16/11/2018 16:09:58
5.1.2012

Sherlock Holmes 2: Το παιχνίδι των Σκιών

Sherlock Holmes 2: Το παιχνίδι των Σκιών - Media

Του Δημήτρη Κανέλλη

Βαθμολογία ***

Απολαυστική περιπέτεια δράσης και μυστηρίου, με πρωταγωνιστές τον Σέρλοκ Χολμς και τον φίλο του δρ Γουάτσον, οι οποίοι χρησιμοποιούν το μυαλό τους προκειμένου να αποτρέψουν μια παγκόσμια σύρραξη. Δράση, θέαμα, ανατροπές, εφέ, δηλητηριώδεις ατάκες και απολαυστικές ερμηνείες. Την προτείνουμε ανεπιφύλακτα.

Σκηνοθεσία: Γκάι Ρίτσι.

Πρωταγωνιστούν: Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ, Τζουντ Λο, Τζάρεντ Χάρις, Ρέιτσελ Μακ Άνταμς.

Αν κρίνουμε από το φινάλε, πάμε για μια νέα κινηματογραφική «σειρά» με ήρωα τον δαιμόνιο, πολυτάλαντο και πάνω από όλα ευφυή ντετέκτιβ Σέρλοκ Χολμς, ο οποίος στο πρόσωπο του απολαυστικού Ρόμπερτ Ντάουνι έχει μάλλον βρει τον ιδανικότερο εκφραστή του. Αυτή τη φορά ο Χολμς θα τα βρει σκούρα, καθώς έχει να αντιμετωπίσει ένα από τα σατανικότερα μυαλά της βικτωριανής Αγγλίας, τον παγκοσμίου φήμης καθηγητή μαθηματικών Μοριάρτι. Ο εν λόγω καθηγητής έχει προετοιμάσει ένα πράγματι απίστευτο σενάριο για να προκαλέσει παγκόσμια σύρραξη και να αποκτήσει αμύθητη περιουσία από τα όπλα υπερσύγχρονης τεχνολογίας που έχει ήδη κατασκευάσει. Και ενώ το σενάριο αρχίζει να υλοποιείται και ο Μοριάρτι δείχνει να παίρνει τον έλεγχο, αναλαμβάνει δράση ο Σέρλοκ Χολμς, που πείθει τον «κολλητό» του δρ Γουάτσον να του συμπαρασταθεί για τελευταία φορά. Οι δυο τους αρχίζουν μια περιπλάνηση ανά την Ευρώπη με σκοπό να ξεσκεπάσουν το τεράστιο δίκτυο διαφθοράς και πολιτικής αναταραχής που έχει στήσει ο καθηγητής. Αυτό είναι με λίγα λόγια το μάλλον ισχνό σενάριο της ταινίας, η οποία δεν «πλασάρεται» τόσο για τη θεματολογική της πρωτοτυπία όσο για τις πράγματι εντυπωσιακές σκηνές δράσης, συγκρούσεων, καταδιώξεων και θεαματικών εφέ. Μια χορταστική δηλαδή – παρά τις υπερβολές της – περιπέτεια αγωνίας και μυστηρίου, με τους δυο πρωταγωνιστές να συναγωνίζονται σε επίπεδο καυστικής ατάκας και σαρδόνιου μαύρου χιούμορ. Τούτος ο Σέρλοκ Χολμς είναι λιγότερο σοβαροφανής και περισσότερο «φιγουρατζής» από τον πρώτο που προβλήθηκε πριν από ενάμιση χρόνο κι αυτό οφείλεται φυσικά στην προσέγγιση του Γκάι Ρίτσι, ενός σκηνοθέτη που αρκετές φορές θυσιάζει το νόημα για να βάλει σε πρώτο πλάνο τη δράση και τη δεξιοτεχνία του στην αφήγηση. Πάντως, οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι η αναπαράσταση της εποχής είναι κάτι παραπάνω από πειστική και ρεαλιστική και η γενικότερη αισθητική της ταινίας δείχνει ιδιαίτερα φροντισμένη. Η μοναδική μας ένσταση για αυτή την καλοκουρδισμένη και απολαυστική περιπέτεια είναι κάποιες στιγμές καρτουνίστικης λογικής, που αποδυναμώνουν την ατμόσφαιρα της ταινίας και εισάγουν το πνεύμα του χαβαλέ. Μικρή ζημιά, όμως, καθώς η ιστορία ξετυλίγεται δίχως ίχνος βαρεμάρας και, παρά το προβλέψιμο φινάλε της, δεν μπορεί κανείς παρά να θαυμάσει την επινοητικότητα αλλά και την πνευματική οξυδέρκεια του Χολμς, που αποδεικνύει ότι τα πάντα είναι θέμα μυαλού και όχι δύναμης. Όσο για τους δυο πρωταγωνιστές και σταρ, δείχνουν πλήρως ταυτισμένοι με τους ρόλους τους και μάλιστα το διασκεδάζουν.

 

ΣΧΟΛΙΑ

Το "Π" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.