13/11/2018 01:40:00
28.12.2009

Γύρω γύρω πόλη…

* 23 Δεκεμβρίου. Τελικά τι προτιμάτε; Τα Χριστούγεννα ή την Πρωτοχρονιά; * Τα παιδιά αγαπούν τα Χριστούγεννα γιατί έχουν τον Αη Βασίλη που τους τάζει παιχνίδια. * Εμείς αγαπάμε την Πρωτοχρονιά γιατί μας τάζει αλλαγές, ξεκινήματα… * Έχεις κι αυτές τις ετήσιες προβλέψεις των αστρολόγων που «σκάνε» από παντού (τηλεοράσεις, ραδιόφωνα, εφημερίδες, περιοδικά) και σε αποπροσανατολίζουν. * Μα δεν θέλω να ξέρω! Και πέρυσι που μου έταξαν, τίποτα δεν βγήκε.* Προφανώς, αφορούσε άλλους Αιγόκερους. * Παρ’ όλα αυτά έχει πλάκα το παιχνίδι των προβλέψεων και των απολογισμών. * Όλη αυτή η συναισθηματική φόρτιση των ημερών. * Αυτό το τρυφερό πείσμα πως όλα θα τα αλλάξουμε. * Πως οι αιφνιδιαστικές αλλαγές θ’ αρχίσουν από την επομένη του νέου χρόνου κιόλας. * Αθώες σκέψεις ενηλίκων! * Γιορτές, αργίες, διασκέδαση. * Ποιος θα τραγουδήσει την αγάπη; * Ο Κώστας Μαρτάκης ή η Δέσποινα Βανδή; * Ποιος θα «κοπεί» με τόσο ακίνδυνα τραγούδια και τόσο ασήμαντους ερμηνευτές; * Ημέρες αγάπης χωρίς τραγούδια έρωτα! * Ο τραγουδισμένος έρωτας σήμερα δεν έχει παραμύθι, ούτε καν μάγισσα. * Οι αοιδοί με τους κοιλιακούς και τις σιλικόνες δεν δύνανται να εκφράσουν κανένα συναίσθημα. Δεν έχουν το μαχαίρι στη φωνή… * Ούτε φωνή έχουν, οι περισσότεροι απ’ αυτούς. * Δεν θα τραγουδήσουμε, λοιπόν. * Μήπως να χορέψουμε; * Διότι ο Έλλην χορεύει. Το ξέρετε. * Το ντεκόρ αλλάζει κάθε φορά, αλλά ο χορευτής παραμένει ίδιος. * Κάποτε χόρευε στην ύπαιθρο, μετά στους γάμους, στις οικογενειακές γιορτές, στα σκυλάδικα, στα τραπέζια, στα πλατό της τηλεόρασης, στα κλαμπ… * Κάποτε χόρευε από εσωτερική ανάγκη. Τα τελευταία χρόνια από επίδειξη. * Με τα τσάμικα, τους καλαματιανούς, τα ζεϊμπέκικα ή με τον Ρέμο να παραφωνίζει απ’ το φορητό radio-cd. * Όλα χύμα κι ανάκατα. * Όταν ο Νεοέλληνας θέλει να χορέψει δεν έχει σημασία τι παίζει η μουσική. * Εκείνος χορεύει ό,τι φαντάζεται. * Βαλς τα λαϊκά, συρτάκι τον Χιώτη, μπλουζ τις μπαλάντες… * Κάτι μεταξύ καρικατούρας και… καρικατούρας. * Ένα γλέντι που δεν σε απελευθερώνει. * Το γλέντι που έστησε ο Διονύσης στο Παλλάς, δεν ξέρω, έχει αυτή τη δυνατότητα; Έχει νόημα σήμερα, πάλι, ένας ύμνος για το ’60; * Το να κάθεσαι σ’ ένα ωραίο, βολικό, βελούδινο κάθισμα και ν’ αναπολείς παλιά μεγαλεία σου κάνει υπερηφάνεια; * Σαν να μην μπορείς να παρακολουθήσεις το καινούργιο –κυνικό, έστω– περίπλοκο σήμερα. * Αιχμηρότητα απ’ το παρελθόν, είναι αιχμηρότητα; * Πού να πας αυτές τις μέρες; * Παρατηρώ επιστροφή στα σπίτια. Τραπεζώματα, συνάξεις για ποτό, φίλοι μαζί και δώρα συμβολικά. * Α, τα δώρα! * Τι ωραία εφεύρεση! Αυτό, μάλιστα, είναι ωραία σπατάλη. * Να έχεις τη λίστα με τα ονόματα των αγαπημένων σου –φίλων, συγγενών, οικογένειας…– και να ψωνίζεις άλλο για τον καθένα. Κάτι, μικρό, που να του ταιριάζει. * Και τι χαρά να λύνεις ένα φιόγκο! Να σκίζεις βιαστικά ένα περιτύλιγμα να δεις τι κρύβεται από μέσα… * Συναισθηματικές συνήθειες ενηλίκων. * Το δώρο που δεν είναι τυπικό, απλά ευγενικό, είναι πηγή αισθημάτων. Και για εκείνον που το αγοράζει και για εκείνον που το δέχεται. * Προσωπικά τα έχω λύσει χρόνια αυτά τα ζητήματα. Κάνω πάντα δώρα. Όχι γιατί πρέπει, αλλά γιατί θέλω. * Σας το συνιστώ. * Ύψιστη ευχαρίστηση. * Σαν εκμυστήρευση ένα πράγμα…

Άννα Βλαβιανού

 

 

 

 

 

 

 

ΣΧΟΛΙΑ

Το "Π" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.