17/11/2018 20:24:27
7.2.2010

Θέατρο: Αυτοκτονούν τα καρτούν;

Στο «Lonely Tunes», μία σουρεαλιστική μαύρη κωμωδία, χάρτινοι ήρωες κυνικοί και λιγότερο αθώοι συναντιούνται για ένα τρυφερό αποχαιρετιστήριο πάρτι πριν πάρουν μια τελευταία ανάσα και… βουλιάξουν στην πισίνα

Η Κάντι Κάντι, ο αστυνόμος Σαΐνης, η Ποκαχόντας, ο Δρακουμέλ, η Μπέτι Μπουπ, η Τζέσικα Ράμπιτ. Οι παιδικοί μας ήρωες, πολύχρωμοι, ευέλικτοι και αειθαλείς, δραπετεύουν από τα στριπ και την οθόνη και ανεβαίνουν στη σκηνή. Αναγνωρίσιμοι εμφανισιακά, με τις ίδιες ανησυχίες, αλλά δίχως την ίδια ξεγνοιασιά και την «αθωότητα». Ο χρόνος τούς έχει προλάβει. Κι αν οι «ρυτίδες» τους δεν φαίνονται τόσο εκείνοι τις νιώθουν βαθιά μέσα τους. Στην τρίτη τους διάσταση επιστρέφουν με σάρκα και οστά, γερασμένοι, μόνοι, δυστυχισμένοι όσο ποτέ. Μοναχικά καρτούν πλέον, ξεπερνούν τα στερεότυπά τους και επιχειρούν να βιώσουν τη δική τους βαθιά κρυμμένη αλήθεια. Αποκαλύψεις, επιλογές ζωής, βιώματα και αναμνήσεις ζωντανεύουν στο «Lonely Tunes», μία σουρεαλιστική μαύρη κωμωδία, εκ διαμέτρου αντίθετη με την ευτυχισμένη περιπετειώδη εικόνα σκίτσων που ποτέ δεν πεθαίνουν, μέσα από την πένα και τη σκηνοθετική ματιά του Νικόλα Στραβοπόδη, στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης (αίθουσα Βlack Box), από τις 8 Φεβρουαρίου. Ήρωες σε κρίση εθελοτυφλούν στη φθορά, βιώνοντας ακραίες και σκληρές καταστάσεις, σε ένα πλαίσιο τρελής ευτυχίας. Πιο κυνικοί, λιγότερο αθώοι, συναντιούνται για ένα και μόνο ξέφρενο reunion δίπλα στην πισίνα και δίνουν το πιο τρυφερό αποχαιρετιστήριο πάρτι πριν πάρουν μια τελευταία ανάσα και… βουλιάξουν. Πρόθεση της παραγωγής δεν είναι να δείξει πόσο γέρασε ο αστυνόμος Σαΐνης ή με τι καταπιάνεται αυτόν τον καιρό η Κοκκινοσκουφίτσα, αλλά το πόσο άλλαξε ο ίδιος ο θεατής από τότε που έβλεπε αυτά τα καρτούν. Τα καρτούν «παίζουν» με τις αναμνήσεις του και τον οδηγούν στο μονοπάτι της αναπόφευκτης ενηλικίωσης, με σκέψεις και συναισθήματα, μέσα από τα τελευταία επεισόδια ιστοριών που ποτέ δεν μας έδειξαν ή και δεν έγραψαν οι αρχικοί δημιουργοί. Η παράσταση σηκώνει έναν καθρέφτη για να δούμε τη φθορά του χρόνου που δεν εντοπίζεται στις ρυτίδες μας. Χωρίς το «ζαχαρένιο» τους περιτύλιγμα, οι χάρτινοι πρωταγωνιστές των παιδικών μας χρόνων αποκαλύπτουν τη σκληρότητά τους και φαίνονται απολύτως ρεαλιστικοί και τόσο βγαλμένοι μέσα από τη ζωή. Ήταν στ’ αλήθεια ορφανή η Κάντι Κάντι; Ήταν πια τόσο αφελής ο αστυνόμος Σαΐνης; Ήταν πραγματικά τόσο κακός ο Δρακουμέλ; Γνωρίζετε ότι η Ποκαχόντας τα κούρεψε; Ότι η Κοκκινοσκουφίτσα τα ’χει καιρό με την Μπέτι Μπουπ; Ότι η Τζέσικα Ράμπιτ χήρεψε πρόωρα; Θα ακούσατε ότι ο Αστερίξ τρελάθηκε. Μήπως το κάνει στα ψέματα; Μπορείτε να πείτε με βεβαιότητα αν ο Μπαρμπαστρούμφ έχει ακόμα εκείνο το ωραίο μπλε χρώμα; Κι αν όχι, τι πήγε στραβά; Θυμάστε πώς λεγόταν ο πράσινος τύπος που τους πλάκωνε όλους; Χουλκ ή Χαλκ; Πόσες σφαίρες να έριχνε στην καθισιά του ο Λούκι Λουκ; Γνωρίζατε πως το πραγματικό όνομα της Barbie είναι Βαρβάρα; Τι να έδειξε άραγε η τελευταία λιπομέτρηση του Οβελίξ; Έσπασε κάθε ρεκόρ ο χοντρούλης; Πόσο τελικά έχουν αλλάξει όλοι αυτοί, από τότε που ήταν οι καλύτεροί μας φίλοι; Και πόσο εμείς; Οι θεατές ίσως να μην καλούνται να απαντήσουν άμεσα στα παραπάνω ερωτήματα, ωστόσο συμμετέχουν στην παράσταση με τον δικό τους τρόπο. Αρχικά καλούνται να επιδοθούν σε… προνηπιακά παιχνίδια. Κατόπιν διαπιστώνουν ότι η αίθουσα έχει μετατραπεί σε μια χώρα παραμυθιού με αυτοφωτιζόμενα αντικείμενα. Σκηνή και κλασικά θεατρικά καθίσματα δεν υπάρχουν, παρά μόνο ένας τάφος, μια πισίνα και… γκαζόν στο οποίο ξαπλώνουν για να παρακολουθήσουν τα δρώμενα. Όχι. Η βουτιά στην πισίνα του σκηνικού δεν είναι υποχρεωτική!

* «Lonely Tunes» του Νικόλα Στραβοπόδη. Κείμενο - σκηνοθεσία - σκηνικά: Νικόλας Στραβοπόδης. Χορογραφίες: Κωνσταντίνος Ρήγος. Κοστούμια: Έλενα Παπανικολάου. Παίζουν: Κωνσταντίνος Ασπιώτης, Μαριέττα Βέττα, Ζωή Καραβασίλη, Δημήτρης Σαμόλης, Μαίρη Τσώνη. Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης (αίθουσα Βlack Box), προγραμματισμένη πρεμιέρα 8 Φεβρουαρίου.

Χαρά Αργυρίου

ΣΧΟΛΙΑ

Το "Π" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.