23/09/2018 04:52:22
6.1.2018 / ΜΗΝAΣ ΒΙΝΤΙAΔΗΣ
Δημοσιεύτηκε στο ΠΟΝΤΙΚΙ, τεύχος 2002 στις 04-01-2018

Το παραμύθι ως... φάρμακο στην Τέχνη

Το παραμύθι ως... φάρμακο στην Τέχνη - Media

 

Ένα πολύ πρωτότυπο κι ενδιαφέρον βιβλίο έφτασε αυτές τις μέρες στα χέρια μου, και μοιράζομαι μαζί σας τον ενθουσιασμό που μου προκάλεσε: «Φάρμακο γιάνε την πληγή» ο τίτλος, συγγραφέας ένας φαρμακοποιός - παραμυθάς, ο Μανώλης Μαυρολέων και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κέδρος.
 
Μόλις το είδα, σκέφτηκα: Πόσα είναι άραγε τα παραμύθια στα οποία υπάρχουν ή και «πρωταγωνιστούν» φάρμακα; Αλλά και πόσα παραμύθια «θεραπεύουν» αυτούς που τα ακούν; Η απάντηση έρχεται από τον συγγραφέα: «Στην πρώτη ερώτηση η απάντηση που θα μπορούσαμε να δώσουμε είναι: πάρα πολλά! Στη δεύτερη, όσο και αν ακουστεί υπερβολικό, η απάντηση είναι: όλα! Κάθε παραμύθι λειτουργεί και θεραπευτικά, όπως άλλωστε “θεραπεία ψυχής και σώματος” αποτελεί κάθε μορφή τέχνης, ενώ υπάρχει και μια κατηγορία παραμυθιών που η αφήγησή τους και μόνο λειτουργεί θεραπευτικά, χωρίς μέσα στην ιστορία τους να αναφέρονται φάρμακα».
 
Δεκαπέντε λαϊκά παραμύθια και δύο από το διαδίκτυο (Εισαγωγή: Στέλιος Πελασγός - Εικονογράφηση: Γιάννης Γιγουρτάκης) μας αφηγούνται ιστορίες με φάρμακα και συνταγές, διασκευασμένα, μεταπλασμένα, μεταγραμμένα, αλλά πάντα με σεβασμό στον αρχικό τους μύθο και στην παράδοση από την οποία προέρχονται, έτσι ώστε να γίνουν όσο το δυνατόν πιο «φρέσκα» και πρωτότυπα, για να μπορούν να προκαλέσουν το ενδιαφέρον μικρών και μεγάλων και, κυρίως, για να μπορούν να «επιστρέψουν» με σύγχρονο τρόπο εκεί όπου ανήκουν: στον προφορικό λόγο, στην αφήγησή τους...
 
Ο συγγραφέας, αφηγητής, παραμυθάς και φαρμακοποιός Μανώλης Μαυρολέων γεννήθηκε στη Ρόδο το 1958 και έμαθε τα πρώτα γράμματα στην ιδιαίτερη πατρίδα του, την Κάσο της Δωδεκανήσου. Εκεί άκουσε και τα πρώτα παραμύθια τα βράδια στις αποσπερίδες. 
 
Σπούδασε φαρμακευτική στα πανεπιστήμια της Γένοβας και της Αθήνας. Παρακολούθησε σεμιναριακούς κύκλους σπουδών πάνω στη μελέτη της προσέγγισης ιστορικών πηγών με καθηγητή τον Βασίλη Κρεμμυδά στο Ίδρυμα Ελληνικού Πολιτισμού. Από το 2002 ασκεί, όποτε το επιτρέπει η δουλειά του, το λειτούργημα του αφηγητή - παραμυθά σε σχολεία, δήμους, πλατείες χωριών, εκθέσεις βιβλίων και σε άλλες εκδηλώσεις σε όλη την Ελλάδα, όπου τον καλέσουν.
 
Έργα του: η συλλογή στιχουργημάτων «Χωματένιοι Δρόμοι», ανεξάρτητη έκδοση, 1978, η τριλογία αντιποιημάτων «Προ-λόγος», εκδόσεις Πενταδάκτυλος, 1990, το μυθιστόρημα «Να σου κάμω την ιστορία μου», εκδόσεις Κέδρος, 1997, και τα παραμύθια «Το αφηρημένο αστέρι», εκδόσεις Κέδρος, 2002, «Ο Χρονομάστορας», εκδόσεις Άγκυρα, 2005, «Κίκο, η κότα που έμαθε να πετάει», εκδόσεις Πατάκη, 2006, και «Η Κίκο ταξιδεύει και γνωρίζει τον κόσμο», εκδόσεις Πατάκη, 2008, «“…Φάρμακο γιάνε την πληγή!” Το φάρμακο στο λαϊκό παραμύθι. Το παραμύθι σαν φάρμακο», εκδόσεις Κέδρος, 2017. Έχει εργαστεί στη συγγραφή κειμένων για θεατρικές παραστάσεις και μουσικοθεατρικά δρώμενα. 
 
Μπράβο Μανώλη, μας ξάφνιασες ευχάριστα άλλη μια φορά! 

ΣΧΟΛΙΑ

Το "Π" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.