18/12/2018 18:32:12
3.3.2018 / ΜΗΝAΣ ΒΙΝΤΙAΔΗΣ
Δημοσιεύτηκε στο ΠΟΝΤΙΚΙ, τεύχος 2010 στις 01-03-2018

«Misery», η λατρεία που γίνεται βία…

«Misery», η λατρεία που γίνεται βία… - Media
 
Λάζαρος Γεωργακόπουλος, επί 2,5 ώρες δίνουν ρεσιτάλ ηθοποιίας στη σκηνή του Ιλίσια - Βολανάκης, που διανύει μια πολύ δημιουργική περίοδο υπό τη διεύθυνση της Παναγιώτας Παρασκευοπούλου και του Κωστή Ξενόπουλου. Ο Δημήτρης Καραμπέτσης, στον ρόλο του αστυνομικού, συμπληρώνει με επάρκεια τη διανομή των ρόλων, σε μια παράσταση που είδαμε το Σάββατο το βράδυ. Ένα εμβληματικό βιβλίο, μια ταινία – η κινηματογραφική εκδοχή του «Misery» γυρίστηκε το 1990 με πρωταγωνιστές τον Τζέιμς Κάαν και την Κάθι Μπέιτς, που πήρε Όσκαρ Α’ Γυναικείου Ρόλου – στη σκηνή του θεάτρου της οδού Παπαδιαμαντοπούλου.
 
Η υπόθεση. Ένα μισοφωτισμένο δωμάτιο. Ένας άντρας ξαπλωμένος πάνω σ’ ένα κρεβάτι, όπως αυτά του νοσοκομείου. Πίσω από την πόρτα του δωματίου μισοακούγεται η τηλεόραση που παίζει. Μετά ακούγεται ο βόμβος ενός χρονομέτρου κουζίνας πίσω από την πόρτα, που λίγο μετά ανοίγει τρίζοντας εφιαλτικά και εμφανίζεται μια γυναίκα. Είναι η πρώην νοσοκόμα Άνι Γουίλκς που έχει σώσει τον διάσημο συγγραφέα Πολ Σέλντον από το αυτοκινητικό του ατύχημα, τον περιποιείται και ταυτόχρονα τον αιχμαλωτίζει ανελέητα στο σπίτι της. Μεταξύ ονείρου και πραγματικότητας, η νούμερο ένα θαυμάστριά του σιγά σιγά μετατρέπεται σε έναν ξέφρενο εφιαλτικό δυνάστη.
 
Ο σκηνοθέτης. Ο Τάκης Τζαμαργιάς μάς εξομολογείται τον τρόπο που είδε το έργο, για την παράσταση του Ιλίσια - Βολανάκης.
 
«Η επιβίωση της Μίζερι, της αγαπημένης της ηρωίδας από τα βιβλία του Πολ, γίνεται θεόσταλτος σκοπός της Άνι. Ο Πολ στην εναγώνια προσπάθειά του να επιβιώσει συνειδητοποιεί την τεράστια ευθύνη που φέρει ως δημιουργός και πόσο ακριβά πληρώνει τη διασημότητα που ηθελημένα απέκτησε». Και συνεχίζει:
 
«Μια αλληγορία για το πώς οι διασημότητες, όπως ο συγγραφέας, χάνουν τον εαυτό τους, καθώς το κοινό - οι αναγνώστες τους προβάλλουν πάνω τους τις επιθυμίες τους για το πώς θα έπρεπε να είναι. Η παράσταση διερευνά τη ψυχοπαθολογία του φανατισμού για να φωτίσει τη λατρεία που καταλήγει στη βία. Ένα ταξίδι αυτογνωσίας για το πώς η διεστραμμένη αγάπη μεγαλώνει και εξελίσσεται σε βασανιστήρια και φανατισμούς και από την άλλη η προσπάθεια του καλλιτέχνη να εξισορροπήσει ανάμεσα στην ηγεμονική κριτική και στο λαϊκό αίσθημα του κοινού. Η εξερεύνηση και η αναζήτηση των ανθρώπινων σχέσεων εξάρτησης και τρυφερότητας».
 
INFO
 
Μετάφραση: Αντώνης Γαλέος. Σκηνοθεσία - Δραματολογική Επεξεργασία: Τάκης Τζαμαργιάς. Σκηνικά - Κοστούμια: Εδουάρδος Γεωργίου. Φωτισμός: Αλέκος Γιάνναρος. Μουσική: Κωστής Ξενόπουλος. Ηχητικός Σχεδιασμός (Sound design): Κατερίνα Βάμβα. Κινησιολογική Επιμέλεια: Φρόσω Κορρού. Βοηθός Σκηνοθέτη: Ιωάννα Ζέρβα 

ΣΧΟΛΙΑ

Το "Π" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.