23/01/2019 00:20:44
26.1.2017 / ΣΤΑΥΡΟΣ ΧΡΙΣΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣ
Δημοσιεύτηκε στο ΠΟΝΤΙΚΙ, τεύχος 1953 στις 26-1-2017

Από σήμερα τα σπουδαία

Από σήμερα τα σπουδαία - Media

 

Φτάσαμε στον κόμπο και ουδείς είναι βέβαιος αν σήμερα στο Eurogroup ή, έστω, στη συνεδρίαση της 20ής Φεβρουαρίου, θα λυθεί ή… θα πάει μακριά η βαλίτσα. Αν πάντως δεν έχουμε συμφωνία για την αξιολόγηση έως τον επόμενο μήνα, τότε η λύση θα πάει όντως πολύ μακριά. Για την ακρίβεια έχουμε μπροστά μας τρία ορόσημα: τον Φεβρουάριο, τον Ιού­λιο και τον Σεπτέμβριο. Το καθένα με τις ιδιαιτερότητες και τους κινδύ­νους του, αλλά και με εκλογικά σενάρια να συνοδεύουν κάποια από τα ορόσημα.

Aς δούμε όμως πρώτα πώς διαμορ­φώνεται το σκηνικό εν όψει της ση­μερινής συνεδρίασης.

Τι θέλει η κυβέρνηση

Η βασική επιδίωξη της κυβέρνησης Τσίπρα, είναι να μην αναγκαστεί να νομοθετήσει νέα μέτρα.

Από εκεί και πέρα θεωρεί εύλογη τη νομο­θέτηση της επέκτασης του ήδη ισχύοντος δημοσιονομικού κόφτη για το 2019, θεω­ρώντας όμως ότι δεν θα χρειαστεί η ενεργοποίησή του, αφού η επιτυχία στα έσοδα και το πρωτογενές πλεόνασμα του 2016 α­ποτελούν μια ισχυρή βάση, πάνω στην ο­ποία θα πατήσουν τα ήδη ψηφισμένα μέτρα για το 2017 (αναλυτικό ρεπορτάζ στις σελ. 6-7).

Θεωρεί επίσης αυτονόητη, ως αντάλλαγ­μα για την επέκταση του δημοσιονομικού κόφτη, την εξειδίκευση των μεσοπρόθε­σμων μέτρων για την ελάφρυνση των δανειακών υποχρεώσεων, που θα ανοίξει τον δρόμο για την αναγνώριση της βιωσιμότη­τας του χρέους και την ποσοτική χαλάρω­ση (QE) της ΕΚΤ.

Η πρόταση «συμβιβασμού»

Χθες, πάντως, «έσκασε» α­πό την πλευρά των δανειστών ένα σενάριο, το οποίο προβλέπει, κατά βάση, νομοθέ­τηση των επιπλέον μέτρων που ζητάει το ΔΝΤ Περιέχει όμως και ανταλλάγματα για την ελληνική πλευρά:

♦  Τα μεσοπρόθεσμα μέ­τρα για το χρέος και την πο­σοτική χαλάρωση, τα οποία ζητάει η ελληνική πλευρά.

♦    Μια «ρήτρα ακύρωσης» για τα ψηφισμένα μέτρα σε περίπτωση που η Ελλάδα επι­τυγχάνει τους στόχους.

Η διαρροή για την πρόταση αυτή συνοδεύθηκε και από «αισιοδοξία» ότι στις 20 Φεβρουαρίου θα επέλθει συμ­φωνία. Είναι όμως άγνωστο πόσοι και ποιοι - πλην του φορέα της πρότασης - συμφωνούν σε αυτό το «πακέτο» και αν υπάρχει η δυνατότητα να υπάρξει περαιτέρω υποχώ­ρηση, για παράδειγμα, ως προς τη μη τιμο­λόγηση του κόφτη.

Έως τώρα, στο κρίσιμο σημείο περί τιμο­λόγησης του κόφτη, τα ενδεχόμενα είναι:

♦ Η κυβέρνηση να επιμείνει στη θέση της και να πάμε σε μεγάλη παράταση της εκκρε­μότητας.

♦ Η κυβέρνηση να θεωρήσει ότι η «ρήτρα ακύρωσης» την καλύπτει επειδή είναι βέβαιη ότι θα πιάσει τους στόχους.

♦   Οι δανειστές να αποδεχθούν τη θέση της κυβέρνησης για παράταση του κόφτη με μια γενική περιγραφή και εφαρμογή μέ­τρων κλιμακωτά, ανάλογα με την απόστα­ση που τυχόν θα απομένει για την επίτευξη των στόχων.

Τα σενάρια

Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες του «Ποντικιού», ο Αλέξης Τσίπρας εμφανίζε­ται αποφασισμένος να εμμείνει στην άρνη­σή του για νέα μέτρα. Αυτό σημαίνει, λένε οι πληροφορίες, ότι:

1 Αν δεν κλείσει τον Φεβρουάριο η αξιο­λόγηση, θα πάμε αναγκαστικά για τον Ι­ούλιο. Η κυβέρνηση λέει ανεπισήμως ότι θα έχει χρήματα για να πληρώσει τις δανειακές δόσεις και χωρίς εκταμίευση από τον ESM. Αν και τον Ιούλιο δεν υπάρξει υποχώρηση εκ μέρους των δανειστών και το παιχνίδι σκλη­ρύνει υπέρμετρα, ενδέχεται να πάμε σε ε­κλογές με δίλημμα τα νέα μέτρα.

2 Ένα άλλο σενάριο λέει ότι η κυβέρνηση  θα μπορούσε να πληρώσει τον Ιούλιο τις δόσεις των δανείων και να κερδίσει χρόνο έ­ως το αποτέλεσμα των γερμανικών εκλογών τον Σεπτέμβριο. Αν στη Γερμανία υπάρξει έ­να θετικό αποτέλεσμα - μια κυβέρνηση χω­ρίς τους Χριστιανοδημοκράτες ή μια είσο­δος των Πράσινων στον μεγάλο συνασπισμό -, τότε η Ελλάδα θα ποντάρει σε αλλαγή της γερμανικής πολιτικής.

Σε περίπτωση που το αποτέλεσμα δεν ευ­νοεί τις κυβερνητικές επιδιώξεις, τότε πάλι γίνεται λόγος για εκλογές με το ίδιο σκεπτι­κό.

Οι κίνδυνοι

Ένα κλείσιμο της αξιολόγησης τώρα, με ό­λες τις πλευρές ικανοποιημένες, θα ήταν το προτιμότερο σενάριο - αυτό είναι αυτονό­ητο. Τι γίνεται όμως αν η βαλίτσα πάει μα­κριά;

1 Εάν φτάσουμε έως τον Ιούλιο, κανείς δεν μπορεί να είναι βέβαιος, όπως εξη­γούμε στις σελίδες 6-7, ότι η υπερφορολόγηση θα αποδώσει τα αναμενόμενα. Δεν μπορεί επίσης να είναι βέβαιος πώς θα επι­δράσει η παράταση της εκκρεμότητας στο οικονομικό κλίμα, στη διάθεση των φορολογουμένων να ανταποκριθούν στις υποχρεώ­σεις τους και στην επίτευξη του στόχου για υψηλή ανάπτυξη της τάξεως του 2,7%.

Αν μάλιστα ακολουθήσουν εκλογές, η τυ­χόν επιβάρυνση, όπως εκτιμούν παράγοντες της αγοράς, ενδέχεται να αποβεί καταστρο­φική για τους παραπάνω στόχους.

2 Εάν φτάσουμε έως τον Σεπτέμβριο,   πέραν της  πιθα­νής επιδείνωσης στην οικονομία, προστίθεται ένας ακόμη παράγο­ντας: η επιφύλαξη των Γερμανών για αρνητική επίδραση μιας νέας ελληνικής κρίσης θα έχει εξανεμι­στεί και η γερμανική στάση θα εί­ναι σκληρότερη, άρα και η απει­λή των εκλογών δεν θα μπορεί να ασκήσει πίεση εκτός Ελλά­δας.

Τι απ’ όλα αυτά έχει νόημα, τι αποτελεί πραγματικό ενδεχόμενο και τι μπλόφα, θα το δούμε εν καιρώ. Άλ­λωστε τα τελευταία χρόνια τα έ­χουμε δει όλα και κανένα ενδεχόμενο πλέον δεν μπορεί να μας εκπλήξει...

ΣΧΟΛΙΑ

Το "Π" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.