στοίχημα του Παππά για το νέο τηλεοπτικό τοπίο και να ασχοληθώ - για πρώτη φορά - με τον Σταύρο. Ναι, τον Σταύρο Θεοδωράκη και μάλιστα σε τόνο λίγο προσωπικό. Έτσι μου 'ρθε, έτσι κάνω.

Με τον Σταύρο, είμαστε της ίδιας γενιάς και της... ίδιας ρίζας.

Αλάνες, δύσκολα χρόνια, δουλειές του ποδαριού, νυχτερινά σχολεία, μπάσιμο από τη... διπλανή πόρτα στο επάγγελμα χωρίς κληρονομιές και κολλεγιακές «φιλίες».

Οπότε, μπορώ να πω μια κουβέντα παραπάνω, σε μια κρίσιμη νομίζω για τον ίδιο πολιτική στιγμή.

Ο Σταύρος είχε κότσια και έδειξε ότι έχει άντερα όταν αποφάσισε να κάνει κόμμα. Δεν ξέρω ποιος τον... έβαλε. Ο Μπόμπολας, ο Βαρδινογιάννης, ο Σημίτης, οι Αμερικανοί, οι νεφελίμ, καμιά παλιοπαρέα από την Αγ. Βαρβάρα, του έβαλε καμιά ιδέα η Νίκη, του ταίριαξε μαντινάδα κάποιος κουζουλός Κρητικός, βαρέθηκε να προσεγγίζει την πολιτική ζωή μόνο με την τηλεοπτική ματιά; Ειλικρινά δεν ξέρω.

Και ούτε με νοιάζει στο κάτω - κάτω.

Ξέρω, - και όσο δεν φαντάζεστε σε λεπτομέρειες - πέντε έξι περιπτώσεις που δεν το τόλμησαν. Και είχαν «προίκα», ονόματα, λεφτά, ισχυρούς φίλους, μίντια. Από αυτή την άποψη, του βγάζω το καπέλο.
Αλλά, ας περάσω στο ψητό μετά από αυτό το ψυχολογικό (μου) εισαγωγικό.

Ο Σταύρος μπήκε στην αρένα, απροετοίμαστος, αδιάβαστος, ανενημέρωτος για βασικά πράγματα, με παραπάνω ύφος από το κανονικό (αυτό δεν θα του φύγει ποτέ) αλλά δεν είναι μόνο αυτά. Έχει και καλά! Με το που είπε το καλησπέρα, καλησπέρα κόσμε, παρουσίασε:

- Μια φρεσκάδα στο μουντό πολιτικό πεδίο, φρέσκιες ιδέες, ενδιαφέροντα πρόσωπα από τον χώρο της δουλειάς, του πολιτισμού, της επιστήμης, της νέας γενιάς, των καινοτόμων επιχειρήσεων.

- Ο ίδιος βελτιώθηκε. Στην αρχή δεν μπορούσε «να τα πει», διάβασε, ενημερώθηκε, άκουσε (όσο το αντέχει!) έδωσε τις κοινοβουλευτικές του μάχες, έχασε, κέρδισε.

- Ξεκίνησε μια καλή χημεία με τον Τσίπρα, την έχασε, τον προκάλεσε, υπερέβαλε, αδίκησε, αδικήθηκε, φλέρταρε με τον λαϊκισμό (δεν... τον έχει τον ρόλο) συν πλην, το πρόσημο θετικό.
Βρίσκεται όμως σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι.

Με ποιους θα πάει και ποιους θα αφήσει. Εδώ δεν θα κάνω, ούτε ψυχογράφημα, ούτε βαθυστόχαστη ανάλυση.

Δυο - τρεις απλές κουβέντες:

  1. Να αποκτήσει μια ιδεολογική και πολιτική ταυτότητα το μαγαζί. Δεν μπορεί βρε αδελφέ, η θολούρα σε αυτό, να κρύβεται πίσω από την εύκολη μπούρδα του τύπου, «ό,τι είναι σωστό το λέμε και το υποστηρίζουμε». Μου θυμίζει την ατάκα που μου έλεγε ο καθολικός παπάς του χωριού μου στην εξομολόγηση πριν μου βάλει να πω πέντε φορές (πάντα) το «Χαίρε Μαρία»!
  2. Να αποφασίσει(ουν) με ποιες πολιτικές δυνάμεις μπορεί, - όχι να συνομιλεί - αλλά να συνεργαστεί για να μπει σε μια γαμωσειρά αυτή η χώρα.

Δεν μπορεί ρε φίλε, να είναι το ίδιο, το να βρεθείς σε μια τέτοια πορεία και με τον Τσίπρα και με τον Κυριάκο, και με την Φώφη και με κάτι φιλόδοξους νεοφιλελεύθερους που ‘χεις καταδίπλα σου, και με κάνα νέο παραπόταμο αν δημιουργηθεί. Εδώ δεν είναι, όλοι οι καλοί χωράνε...

Ο εκλογικός νόμος που κατέθεσε ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να είναι κομβικό σημείο για μια τέτοια απόφαση. Προφανώς είναι και οι διεργασίες στην κεντροαριστερά.

Αν όμως, είναι να πορευτείς με τη ΝΔ, πέστο ρε φίλε στον κόσμο. Τόλμησέ το, με καθαρό τρόπο όμως και όχι με «σούξου μούξου μανταλάκια».

    3. Να μοιράσεις παιχνίδι στο Ποτάμι. Το πολιτικό παιχνίδι δεν είναι μόνο για τον Πρωταγωνιστή, ή τον παρουσιαστή. Δεν το έχεις ακόμα ξεπεράσει.

Αυτά τα... λίγα, γιατί το πλοίο έφτασε Τήνο.

Υ.Γ.: Να τελειώσω - εγώ ο Τήνιος - με μια κρητική μαντινάδα: «Λένε για την ελπίδα πως πάντα στερνή ποθαίνει, μα δεν τη θέλω ζωντανή κι  ελπίδα ν´ απομένει».

ΣΧΟΛΙΑ

Το "Π" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.