21/10/2018 14:46:55
18.1.2010

Γύρω γύρω πόλη…

14 Ιανουαρίου. Στην τηλεόραση επαναλήψεις, στα θέατρα νέες, φιλόδοξες πρεμιέρες, στις μουσικές σκηνές καινούργια σχήματα, στην πόλη εκπτώσεις και στις εποχικές βιτρίνες μάσκες και αποκριάτικα στη θέση των Αη Βασίληδων. * Το επόμενο γλέντι είναι στη γωνία και απαιτεί μασκάρεμα. * Να την η καινούργια ελπίδα για την άλλοτε βιομηχανία και νυν βιοτεχνία της διασκέδασης. * Οι ανταποκρίσεις απ’ τη νύχτα διαβεβαιώνουν για άδεια μαγαζιά κι άδεια θέατρα. * Όχι όλα, ευτυχώς. * Στο «Ποιος φοβάται την Βιρτζίνια Γουλφ», στο Απλό Θέατρο, οι θεατές κάθονται μέχρι και στα σκαλοπάτια με μαξιλαράκι. * Μεγάλης διάρκειας η παράσταση, αλλά κανείς δεν έδειξε να δυσαρεστείται. * Δύο ηθοποιοί, ο Δημήτρης Καταλειφός και η Ράνια Οικονομίδου, δίνουν ρεσιτάλ ερμηνείας, αν και στην πραγματικότητα είναι μεγαλύτεροι από την ηλικία των ρόλων (ρόλοι μάχιμοι ερωτικά) που ερμηνεύουν. * Αλλά αυτό είναι το θέατρο. Αν είναι σε καλή στιγμή, δεν έχει ηλικία. * Έχει μόνο αίσθημα κι ατμόσφαιρα. Όπως εδώ, στην παράσταση του Αντώνη Αντύπα. * Αίσθημα έχει και το πρόγραμμα της Μάρθας Φριντζήλα στο Μετρό, στου Γκύζη. * Και χιούμορ, και ανατροπές ρεπερτορίου, και εκπλήξεις. Και μια νέα είσοδο στο τραγούδι πολύ ιδιαίτερη. * Τη λένε Ματούλα Ζαμάνη, παίζει κρουστά και τραγουδάει υπέροχα. * Τόσο καλά και ακομπλεξάριστα που μέχρι σουξέ της Βανδή είπε χωρίς να έχει τους κοιλιακούς της και το ταλέντο της (ευτυχώς). * Ν’ ακούσετε διασκευή τού «Να τη χαίρεσαι την καινούργια σου αγάπη…» και δεν θα πιστεύετε τις δυνατότητες του τραγουδιού. * Άμα πέφτει κάτι σε καλά χέρια… * Ακόμα και τραγούδι του Φοίβου γίνεται διαμαντάκι. * Καλά που δεν πρόκειται να την ακούσει η Βανδή (υπάρχει περίπτωση να πάει στο Μετρό; Χλωμό!). * Κατάθλιψη θα πάθαινε. * Μπράβο στη Φριντζήλα που της έδωσε τόσο χώρο στο πρόγραμμα και τη στηρίζει. * Δύσκολες οι γενναιοδωρίες σ’ αυτόν το χώρο. * Βέβαια, τι ανάγκη έχει η γυναίκα. Το κοινό της το έχει, το ρεπερτόριό της το ψάχνει, φωνή έχει, προσωπικότητα είναι. * Άσε τους ασήμαντους να ψάχνουν για ανταγωνιστές και κόντρες! * Υπάρχει, όμως, και κοινωνιολογική παρατήρηση: Να δείτε πώς λειτουργεί η στέρηση του τσιγάρου! * Θερμότατο το χειροκρότημα στα τραγούδια που πρωταγωνιστούσε: «Η ζωή μου όλη/ είναι ένα τσιγάρο/ που δεν το γουστάρω/ κι όμως το φουμάρω…» ή στο άλλο: «Τι μου τη χάρισες αυτή την ταμπακέρα….». * Οπότε δειλά δειλά… Όλο και κάποια παράνομη ρουφηξιά απάλυνε την τραγουδισμένη στέρηση. * Το έχουμε πει κι άλλη φορά. Λίγοι σέβονται την απαγόρευση του τσιγάρου στους δημόσιους χώρους. * Αυτό το στυλάκι «ο Έλληνας δεν μπορεί τις απαγορεύσεις» είναι πολύ εγωιστικό. * Γιατί πάντα διαμαρτυρόμαστε για λάθος πράγματα; * Διαμαρτύρονται κάποιοι καλλιτέχνες για τα ανυπόγραφα σχόλια. * Όποιον δεν τον συμφέρει το ανυπόγραφο το καταγγέλλει ως ατολμία. * Όταν τον συμφέρει, όταν είναι θετικό για τη δουλειά του, «Τι ωραία που τα γράφετε!». * Να σας πω ένα μυστικό: Δεν υποφέρονται οι παρεμβάσεις ορισμένων «θιγμένων» καλλιτεχνών. * Αν ο δημοσιογράφος ή ο κριτικός υπογράψει ένα αρνητικό σχόλιο, μια αρνητική κριτική, θα πρέπει να μεταναστεύσει κιόλας. * Τηλέφωνα, παράπονα, γκρίνιες, απειλές, μούτρα, βρισιές… * Υπάρχει όμως και κάτι επίσης σοβαρό: η πιάτσα είναι μικρή. Όλοι ξέρουν όλους. Είναι γνωστοί, μπορεί και φίλοι. * Οι καλλιτέχνες θεωρούν πως αν έχουν ένα δημοσιογράφο φίλο, έχουν έναν διαφημιστή φίλο! * Αδύνατον να κάνεις τη δουλειά σου χωρίς συνέπειες. * Με την ανωνυμία μπορείς. * Αλλού είναι το θέμα: η ανώνυμη υπογραφή να είναι σοβαρή υπογραφή. * Κι αυτό μπορεί να το εξασφαλίσει ένα σοβαρό έντυπο στους αναγνώστες του. * Όσο για τους εμπλεκόμενους; Γι’ αυτούς μια αρνητική άποψη θα είναι πάντα η άποψη ενός: «κομπλεξικού», «ανέραστου», «άσχετου», «ανίδεου», «πληρωμένου»… Τόσο ματαιόδοξα!

Άννα Βλαβιανού

 

 

 

 

 

 

ΣΧΟΛΙΑ

Το "Π" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.