24/11/2017 05:52:26

Στο έλεος της καλοσύνης …των «εχθρών» μας!

Στο έλεος της καλοσύνης …των «εχθρών» μας! - Media

 

Τι επιδιώκουμε άραγε  ως λαός, ως κοινωνία, ως άτομα; Ποιο είναι το ζητούμενό μας και ποια τα όριά μας απέναντι στο ψέμα, την απάτη, τον τυχοδιωκτισμό;  Πόση αντοχή θα επιδείξουμε στον εθνικό εξευτελισμό μας, στην θρασύδειλη επαιτεία; Πότε θα κουραστούμε επιτέλους να εφευρίσκουμε φανταστικούς εχθρούς; Ποτέ θα ενηλικιωθούμε ως κοινωνία και ως ατομικότητες παύοντας να δείχνουμε πάντα έναν φταίχτη για τα δικά μας εγκλήματα; Πότε θα πάψουμε αυτή την πολιτική μετάθεσης ευθυνών, πότε θα μπορέσουμε επιτέλους να ζήσουμε δίχως …την ανάγκη των κατά φαντασίαν εχθρών μας; Πότε θα αναλάβουμε τις δικές μας ευθύνες;  (Πρόσφατα ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας σε μια εθνικής εξάρσεως και φιλότεχνης εμπνεύσεως ανάρτηση που εικόνιζε μια γραβάτα με πέη δεν δίστασε να υποδείξει ως υπαίτιο τον ίδιο του τον γιο!)

Πόσο θα αντέξουμε ως έθνος να υπάρξουμε αναλαμβάνοντας τις δικές μας ευθύνες και δίχως αυτή την εθνική παράκρουση ότι όλοι μάς υπονομεύουν γιατί μας μισούνε;  Πότε – επιτέλους – θα αντιμετωπίσουμε τις  εθνικές μας  κακοδαιμονίες; Πότε θα μπορέσουμε  να σταθούμε στα πόδια μας δίχως τις πατερίτσες των απλοϊκών μας μύθων;

Έληξε ένα ακόμα Eurogroup σε βάρος μας, πράγμα που βόλεψε τις κομματικές σκοπιμότητες υποθηκεύοντας σκληρά το μέλλον αυτού του τόπου και των πολιτών του. Ήδη το κόστος που πληρώνουμε είναι δυσβάσταχτο για να μας χωρίζει αντί να μας ενώνει…  Ήδη έχουμε καταλάβει τι σημαίνει αριστερή διαπραγμάτευση, ήδη έχουμε νιώσει στο πετσί μας τα δικά μας λάθη, ήδη έχουμε καταστραφεί από τις φαντασιοκοπίες μας. Ήδη έχουμε εξαντλήσει κάθε ανεκτό όριο βαθύτατου διχασμού. Ήδη έχουμε αηδιάσει με τις πολιτικές της γραβάτας και τις καφενόβιες μαγκιές που μας έχουν καταστήσει περίγελο της διεθνούς κοινότητας.  Ήδη βουλιάζουμε στη γελοιότητά μας και είμαστε στο έλεος της καλοσύνης …των «εχθρών» μας!

Ως πότε θα χρησιμοποιούμε τα λάθη του παρελθόντος σαν παγίδες του μέλλοντός μας; 

Σε λίγο συμπληρώνουμε δυο αιώνες από την (χαρισμένη) Ανεξαρτησία αυτού του ιδιότυπου κράτους και δεν πέρασε ούτε μια μέρα που να την ζήσουμε ιδίοις εξόδοις. Είμαστε ένας λαός που αρνείται πεισματικά την δική του ιστορία, που δεν ανέχεται την κληρονομιά του, που δεν αναγνωρίζει την ιστορική αλληλεγγύη που έλαβε, την ελευθερία που απολαμβάνει, αλλά εννοεί την ύπαρξή του δανειζόμενος, διχασμένος και διαμαρτυρόμενος εναντίον όλων - φίλων και εχθρών…      

 

ΣΧΟΛΙΑ

Το "Π" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.