19/10/2018 15:35:19
24.4.2017 / ΣΤΑΥΡΟΣ ΧΡΙΣΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣ
Δημοσιεύτηκε στο ΠΟΝΤΙΚΙ, τεύχος 1965 στις 20-04-2017

Προέχει το εσωτερικό μέτωπο

 

ΤΟ «ΝΑΙ» Ή το «Όχι» στον Ερντογάν θα ήταν προτιμότερο για την Ελλάδα; Για αυτό το ερώτημα καταναλώθηκαν ίσως οι περισσότερες ώρες παρεμβάσεων και χύθηκε το περισσότερο μελάνι πριν και μετά το τουρκικό δημοψήφισμα.

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ δεν είναι κατ’ αρχήν απλή, αφού το δημοψήφισμα ήταν εξ αρχής βέβαιο ότι θα επισημοποιούσε και θα τεκμηρίωνε ποσοτικά την εσωτερική διαίρεση μεταξύ ισλαμιστών, κεμαλιστών και Κούρδων, μεταξύ φτωχών «ανατολιτών» και πιο εύπορων «δυτικόστροφων». Θα τεκμηρίωνε ακόμη ότι το κουρδικό ζήτημα έχει οξυνθεί, ότι ο Ερντογάν εξακολουθεί να έχει πολυάριθμους φανατικούς πιστούς, αλλά και ότι η απόστασή του από την «κοσμική» Τουρκία διαρκώς μεγαλώνει.
ΗΤΑΝ ακόμη βέβαιο πως την επομένη του δημοψηφίσματος ο Ερντογάν, είτε ρητορικά είτε έμπρακτα, θα υπενθύμιζε ότι το ενδιαφέρον του δεν στρέφεται μόνο στα ανατολικά της Τουρκίας, αλλά και στα δυτικά. Το έκανε.
ΤΙ ΑΠ' ΟΛΑ ΑΥΤΑ δεν γνωρίζαμε πριν από το δημοψήφισμα; Πρακτικά τα γνωρίζαμε όλα, άρα τίποτε ουσιωδώς νέο δεν προστέθηκε στην ελληνική εθνική ατζέντα.
Όσο για τις υποτιθέμενες διαφορές μεταξύ του ισλαμιστή Ερντογάν και των «κοσμικών» κεμαλικών σε όσα αφορούν την Ελλάδα και την Κύπρο, αυτές ούτε καν υφίστανται. Μπορεί ο νεοσουλτάνος να «θάβει» την πολιτειακή και ιδεολογική κληρονομιά του Κεμάλ Ατατούρκ, αλλά διατηρεί όλα τα χαρακτηριστικά της επεκτατικής πολιτικής του.
 
Επειδή λοιπόν κάποιοι ψάχνουν τα καλά και τα κακά σενάρια ανάλογα με το ιδεολογικό περίβλημα της εκάστοτε ηγεσίας της Τουρκίας, ας δούμε ψυχρά τα γεγονότα:
 ΤΟ 1974 η Τουρκία, μετά την προδοσία της ελληνικής χούντας, εισβάλλει στην Κύπρο με πρωθυπουργό τον σοσιαλδημοκράτη... διανοούμενο και ποιητή Μπουλέντ Ετζεβίτ.
  ΤΟ 1996 η Τουρκία δημιουργεί την κρίση στα Ίμια και θέτει ζήτημα «γκρίζων ζωνών» με πρωθυπουργό την κεντροδεξιά Τανσού Τσιλέρ.
 ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ  χρόνια η Τουρκία επιχειρεί να κεφαλαιοποιήσει τα διπλωματικά της κέρδη από τα Ίμια και εντεύθεν με πρωθυπουργό, ύστερα πρόεδρο και νυν... σουλτάνο τον ισλαμιστή (και κάποτε... «ισλαμοδημοκράτη»!) Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.
 
TO ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ που αβίαστα προκύπτει είναι ότι, αν θέλουμε να αποφύγουμε τα πολύ πιθανά μεγάλα μπλεξίματα με την Τουρκία, θα πρέπει – χωρίς να αδιαφορούμε ή να αγνοούμε τα τεκταινόμενα στη γείτονα – να έχουμε τον νου μας πρωτίστως στο εσωτερικό της δικής μας χώρας. 
Όσο πιο ισχυρή, συνεκτική, μελετημένη, σταθερή και αποφασιστική είναι η δική μας στάση, όσο αρτιότερη η προετοιμασία μας, όσο ισχυρότερο το εσωτερικό μέτωπο, όσο πιο δομημένες οι συμμαχίες μας, τόσο λιγότερες οι πιθανότητες μιας μεγάλης περιπέτειας.

ΣΧΟΛΙΑ

Το "Π" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.