26/09/2018 07:23:15
25.1.2010

Τα γεγονότα

Αλεξίου στο Παλλάς

Ο κύκλος εμφανίσεων της Χάρης Αλεξίου στο Παλλάς, από τις 23 Ιανουαρίου και για 15 παραστάσεις, έρχεται σε μια στιγμή θριάμβου. Όχι ακριβώς δισκογραφικού, αν και τα 40.000 και πλέον αντίτυπα που έχει πουλήσει μέχρι σήμερα ο καινούργιος της δίσκος με τίτλο «Η αγάπη θα σε βρει όπου και να ’σαι», συνιστά για τα δεδομένα της εποχής ένα αξιοσημείωτο επίτευγμα. Η εκκωφαντική επιτυχία του «Μεγάλωσα» επιβεβαίωσε το ταλέντο της Αλεξίου να εκφράζει (και) στιχουργικά την εποχή της, τη γενιά της και όχι μόνο. Το έχει κάνει φυσικά και παλιότερα, αλλά η πλατιά διείσδυση ενός τόσο εξομολογητικού τραγουδιού δείχνει έναν άμεσο συντονισμό με τις αγωνίες της εποχής, πράγμα που παραμένει ζητούμενο για πολλούς δημιουργούς του λεγόμενου έντεχνου τραγουδιού. Ταυτόχρονα, η Αλεξίου έχει το προσόν να «ψάχνεται» μουσικά, να μην επαναπαύεται στις γνωστές φόρμες∙ εξάλλου η φετινή της επιτυχία διαχειρίζεται πολύ καλά το φιλτράρισμα ενός φαινομενικά «ξένου» ήχου όπως είναι το low bap. Στο Παλλάς δεν θα πει μόνο το «Μεγάλωσα», αλλά θα παρουσιαστεί με πλήρη εξάρτυση. Πέντε χρόνια μετά τις τελευταίες της εμφανίσεις στη νυχτερινή Αθήνα επιστρέφει με μια μουσική παράσταση εφ’ όλης της ύλης. Αυτό σημαίνει ότι μας περιμένει ένα χορταστικό πρόγραμμα με την υπογραφή της Λίνας Νικολακοπούλου, που θα πηγαίνει πολύ πίσω, στις μεγάλες λαϊκές επιτυχίες της Αλεξίου, θα διατρέχει τους ενδιάμεσους σημαντικούς σταθμούς της καριέρας της μέχρι να ακουμπήσει στο σήμερα. Και φυσικά, όταν μιλάμε για Παλλάς η Χάρις Αλεξίου ετοιμάζει μια παραγωγή υψηλών προδιαγραφών, με τη σκηνική επιμέλεια να έχει ανατεθεί σε έναν από τους σημαντικότερους του χώρου, τον Άγγελο Μεντή.

Δημήτρης Ρηγόπουλος

Ταξίδι στην Κίνα

Η φωτογράφος Σιμόνη Ζαφειροπούλου διατηρεί προσωπικούς δεσμούς με την Κίνα. Ακόμα και η ίδια προσπαθεί να ερμηνεύσει τη γοητεία που της ασκεί η τεράστια αυτή χώρα. Και δεν είναι μόνο η Κίνα. Είναι η πορεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου, το ανεξερεύνητο μωσαϊκό της Κεντρικής Ασίας. Όπως και να έχει, οι φωτογραφίες από την έκθεση «Δρόμοι του Μεταξιού: οδοιπορικό στην Κίνα», που εγκαινιάζεται την Τρίτη 26 Ιανουαρίου στην Αίθουσα Τέχνης Αστρολάβος Αrtlife (Ηροδότου 11, Κολωνάκι) είναι ένα ζωντανό ταξίδι στην Κίνα των ανθρώπων και των πολιτισμών. Το πρώτο τμήμα του οδοιπορικού, μέχρι τα σύνορά της, ήταν συνοδεύοντας τους μοτοσικλετιστές του Δρόμου της Ελιάς. Το δεύτερο, μέσα στην Κίνα, από όπου και οι φωτογραφίες της έκθεσης, το έκανε μαζί με τη μικρή της κόρη. Από την αυτοκρατορική Ξιάν μέχρι την οροσειρά του Παμίρ στα σύνορα Κίνας - Πακιστάν - Κιργιστάν, εκεί που βρίσκεται η παραμυθένια πόλη του Κατγκάρ, στο σταυροδρόμι του Δρόμου του Μεταξιού. Ήταν ο δρόμος που ένωνε την Κίνα με τη Μεσόγειο, ο δρόμος μεταφοράς του μεταξιού και πολλών άλλων εξωτικών αγαθών, αλλά προπάντων μεταφοράς θρησκειών και πολιτισμών. Στο ταξίδι αυτό η ματιά της φωτογράφου, φορτισμένη από τη συγκίνηση και τη μαγεία του ταξιδιού, έδωσε φωτογραφίες με έμφαση στη γεωμετρία αλλά και στην προσέγγιση των διαφορετικών πολιτισμικών στοιχείων και τόπων, καθώς και των ανθρώπων διαφορετικών εθνοτήτων και κουλτούρας.

Δημήτρης Ρηγόπουλος

Ντιζάιν στο Θησείο

Το «Design for Life», από τις 22 μέχρις τις 24 Ιανουαρίου στο Πολιτιστικό Κέντρο «Μελίνα», στα όρια Θησείου και Πετραλώνων, αυτοδιαφημίζεται ως η πρώτη έκθεση που γίνεται στην Ελλάδα αφιερωμένη αποκλειστικά στο ντιζάιν. Η αλήθεια είναι ότι τα τελευταία χρόνια γίνονται εκθέσεις για το ντιζάιν, με πιο εστιασμένο περιεχόμενο ίσως, αλλά πάντως γίνονται. Αυτό δείχνει κάτι σε κάθε περίπτωση. Δείχνει ότι ο βιομηχανικός σχεδιασμός, ακόμα και με τη μορφή ενός φθηνού προϊόντος από τα ΙΚΕΑ, είναι τελεσίδικα στη ζωή μας. Η ιστορία δεν εξαντλείται φυσικά στην αισθητική διάσταση, αλλά έχει να κάνει με την πολιτισμική υπεραξία και τις παράλληλες υποδηλώσεις ενός αντικειμένου. Η ΙΚΕΑ για παράδειγμα ή τα κατά τι ακριβότερα Habitat εκλαΐκευσαν το προνόμιο του στυλ κι αυτό δεν είναι καθόλου κακό. Για να έρθουμε στο θέμα μας, τα εκθέματα υπογράφουν γνωστοί σχεδιαστές, ενώ στο πλαίσιο της έκθεσης θα πραγματοποιηθεί ημερίδα για το ντιζάιν (το Σάββατο 23 Ιανουαρίου στη γειτονική Τεχνόπολη, στο Γκάζι), με συμμετοχή καταξιωμένων ακαδημαϊκών και επαγγελματιών, αλλά και με παρουσίαση νέων ταλαντούχων designers. Όπως υποστηρίζουν οι διοργανωτές της έκθεσης, πρόκειται για δημιουργίες που συνδυάζουν τη λειτουργικότητα με τη σύγχρονη τέχνη και προτείνουν μια ευκαιρία αλλαγής της καθημερινής ζωής προς το καλύτερο και επανεκκίνησης του συστήματος με ένα ντιζάιν απλό, κοινωνικά και περιβαλλοντικά ευαίσθητο, προσιτό σε όλους. Οι σχεδιαστές δείχνουν να θέλουν να ξεφύγουν από τη δημιουργία εντυπώσεων, το κλισέ των τελευταίων χρόνων και να αναζωογονήσουν τις αισθήσεις σε μία περίοδο που δοκιμάζονται από το απρόβλεπτο και την αβεβαιότητα. Παρόντα στην έκθεση τα περισσότερα από τα μεγάλα ονόματα της βαριάς βιομηχανίας του ντιζάιν. Την επιμέλεια και διοργάνωση της έκθεσης έχει η Αγγελική Φιλανδριανού και η ομάδα της AF DF.

Δημήτρης Ρηγόπουλος

Για απαιτητικούς ακροατές

Κάθε πότε η δισκογραφία εκδίδει πλέον έναν σημαντικό δίσκο; Ένα δίσκο που να μπορεί να επανέρχεται στα ακούσματά μας; Ένα δίσκο όχι μιας χρήσης; Την απάντηση την ξέρετε, δυστυχώς. Να όμως μια έκπληξη! Τρεις πραγματικά μεγάλοι στο ίδιο cd! Ο Γιάννης Χρήστου, ο Μάνος Χατζιδάκις και ο Δημήτρης Μητρόπουλος μοιράζονται την ίδια έκδοση, με κοινούς άξονες τον Σπύρο Σακκά στο τραγούδι και τον Γιώργο Κουρουπό στο πιάνο. Το εξαιρετικό και σπάνιο υλικό δημοσιοποιείται για πρώτη φορά με πρωτοβουλία του Γιώργου Μητρόπουλου, «ψυχή» της ανεξάρτητης εταιρείας Yafka Records, που στοχεύει στα μουσικά μικρά διαμαντάκια τα οποία έχουν αποκλειστεί συστηματικά από τη δισκογραφία. Αναλυτικά το cd περιλαμβάνει τα έξι τραγούδια του Γιάννη Χρήστου σε ποίηση Τ. Σ. Έλιοτ (γραμμένα το 1950-55), αυθεντικής ομορφιάς και ευαισθησίας. Ανάλογης σημασίας είναι και τα 10 inventions του Δημήτρη Μητρόπουλου, σε ποίηση Κωνσταντίνου Καβάφη, που παρουσιάστηκαν σε παγκόσμια πρώτη στο Ωδείο Αθηνών στις 5 Ιουνίου 1927. Ο Μητρόπουλος, αξίζει να σημειωθεί, πως ήταν ο πρώτος συνθέτης που τόλμησε τη σύζευξη της μουσικής του με τον αιρετικό ποιητικό λόγο του Καβάφη. Τέλος, εδώ θα συναντήσετε τα τρία τραγούδια από τη Μήδεια (1957), που έχουν έντονα την σφραγίδα του Χατζιδάκι και, όπως επισημαίνει ο Γιώργος Κουρουπός στο ένθετο του cd, «έχουν την αβίαστη μελωδικότητα, την ειλικρινή συγκίνηση και την αισθαντικότητα, στοιχεία που διακρίνουν όλο του το έργο, από το πιο απλό έως το πιο σύνθετο».

Χαρά Αργυρίου

Πλιάτσικας and friends

Άνθρωπος χαμηλών τόνων, που συνηθίζει να μη διαφημίζει μεγαλόφωνα το παρελθόν αλλά ούτε και τα επιτεύγματά του, είναι ο Φίλιππος Πλιάτσικας, ο οποίος ξεκινάει εμφανίσεις στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο. Αν και εμπορικά επιτυχημένος καλλιτέχνης, διαθέτει μια μουσική αισθητική σταθερότητα, η οποία συχνά «εμπλέκεται» σε πλήθος ετερόκλητων συνεργασιών, από τον Δημήτρη Μητροπάνο και τον Sting μέχρι τους REM και την κλασική ορχήστρα Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ. Στις εμφανίσεις του στη μουσική σκηνή της Λ. Συγγρού κινείται και πάλι βάσει συνεργασιών, με τον Mc Yinka μόνιμο προσκεκλημένο επί σκηνής και special guests δύο ελληνικά συγκροτήματα. Στις 5 Φεβρουαρίου λοιπόν υποδέχεται τους «Αλκή», μουσικό σχήμα που συνδυάζει τον ποπ και ροκ ήχο με ηλεκτρονικές ενορχηστρώσεις και έντεχνα στοιχεία, ενώ στις 19 Φεβρουαρίου καλεί τους Rosebleed, το αγγλόφωνο γκρουπ που ξεπήδησε από το Schoolwave το 2006, την ίδια χρονιά που κέρδισε και το πρώτο βραβείο στον διαγωνισμό του Ωδείου «Φίλιππος Νάκας». Οι εμφανίσεις του Πλιάτσικα ξεκινούν από τις 22 Ιανουαρίου και δανείζονται τον τίτλο τους, «Λίγο όνειρο ακόμα» στο τελευταίο άλμπουμ του καλλιτέχνη, με την επανακυκλοφορία, ουσιαστικά, του δίσκου «Μπαλαρίνες επιτρέπονται», στον οποίο προστέθηκαν τρία νέα τραγούδια, εκ των οποίων το «Λίγο όνειρο ακόμα Ι» που είναι το «Mensch» του Χέρμπερτ Γκρούνερμαϊερ, σε ελληνικούς στίχους του Πλιάτσικα.

Αγγελική Μπιλλίνη

Ο έρωτας όπως τον ξέρει ο Σαίξπηρ

Και θέατρο και ξενώνας. Το Studio Κινητήρας, ένας σχετικά καινούργιος χώρος, είναι ένα είδος κατοικίας-σκηνής που φιλοξενεί καλλιτέχνες από όλο τον κόσμο, ένα ζεστό σπίτι που δημιουργήθηκε μέσα από την ομάδα χορού Κινητήρας Χοροθέαμα. Εδώ θα βρίσκεται από σήμερα η θεατρική ομάδα Σημείο Μηδέν, για να παρουσιάσει την καινούργια της παράσταση «Όπως σας αρέσει», του Ουίλιαμ Σαίξπηρ. Δεν πρόκειται για κλασικό ανέβασμα, ούτε καν για πιστή μεταφορά του κειμένου. Ο Σάββας Στρούμπος, που υπογράφει τη μετάφραση και τη σκηνοθεσία, παραδίδει μία ελεύθερη διασκευή πάνω στην ερωτική κομεντί, η οποία γράφτηκε ανάμεσα στο 1598 και το 1600, ερευνά τις πολλαπλές δυνατότητες έκφρασης της ερωτικής επιθυμίας και παρόρμησης, καταρρίπτει τα περιχαρακωμένα όρια του ανδρικού και γυναικείου φύλου. Το μεγαλύτερο μέρος της δράσης της σαιξπηρικής κωμωδίας εκτυλίσσεται στο δάσος του Άρντεν, εκεί όπου καταφεύγει το ερωτευμένο ζευγάρι, ο Ορλάντο και η Ροζαλίντα. Εδώ, με φόντο ένα καθαρά βουκολικό τοπίο, απομυθοποιείται η ερωτική επιθυμία των δύο νέων, εδώ σύμφωνα με τον Στρούμπο επικρατεί ο έρωτας της τρέλας και η τρέλα του έρωτα.

Αγγελική Μπιλλίνη

Μουσικές επαναλήψεις

Την πρώτη φορά που είδαμε live στην Αθήνα τους Τherapy? ήταν την ημέρα που πέθανε ο Μάνος Χατζιδάκις. Τότε, το συγκρότημα έπαιζε στην Τεχνόπολη και κάποιοι εξ ημών νιώθαμε πως βλέποντας μία συναυλία το ίδιο βράδυ τιμούσαμε με τον καλύτερο τρόπο τη μνήμη του σημαντικότερου έλληνα συνθέτη. Έστω κι αν ήταν μία άλλου είδους συναυλία, αφού, ως γνωστόν, οι Τherapy? κινούνται σε ένα εντελώς διαφορετικό ηχητικό πλαίσιο: παίζουν σκληρό ροκ. Όμως, μιλάμε για μία δεκαπενταετία πριν, τότε που οι Τherapy? ήταν ακόμα hot συγκρότημα και βρίσκονταν στο επίκεντρο της μουσικής δημιουργίας. Τώρα είναι πια ξεπερασμένοι και δίχως έμπνευση. Οπότε, απόψε στο Κύτταρο η ατμόσφαιρα θα θυμίζει άλλες εποχές. Ένας ορίτζιναλ μουσικός αναχρονισμός. Αν και πολλοί υποστηρίζουν πως οι σκληρές κιθάρες και οι μεταλλικοί ήχοι των Τherapy? δεν είναι θέμα μόδας κι επικαιρότητας. Μπορεί, δεν θέλω να εκφέρω αντίρρηση, αλλά μη μου πείτε το ίδιο και για τους Stranglers που παίζουν απόψε στην Πάτρα, αύριο στο Fuzz και το Σάββατο στο Block 33 της Θεσσαλονίκης. Αυτοί κι αν είναι ξεπερασμένοι, αυτοί κι αν τριγυρνούν στα συναυλιακά στέκια της Ευρώπης εξαργυρώνοντας απλώς το ένδοξο παρελθόν τους. Είμαι υπερβολικός; Ίσως. Ή, μάλλον, σίγουρα για όλους εκείνους που δεν έχουν πρόβλημα να χορέψουν για 500στή φορά με τραγούδια όπως τα «No More Heroes», «Golden Brown», «Midnight Summer Dream», «Always The Sun», «Nice 'n' Sleazy», «96 Tears» κ.ά. Δεν λέω, μεγάλες επιτυχίες, αλλά νισάφι: Τα έχουμε ακούσει τόσο πολλές φορές που αν μου δώσετε μια κιθάρα πιθανότατα να τα βγάλω κι εγώ (κι ας μην ξέρω ούτε νότα)...

Δημήτρης Κανελλόπουλος

Έγινε... αράχνη

Προβλήματα στον παράδεισο – κάπως έτσι θα αισθάνονται οι ιθύνοντες της Sony Pictures για μια από τις πιο εμπορικές κινηματογραφικές σειρές της εταιρείας, με κέρδη πάνω από 2 δισ. ευρώ. Αναφερόμαστε στον «Spider-Man» και το πρόσωπο με τον οποίο τον έχουμε ταυτίσει στις τελευταίες τρεις ταινίες, τον Τόμπι Μαγκουάιρ. Ο 35χρονος ηθοποιός έπαιξε για πρώτη φορά τον άνθρωπο-αράχνη το 2002 και η ταινία έσπασε όλα τα ρεκόρ στο box-office. Και παρότι ο Μαγκουάιρ δήλωνε μέχρι την περασμένη εβδομάδα ευτυχής που θα επαναλάβει τον ρόλο, ανακοίνωσε ξαφνικά ότι αποχωρεί από την τέταρτη συνέχεια, εξαιτίας κάποιας διαφωνίας που υπήρχε ως προς την παραγωγή. Ο ίδιος λόγος αναφέρεται και σαν δικαιολογία για την αποχώρηση του Σαμ Ρέιμι, σκηνοθέτη και των τριών ταινιών. Η τριλογία του «Spider-Man» είναι μια από τις 25 πιο εμπορικές ταινίες όλων των εποχών. Γι’ αυτό άλλωστε και η Sony δεν πρόκειται να πτοηθεί και θα προχωρήσει στη συνέχεια που έχει προγραμματιστεί να βγει στις αίθουσες τον Μάιο του 2011. Πολλοί λένε ότι αναζητείται πιο νεανικό καστ, κατά το παράδειγμα της Paramount που «ανέστησε» πέρυσι το «Star Trek».

Ελίνα Μπέη

Ο χωρισμός του πάει πολύ

Ο Γκάι Ρίτσι τον τελευταίο καιρό έχει πάψει να συστήνεται ως «σύζυγος Μαντόνας». Έτσι, μετά τον πολυσυζητημένο κινηματογραφικό «Σέρλοκ Χολμς», έκανε ένα βήμα και στη δισκογραφία. Λάνσαρε τη νέα του δισκογραφική εταιρεία με την επωνυμία Punchbowl Recordings, η οποία θα ανήκει στην Universal. Της έδωσε μάλιστα το ίδιο όνομα με την παμπ που έχει στο κεντρικό Λονδίνο και είχε αγοράσει το 2008 μαζί με τη Μαντόνα. Και «για να δέσει το γλυκό» έκανε τον πρώτο δίσκο με τους Punchbowl Band, το τετραμελές συγκρότημα που εμφανίζεται στον χώρο καθώς και στο σάουντρακ του «Σέρλοκ Χολμς». Ο Ρίτσι δήλωσε ενθουσιασμένος από το νέο του εγχείρημα. Το πρώτο άλμπουμ με τίτλο «Journey» αναμένεται την 1η Μαρτίου και θα είναι μια συλλογή με παραδοσιακούς ιρλανδικούς ρυθμούς. Το μόνο που του απομένει τώρα είναι να υπογράψει και η πρώην του. Ο ίδιος όμως μάλλον θα τρέμει στην ιδέα.

Ελίνα Μπέη

Επιστροφή για τη βασίλισσα του γκραντζ

Τον περασμένο Ιούνιο η Κόρτνεϊ Λαβ ανακοίνωσε ότι θα επιστρέψει με τους Hole για συναυλίες, έπειτα από έντεκα χρόνια. Τώρα ήρθε η στιγμή να πραγματοποιήσει την υπόσχεσή της. Η βασίλισσα του γκραντζ έχει προγραμματίσει ήδη τρεις συναυλίες στην Ευρώπη με το πρώην –και νυν απ’ ό,τι φαίνεται– συγκρότημά της, για την προώθηση του νέου της άλμπουμ «Nobody’s Daughter». Το νέο σχήμα θα περιλαμβάνει τον κιθαρίστα και συνθέτη της Λαβ Μίκο Λάρκιν, τον μπασίστα Σον Ντέιλι και τον ντράμερ Στου Φίσερ. Ο συνιδρυτής του συγκροτήματος Έρικ Έρλαντσον δεν θα συμμετέχει, καθώς ακόμα διεκδικεί από τη Λαβ την επωνυμία της μπάντας. Την επιστροφή θα σημάνει μια συναυλία στο Λονδίνο, στις 17 Φεβρουαρίου. Η καλλιτέχνις δηλώνει ότι «αυτό είναι το πιο σημαντικό άλμπουμ» της καριέρας της και σχολιάζει ότι πολλά από τα τραγούδια είναι αυτοβιογραφικά. Η μουσική θα κινείται στα γνωστά μονοπάτια της Λαβ, ενώ τα θεματικά τραγούδια μιλούν για εκδίκηση, απληστία, αλλά και φεμινισμό. Η πολύπαθη χήρα του Κερτ Κομπέιν μπορεί να μην τα καταφέρνει και πολύ καλά στα προσωπικά της, αφού σύρεται από δικαστήριο σε αποτοξίνωση και τούμπαλιν, στη μουσική όμως έχει αποδείξει ότι ξέρει να επιβιώνει.

Ελίνα Μπέη

Διαχρονική εταίρα

Πολύ πριν γράψει ο Σαρτρ την «Πόρνη που σέβεται» υπήρχε μια πόρνη που όχι μόνο σεβόταν αλλά και αγαπούσε με πάθος μοναδικό. Κι αν η ρομαντική, άνευ όρων και ορίων αγάπη θεωρείται πλέον ντεμοντέ, να που εν έτει 2010 η διασημότερη εταίρα του μελοδράματος, η Βιολέτα Βαλερί, μπορεί ακόμη –στα διαλείμματα των αιμοπτύσεων που ταλαιπωρούν τον ευαίσθητο οργανισμό της– να μας συγκινήσει μέχρι δακρύων. Καταθέτοντας μετά μουσικής την ανιδιοτελή αφοσίωσή της προς τον Αλφρέντο Ζερμόν και πεθαίνοντας στην αγκαλιά του, σε ένα από τα συγκλονιστικότερα φινάλε που έχουν παρουσιαστεί ποτέ από σκηνής. Η «Τραβιάτα» (ελληνιστί, ατιμασμένη) του Τζιουζέπε Βέρντι –βασισμένη στην περίφημη «Κυρία με τις καμέλιες» του Αλεξάνδρου Δουμά υιού– ανεβαίνει και πάλι στη Λυρική Σκηνή, σε μια παραγωγή αρκετά συμβατική, αλλά ενισχυμένη από μερικούς από τους καλύτερους τραγουδιστές που διαθέτουμε. Στον εξαιρετικά απαιτητικό ομώνυμο ρόλο οι υψίφωνοι Μαρία Μητσοπούλου, Βασιλική Καραγιάννη, Μάρθα Αράπη και Μίνα Πολυχρόνου. Τον Αλφρέντο Ζερμόν ερμηνεύουν διαδοχικά οι τενόροι Στέφαν Ποπ, Αντώνης Κορωναίος, Σταμάτης Μπερής και Γιάννης Χριστόπουλος. Τέλος, στον ρόλο του Ζερμόν (του πατέρα του Αλφρέντο) εμφανίζονται οι βαρύτονοι Δημήτρης Πλατανιάς και Διονύσιος Σούρμπης. Μουσική διεύθυνση: Τζοβάνι Πάκορ και Μύρων Μιχαηλίδης, σκηνοθεσία - σκηνικά - κοστούμια: Νίκος Πετρόπουλος. Στο Θέατρο Ολύμπια 22, 23, 24, 26, 27 και 28 Ιανουαρίου, στις 8 μ.μ. Κι αν η παράσταση σας ανοίξει την όρεξη για ακόμη περισσότερη «Τραβιάτα», θυμηθείτε τις αξεπέραστες ηχογραφήσεις (στουντιακές και live) της Μαρίας Κάλλας, οι οποίες διατίθενται στα δισκοπωλεία. Ή την ταινία του Φράνκο Τζεφιρέλι με την αισθαντική Τερέζα Στράτας και τον πάντα ερωτεύσιμο Πλάθιντο Ντομίνγκο.

Χαρά Αργυρίου

 

ΣΧΟΛΙΑ

Το "Π" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.