21/08/2019 18:29:45

Η Μαρία-Αντουανέτα «ξαναζεί» στις Βερσαλλίες

Η Μαρία-Αντουανέτα «ξαναζεί» στις Βερσαλλίες - Media

 

Στις 16 Μαΐου 1770, στη Βασιλική 'Οπερα των Βερσαλλιών, ένα πλούσιο δείπνο γιόρταζε τον γάμο του μελλοντικού Λουδοβίκου 16ου με την αρχιδούκισσα της Αυστρίας Μαρία-Αντουανέτα. Δύο και πλέον αιώνες αργότερα, το ίδιο θέατρο υποδέχεται ένα μπαλέτο για την τελευταία βασίλισσα της Γαλλίας.

Οι τρεις παραστάσεις που έδωσαν έως την Κυριακή 31 Μαρτίου, 22 χορευτές του Malandain Ballet Biarritz σε μουσική του Γιόζεφ Χάιντ (1732-1809) άρχισαν ακριβώς από το συμπόσιο του γάμου. "Είναι πράγματι το πρώτο πράγμα που συνέβη σε αυτό το θέατρο", δηλώνει ο Τιερί Μαλαντέν, διευθυντής του θιάσου και χορογράφος του μπαλέτου "Μαρία-Αντουανέτα".

Παρότι βρίσκει "ευχάριστη" την κατάσταση, η χορογραφία αυτού του ιστορικού προσώπου που είναι ταυτόχρονα συναρπαστικό και πολύπλοκο, δεν είναι κάτι προφανές. "Είπα όχι στην αρχή γιατί μου φαινόταν πολύ δύσκολο, η Μαρία-Αντουανέτα δεν είναι ένα πρόσωπο το οποίο περιβάλλει ευνοϊκά η γαλλική κοινή γνώμη", εξηγούσε ο Μαλαντέν όταν είχε λάβει την παραγγελία του Λοράν Μπρυνέρ, διευθυντή του τμήματος Θεαμάτων του Πύργου των Βερσαλλιών.

Επιπλέον, "η Μαρία-Αντουανέτα μπορεί να εμπνεύσει για να γίνει ένας κινηματογραφικός χαρακτήρας ή ένα μυθιστορηματικό πρόσωπο αλλά όχι ένα πρόσωπο για τον χορό", προσθέτει ο 59χρονος χορογράφος, ο οποίος εμπνεύστηκε μεταξύ άλλων από το βιογραφικό μυθιστόρημα του Στέφαν Τσβάιχ.

Μεγάλη πηγή έμπνευσης για τη μεγάλη οθόνη, αυτή την οποία αποκαλούσαν "Η Αυστριακή" ή "Η Κυρία Έλλειμμα" είχε μια δεύτερη ζωή στον κινηματογράφο, από τη "Μαρία-Αντουανέτα" του Γούντι Βαν Ντάικ με τη Νόρμα Σίρερ (1938) έως αυτήν του Ζαν Ντενανοέ με τη Μισέλ Μοργκάν (1956) και της Σοφίας Κόπολα με την Κίρστεν Ντανστ (2006).

Παρακάμπτοντας τις δυσκολίες να αποδώσει την πολιτική στον χορό ή το πλήθος των χαρακτήρων, ο Τιερί Μαλαντέν πείστηκε να προχωρήσει στο εγχείρημα αυτό, γιατί το να παρουσιάσει ένα μπαλέτο για τη διασημότερη βασίλισσα της Γαλλίας στις Βερσαλλίες ήταν μια πρόταση που δεν μπορούσε να αρνηθεί.

Επιπλέον "υπάρχει μια τέτοια γοητεία εκτός Γαλλίας, έχουμε ήδη πάμπολλες περιοδείες στο εξωτερικό", διευκρινίζει ο Μαλαντέν που διευθύνει επίσης το εθνικό Χορογραφικό Κέντρο του Μπιαρίτς. "Την Παρασκευή, είκοσι Αμερικανοί ήρθαν ειδικά για να παρακολουθήσουν την παράσταση", είπε.

Η παράσταση αυτή είναι για τον Τιερί Μαλαντέν η ευκαιρία να υπενθυμίσει ότι ο χορός, την εποχή του Παλαιού Καθεστώτος στη Γαλλία, θεωρείτο υπέρτατη τέχνη --"οι άνδρες έπρεπε να ξέρουν τρία πράγματα: να ανεβαίνουν στο άλογο, να ξιφομαχούν και... να χορεύουν", δηλώνει.

Το 2019 σηματοδοτεί την 350ή επέτειο από την ίδρυση της 'Όπερας του Παρισιού από τον Λουδοβίκο ΙΔ' το 1669 ως Βασιλικής Μουσικής Ακαδημίας του Παρισιού. Μερικά χρόνια νωρίτερα, η Βασιλική Ακαδημία Χορού κωδικοποιούσε τον κλασικό χορό και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η γλώσσα της χορογραφίας του κλασικού μπαλέτου έως σήμερα είναι τα γαλλικά, με το "ζετέ", το "ρετιρέ", το "ντεμπουλέ"... "Όπως ακριβώς η Γαλλική Ακαδημία συνεδριάζει κάθε χρόνο για να εντάξει νέες λέξεις στη γλώσσα, ο κλασικός χορός δεν σταμάτησε να εξελίσσεται από την εποχή του Λουδοβίκου ΙΔ'. Είναι επίσης σημαντικό να τον προστατεύσουμε όπως τη γλώσσα μας", δηλώνει.

 

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

ΣΧΟΛΙΑ

Το "Π" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.