25/09/2018 21:19:11
1.2.2010

Θέατρο: Γυναικείες εξομολογήσεις

Ο Γιώργος Νανούρης μεταφέρει στο θέατρο το βραβευμένο βιβλίο του Ατίκ Ραχίμι «Πέτρα της υπομονής», στο οποίο κάθε γυναίκα αναγνωρίζει κάτι απ’ τον δικό της στενάχωρο βίο

Ο Γιώργος Νανούρης είναι ιδιαίτερη περίπτωση καλλιτέχνη. Νέος και ταλαντούχος ηθοποιός, χωρίς να είναι επαγγελματίας σκηνοθέτης, κατάφερε με την παράσταση «Εδώ» να μας ταρακουνήσει. Συνεχίζοντας τη σκηνοθετική του διαδρομή παρουσιάζει τώρα την «Πέτρα της υπομονής», ένα έργο με θέμα τη θέση της γυναίκας στο Αφγανιστάν σήμερα, και όχι μόνο. Η παράσταση είναι βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Ατίκ Ραχίμι, που χαρακτηρίστηκε ως ένα μικρό αριστούργημα (το 2008 κέρδισε το βραβείο Γκονκούρ, το σημαντικότερο λογοτεχνικό βραβείο της Γαλλίας). Με τη σκηνοθεσία διατηρεί σχέση αγάπης: «Δεν είναι τακτική, δεν προκύπτει βάσει προγράμματος. Δεν ξέρω αν θα συνεχίσει και πώς», λέει ο Γιώργος Νανούρης. Πάντως, «τις φορές που σκηνοθετώ κάτι συμβαίνει». Ο λόγος που τον ωθεί κάθε φορά στην περιπέτεια έχει να κάνει με το εκάστοτε κείμενο. Γιατί εν αρχήν ην ο λόγος. «Δεν λέω “θέλω να σκηνοθετήσω”, γενικώς και αορίστως, αλλά συγκεκριμένα». Εν προκειμένω «μου άρεσε πολύ το κείμενο. Μου το σύστησε η Όλια Λαζαρίδου. Ελπίζω να το κάνω καλά. Έχω αυτή την αγωνία. Το μόνο σίγουρο είναι ότι συνεργάζομαι με μια εξαιρετική ηθοποιό (σ.σ.: Νεκταρία Γιαννουδάκη)». Και αυτή τη φορά, όπως και στο «Εδώ», επέλεξε να σκηνοθετήσει ένα μη θεατρικό έργο. «Επειδή δεν είμαι επαγγελματίας σκηνοθέτης σκηνοθετώ εκείνο που θέλω να επικοινωνήσω και σε άλλους ανθρώπους. Έχει για μένα περισσότερο ενδιαφέρον να δουλέψω σε κάτι που δεν είναι αμιγώς θεατρικό και να ψάξω το πώς μπορώ να το μεταφέρω στο θέατρο. Κρύβει μια άλλη πρόκληση». Εδώ τον εξιτάρει πιο πολύ το γεγονός ότι πρόκειται για μυθιστόρημα. «Γιατί μπορεί να κρύβει παραπάνω δυσκολίες, από την άλλη όμως σου δίνει την ελευθερία να το χειριστείς όπως θέλεις». Στο έργο μια νεαρή αφγανή γυναίκα μιλά στον άντρα της που είναι σε κώμα, για τη σχέση τους, τα όνειρά της, τη ζωή της, τις επιθυμίες της, για τον πόλεμο, τη βία, τη θρησκεία, το φόβο, τον έρωτα... Του εξομολογείται για πρώτη φορά αλήθειες που ίσως κάθε γυναίκα σ’ αυτό τον κόσμο θέλει να πει στο σύντροφό της αλλά δεν το τολμά... Και μάλλον κρύβει μέσα της αλήθειες γυναικών από κάθε γωνιά της Γης. Σε αυτό το παραλήρημα αποφασίζει να του φανερώσει και το μεγάλο της μυστικό. Και ο άντρας της γίνεται γι’ αυτήν η πέτρα της υπομονής… «Σύμφωνα με την περσική μυθολογία, υπάρχει μια μαγική πέτρα που τη βάζεις μπροστά σου και της λες όλα σου τα βάσανα, τους πόνους, όλα σου τα μυστικά. Μέχρι που μια μέρα η πέτρα σκάει, εκρήγνυται. Κι εκείνη ακριβώς τη μέρα λυτρώνεσαι» εξηγεί ο σκηνοθέτης. Μόνο οι γυναίκες θα ταυτιστούν μαζί της; «Πολλά πράγματα από αυτά που λέει η γυναίκα στον άντρα της αφορούν ίσως μόνο τις γυναίκες του Αφγανιστάν, αλλά κάποια άλλα αφορούν πολλές γυναίκες σε κάθε μέρος της Γης. Γιατί αρχίζει να του μιλάει σχεδόν για τα πάντα που έχουν να κάνουν με μια ανθρώπινη σχέση, τη σχέση ενός ζευγαριού, τη συμπεριφορά του άντρα προς τη γυναίκα, το σεξ, τα αισθήματα, όλα... Νομίζω ότι αυτά τα κομμάτια της παράστασης αφορούν κι άλλες γυναίκες. Οπότε κάθε γυναίκα ίσως να βρει ένα στοιχείο που την αφορά». Μπορεί να πει κάτι και στους άντρες; «Οι γυναίκες θα βρουν στοιχεία του εαυτού τους και οι άντρες θα καταλάβουν πράγματα για τις γυναίκες που ίσως δεν τα έχουν σκεφτεί καν. Έτσι, από αυτή την άποψη, αφορά και τους δύο»

* «Η πέτρα της υπομονής» του Ατίκ Ραχίμι. Σκηνοθεσία: Γιώργος Νανούρης. Παίζουν: Νεκταρία Γιαννουδάκη, Δρόσος Σκώτης. Θέατρο Χώρα (Μικρή Χώρα). Προγραμματισμένη πρεμιέρα 31 Ιανουαρίου.

Χαρά Αργυρίου

 

ΣΧΟΛΙΑ

Το "Π" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.