22/10/2018 03:46:35
10.12.2009

Οι νέοι πόροι του ασφαλιστικού

1Υπό το άγρυπνο βλέμμα των χρηματοπιστωτικών αγορών, οι κινήσεις των οποίων διαμορφώνο νται κυρίως από τους μονόπλευρους χρησμούς των νέων μεγάλων «παι κτών» της παγκοσμιοποίησης (εται ρείες αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας), εξελίσσεται η αγχώδης και οδυνηρή προσπάθεια της χώρας να προσαρμοστεί στη δημοσιονομι κή ευταξία του Συμφώνου Σταθερό τητας.

Οι μεγάλοι αυτοί «παίκτες», όπως η Moodys, η Fitch κ.ά., κανοναρ χούν την απόλυτη ισχύ του «ιερού καταλόγου» της νεοσυντηρητικής δημοσιονομικής διαχείρισης, παρά την έμπρακτη διάψευσή τους κατά την εξελισσόμενη κρίση. Αλίμονο σ’ αυτούς που δεν θα προσαρμοστούν προς τους κανόνες που περιλαμβάνει.

Ακόμη και στην πατρίδα μας, ορισμένοι συγχέουν την οικονομική ορθοδοξία της αντιστοίχησης των μεγεθών και τον δημοσιονομικό ορ θολογισμό με το μονεταριστικό κα τασκεύασμα, που εν πολλοίς επικρα τεί και στην Ε.Ε. Πιστεύουν ότι, αν δεν υπήρχε αυτός ο κατάλογος, εάν δεν είχε ψηφιστεί το Σύμφωνο Στα θερότητας, έπρεπε να το εφεύρουμε εμείς οι ίδιοι και να το εφαρμόσουμε στη χώρα μας.

2Δεν τα γράφουμε αυτά για να δώσουμε πολιτικό άλλοθι σε κανέναν, αλλά για να έχουμε υπόψη μας τον πλήρη συλλογισμό, όταν υποστηρίζουμε τη μεγέθυνση και το βάθεμα του Κοινωνικού Κράτους, ώστε να στοχεύουμε συνειδητά στη ρίζα του προβλήματος.

Υπό τη σκιά αυτής της αδυσώπη της μελαγχολίας πρέπει να ιδωθεί και η παραφιλολογία περί δήθεν χρεο κοπίας της χώρας και της δυσκολίας της να εξυπηρετήσει το δημόσιο χρέος.

Σ’ αυτό το κλίμα, πάντως, διεξάγε ται και ο διάλογος για το ασφαλιστι κό και τα εργασιακά, που για άλλη μια φορά είναι το κόκκινο πανί των αγορών και η αναγκαία οικονομική συνάρτηση που πρέπει να συρρικνω θεί κατά το πνεύμα και το γράμμα του λόγου των Βρυξελλών και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, αφού δραστική μείωση των δαπα νών, χωρίς απομείωση των μεγεθών του, δεν είναι δυνατόν να επισυμβεί!

3Παρά ταύτα, εμείς επιμένουμε ότι αυτοί που ευθύνονται για την κρίση του συστήματος, που οι ίδιοι δημιούργησαν, δεν μπορεί να είναι οι τιμητές του παρόντος. Και ότι τώρα, που η επιρροή των δογμάτων τους είναι στο ναδίρ, δίδεται μια πρώτης τάξεως ευκαιρία επανοργάνωσης ενός πολύπλευρου παρεμβατισμού, κυρίως στο χρηματοοικονομικό σύστημα.

4Την περασμένη εβδομάδα γρά φαμε για τις οικονομικές κακο δαιμονίες αλλά και τις ελπιδοφόρες πηγές άντλησης πόρων του ασφαλι στικού. Υποστηρίζαμε πως σ’ αυτές πρέπει να στραφεί η αναζήτηση μιας μόνιμης Επιτροπής Πόρων του. Σήμερα αναφερόμαστε σε ορισμένες εξειδικεύσεις, αλλά και σε κάποιες νέες προτάσεις, οι οποίες εκπορεύ ονται από μιαν εναλλακτική θέαση της συγκρότησης του «κουμπαρά του», αλλά και της οικονομικής ανά πτυξης εν γένει.

Μεταξύ των άλλων αναφέραμε και την ανάγκη εκπόνησης προγράμμα τος αξιοποίησης των αποθεματικών (που θα αποκατασταθούν σε βάθος χρόνου) και της περιουσίας του συ στήματος, με έναν ενιαίο Οργανισμό διαχείρισής τους και τη δημιουργία Τράπεζας Ασφάλισης, Υγείας και Στέγης, η οποία θα εξυπηρετεί όλους τους ασφαλισμένους, με ανταγωνι στικό κόστος ως προς όλες τους τις ανάγκες.

Ως προς το πρώτο (αποκατάσταση αποθεματικών), η Τράπεζα της Ελ λάδος, που έχει τα πλήρη στοιχεία, πρέπει να εκπονήσει σχετική μελέτη με τις καταστάσεις των κρατικών δεσμεύσεων και απωλειών, των δανειοδοτήσεων και των παροχών σε κλάδους της οικονομίας, σε τράπεζες και επιχειρήσεις, ώστε να εντοπιστούν οι επωφεληθέντες και τα διάδοχα σχήματα και να καταρ τιστεί ένα μακροπρόθεσμο σχέδιο επιστροφής τους.

Πολλές χώρες του κόσμου, εξάλ λου, και της Ε.Ε., στράφηκαν σε περιόδους «κρίσης» στον κουμπαρά των κοινωνικών ασφαλίσεων, αλλά σε εύλογο χρόνο αποκατέστησαν τις αποταμιεύσεις του.

5Οι συναλλαγές τής πολύ μεγά λης ακίνητης περιουσίας και οι επ’ αυτής πάσης φύσεως μεταβολές και εκμεταλλεύσεις (real estate), οι βραχυπρόθεσμες (κερδοσκοπικές) χρηματιστηριακές κινήσεις και ένα σημαντικό μέρος του υψηλού ΦΠΑ επί των ειδών πολυτελείας για πα ράδειγμα, θα έδιδαν σημαντικούς πόρους, θα προσανατόλιζαν προς επενδύσεις στην πραγματική οικονο μία (με τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας), θα παρακινούσαν προς την απελευθέρωση μεγάλων ποσών από την αδρανή οικονομία και τη διοχέτευσή τους στην ενεργό, θα αποκαθιστούσαν το αίσθημα ισό τητας και δικαιοσύνης σε σχέση με τις παλαιόθεν άδικες και αυθαίρετες πολιτικές παραχώρησης των εθνικών γαιών κ.λπ.

6Στη συρροή πόρων από διάφο ρες πηγές, τον σημαντικότερο ρόλο μπορεί να διαδραματίσει η επι βολή υπέρ του Κοινωνικού Κράτους και του ασφαλιστικού συστήματος ενός έξυπνου, σύγχρονου, ευέλι κτου, μεταβλητού και διαδραστικού εισαγωγικού δασμού επί της τε λικής τιμής διάθεσης (εξωτερικής τιμής) όλων των εισαγομένων στην Ελλάδα και την Ε.Ε. προϊόντων και υπηρεσιών, που θα παριστά και θα ενσωματώνει όλες τις ανθρώπινες εργασιακές, περιβαλλοντικές και φορολογικές εκπτώσεις. Το τέλος αυτό δομείται επί τη βά σει σταθμισμένων κριτηρίων τιμών εν σχέσει:

α. Με τις εν γένει συνθήκες παρα γωγής (π.χ. αν τηρούνται οι Διεθνείς Συμβάσεις Εργασίας για την παιδική, γυναικεία, αναγκαστική εργασία, για το ωράριο, την ελάχιστη αμοιβή, την υπερωριακή απασχόληση, την υγιεινή και ασφάλεια, την ξεκούρα ση αναπαραγωγή της εργατικής δύναμης, τα ανθρώπινα κοινωνικά, συνδικαλιστικά, εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα).

β. Με τον βαθμό και την αποτελε σματικότητα της περιβαλλοντικής προστασίας και την υιοθέτηση μεθό δων αειφορίας κατά την παραγωγική διαδικασία, τυποποίηση, εμπορία και διάθεση.

γ. Με την αποτίμηση εις χρήμα φορολογική επιβάρυνση ή ασυλία.

δ. Με την ποιότητα των προϊόντων και υπηρεσιών. Αυτό το τέλος είναι πολλαπλών στοχεύσεων:

◆ Οδηγεί σε περιβαλλοντικές με θόδους παραγωγής και οικολογικά προϊόντα. Αποθαρρύνει το μετανε ωτερικό κυνήγι των οικοκαταστρο φικών, αντεργατικών και φορολογι κών παραδείσων της απορρύθμισης, ενισχύοντας την εγχώρια παραγωγι κή διαδικασία.

◆ Επιβραβεύει τα συνεπή κράτη και τις επιχειρήσεις. Καταργεί την κύρια αιτία του αθέμιτου ανταγωνι σμού.

◆ Δημιουργεί ανάπτυξη και θέσεις ασφαλισμένης εργασίας.

◆ Αποτρέπει την ανακλαστική ανεργία και την ελαστικοποίηση.

◆ Παράγει κοινωνικό πλούτο και αιμοδοτεί με υγιείς πόρους το σύστημα, που ουσιαστικά του ανή κουν, αφού, με τη μετανάστευση των επιχειρήσεων προς αναζήτηση φτηνής εργατικής δύναμης και ελάχιστου ή ανύπαρκτου κόστους εισφορών, πρωτίστως πλήττεται το ασφαλιστικό σύστημα της χώρας προέλευσής τους.

◆ Δρα δηλαδή πολλαπλασιαστικά και με πολλούς τρόπους υπέρ του συστήματος.

Έχουμε μάλιστα τη γνώμη ότι είναι ένα από τα πλέον σύγχρονα και προηγμένα εργαλεία παρέμβασης στη χρηματοπιστωτική στρέβλωση, στην καταστροφή του περιβάλλο ντος, στην απορρύθμιση των παρα γωγικών και εργασιακών σχέσεων, στην προϊούσα κατάρρευση του Κοινωνικού Κράτους.

6Παρά τις εύλογες αντιρρήσεις και δυστροπίες της νεοφιλε λεύθερης Ευρωπαϊκής Τεχνοδομής, νομίζουμε ότι ο πρωθυπουργός, που ορθώς επισημαίνει αυτές τις μέρες τη μονομερή και άδικη κριτική της στην Ελλάδα, μπορεί να «περάσει» υπέρ της χώρας και του συστήμα τος ένα τέτοιο μέτρο, μέσα από τις παραδεκτές και νομιμοποιημένες στα ευρωπαϊκά κείμενα οδούς της περιβαλλοντικής προστασίας (ενό ψει μάλιστα της Συνόδου της Κοπεγ χάγης) και της καταπολέμησης του αθέμιτου ανταγωνισμού.

ΣΧΟΛΙΑ

Το "Π" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.