17/10/2018 08:54:10
13.3.2017 / ΞΕΝΟΦΩΝ Α. ΜΠΡΟΥΝΤΖAΚΗΣ
Δημοσιεύτηκε στο ΠΟΝΤΙΚΙ, τεύχος 1959 στις 09-03-2017

Η βίβλος του Βασιλείου της Κρήτης

Η βίβλος του Βασιλείου της Κρήτης - Media
 
Αν η λογοτεχνία περικλείει την αλήθεια, η Κρήτη βρήκε τη δική της και η ελληνική λογοτεχνία ένα σπάνιο έργο! 
 
Ο Γιώργης Γιατρομανωλάκης υπήρξε εξέχων καθηγητής της Αρχαίας Ελληνικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, έχοντας στο ενεργητικό του μια σειρά σημαντικών δημοσιεύσεων για την Αρχαία Ελληνική και τη Νεοελληνική Λογοτεχνία. Ως συγγραφέας έχει εκδώσει εννέα έργα πεζογραφίας (το 1982 τιμήθηκε μάλιστα με το Κρατικό Βραβείο Πεζογραφίας) και τέσσερις ποιητικές συνθέσεις. Για το έργο του έχει τιμηθεί και από την Ακαδημία Αθηνών το 2005. Όλα αυτά είναι καλά και ωραία, όταν μάλιστα έρχεται να προστεθεί στο πνευματικό έργο του καθηγητή και συγγραφέα αυτή η μοναδική «Βίβλος της Κρήτης», που φέρει τον τίτλο «Το Βασίλειο της Κρήτης», ένα λαμπρό ανάγνωσμα, ευφάνταστο σαν ένα πρωτογενές δημιούργημα, σαν η Κρήτη να εφευρέθηκε από τη φαντασία του συγγραφέα ως τόπος σπάνιος, μοναδικός, ονειρικός, υπέροχα αληθινός, μοναδικά φιλοτεχνημένος! 
 
Σπάνια ένας τόπος έχει την τύχη να πλαστεί σαν ένας μύθος. Η Κρήτη όμως χάνεται στα χρόνια των μύθων, εκεί που δεν υπάρχει χρόνος και το ψέμα και η αλήθεια δεν διαφέρουν, έτσι που οι ιστορήσεις ξαναγεννιούνται αμέριμνες κι ελεύθερες να πλάσουν κόσμους, να κτίσουν τόπους πέρα και πάνω από την πραγματικότητα που τους περιστοιχίζει και τους περιορίζει. Το παρελθόν ενός τόπου, οι ρίζες του, τα αρχαία μυστικά του, τα πλάσματα που το κατοίκισαν και το κατοικούν αιώνες τώρα, δημιούργησαν κι έφτιαξαν τη δική τους ιστορία – ένα παραμύθι προκατακλυσμιαίο, ειπωμένο σε μια σπάνιας ομορφιάς γλώσσα. Ο γραπτός λόγος του Γιατρομανωλάκη συναγωνίζεται την ομορφιά του τόπου του, περίτεχνος κι απλός, αφοπλιστικά ανθρώπινος, υψιπετής κι ανάλαφρος ταυτόχρονα, καθώς η γεωγραφία της Κρήτης, καταμεσής ενός αστραφτερού πελάγους ουδόλως τρομακτικού, αντιθέτως εκθαμβωτικής καθαρότητας. 
 
Ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβάνεται τον γενέθλιο τόπο του ο συγγραφέας, που χρησιμοποιεί τον μύθο, την ιστορία, την ανθρωπολογία, τις παραδόσεις και τη γεωγραφία, είναι αποκαλυπτικός. Η διήγησή του σου δίνει την εντύπωση ότι φτιάχνει έναν τόπο λες και η Κρήτη δεν είχε ποτέ υπάρξει, αλλά είναι δημιούργημα μιας εκλεκτής εμπνεύσεως. 
 
Η νήσος «εκ κατασκευής στηρίζεται πάνω σε μια αδαμάντινη περιστρεφόμενη βάση» και αποτελεί ένα σπάνιο βασίλειο με ιδιαίτερο κλίμα και δικό του πολίτευμα, συμβατό με τη φύση των κατοίκων του βασιλείου, που διαθέτει δική του γλώσσα, γραφή και θρησκεία κι έχει ζώα ξεχωριστά και άνθη διάφορα και τροφές δικές του και μουσικές παγκόσμιες, κι έχει την ιατρική σαν ανώτερη τέχνη. Ένα βασίλειο με οδούς και ρύμες που όλοι μπορούν να ταξιδέψουν, να τύχουν εξαίσιων γάμων και μετρημένων κηδειών που δεν είναι «…ούτε χαρούμενες ούτε λυπημένες. Και τούτο, επειδή ο ίδιος ο βίος των ανθρώπων ούτε χαρούμενος είναι, ούτε και παντελώς λυπημένος». 
 
Στο δεύτερο μέρος του βιβλίου, ο συγγραφέας ξεχωρίζει είκοσι χωριά της ιστορίας και του μύθου, της πραγματικότητας και της φαντασίας με τον τρόπο εκείνο που όλα γίνονται και υπάρχουν σε έναν κόσμο ορατών τε και αοράτων, σε έναν τόπο σαν την Κρήτη, ανοιχτό στο παρελθόν και το μέλλον. Έτσι, ο Γιατρομανωλάκης δεν αυθαιρετεί, αλλά δημιουργεί. Και δημιουργεί τη δική του βίβλο της Κρήτης, ένα βασίλειο ουτοπίας αληθινής, υπαρκτής μέσα κι έξω μας, τριγύρω μας, ένα βασίλειο γεμάτο χωριά κακομαθημένων γυναικών, ζωοκλεφτών και μελαγχολικών. 
 
Αν η λογοτεχνία περικλείει την αλήθεια, η Κρήτη βρήκε τη δική της και η ελληνική λογοτεχνία ένα σπάνιο έργο! 
 

ΣΧΟΛΙΑ

Το "Π" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.