18/11/2019 21:34:01
3.11.2019 / ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΠΛΑΚΙΔΑΣ
Δημοσιεύτηκε στο ΠΟΝΤΙΚΙ, τεύχος 2097 στις 31-10-2019

Τι αλλάζει στην Παιδεία - Κριτικές προσεγγίσεις από στελέχη της Εκπαίδευσης

Τι αλλάζει στην Παιδεία - Κριτικές προσεγγίσεις από στελέχη της Εκπαίδευσης - Media

 

Μεγάλη αναστάτωση σε όλες τις βαθμίδες της Εκπαίδευσης έχουν προκαλέσει οι εξαγγελίες της υπουργού Παιδείας Νίκης Κεραμέως. Παρακάτω καταγράφουμε τις σημαντικότερες εξ αυτών και τις επιπτώσεις που θα επιφέρουν στη ζωή μαθητών, φοιτητών και καθηγητών. Τα μέτρα που αφορούν Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση σχολιάζει η φιλόλογος και πρόεδρος της Ζ’ ΕΛΜΕ Αθηνών (Ένωσης Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης) Γιώτα Μαρρέ.


1. Προσλήψεις αναπληρωτών αντί μονίμων: Μέχρι στιγμής έχουν προσληφθεί περίπου 32.000 αναπληρωτές, παρόλο που οι πιστώσεις που είχαν εγκριθεί στον προϋπολογισμό του 2019 για την τρέχουσα χρονιά αφορούσαν 37.000 αναπληρωτές. Σήμερα τα κενά στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση είναι 1.800. Παράλληλα καθυστερούν πολύ οι προσλήψεις 4.500 μόνιμων εκπαιδευτικών της Ειδικής Αγωγής, των οποίων οι πιστώσεις είχαν επίσης εγκριθεί στον προϋπολογισμό του 2019.
«Ενώ ο αναπληρωτής πρέπει να καλύπτει λειτουργικά κενά που διαμορφώνονται στην πορεία της χρονιάς, από εκπαιδευτικές άδειες, ασθένειες κ.ά., στην πραγματικότητα καλύπτει οργανικά κενά. Οργανικές θέσεις, δηλαδή, που κανονικά καλύπτει ένας μόνιμος».
2. Κατάργηση κλήρωσης σημαιοφόρων στο Δημοτικό: «Στα δημοτικά τα περισσότερα παιδιά τελειώνουν με 10, οπότε αναγκαστικά γίνεται κλήρωση. Επομένως πρόκειται για ένα μέτρο - εφέ, απλά για να προκαλέσει εντυπώσεις. Η λογική αυτής της κίνησης είναι να επιβραβεύεται η προσπάθεια των καλών μαθητών. Περισσότερη όμως προσπάθεια μπορεί να καταβάλλουν οι λεγόμενοι “κακοί” μαθητές για να φτάσουν για παράδειγμα το 8 και να μην επιβραβευτούν ποτέ».
3. Αδιαφορία για την εκπαίδευση των προσφύγων: Ενώ στις αρχές Οκτώβρη βγήκε Κοινή Υπουργική Απόφαση για τη λειτουργία απογευματινών τάξεων ένταξης, δεν έχουν διοριστεί ακόμα οι αρμόδιοι δάσκαλοι. «Δύο σοβαρά προβλήματα ανακύπτουν σε σχέση με την εκπαίδευση των προσφύγων. Το ένα αφορά τη δυσκολία εμβολιασμού των παιδιών. Μετά την κατάργηση από τον Γ. Βρούτση της εγκυκλίου χορήγησης ΑΜΚΑ σε αιτούντες πρόσφυγες και μετανάστες, έχουμε αναλάβει εμείς οι καθηγητές τους εμβολιασμούς με τη βοήθεια δήμων και Δημοτικών Κέντρων Υγείας. Το δεύτερο πρόβλημα αφορά τη μεγάλη καθυστέρηση διδασκαλίας της ελληνικής γλώσσας στα προσφυγόπουλα, γεγονός που τα απομακρύνει από τα σχολεία».
4. Ανάπτυξη θρησκευτικής και εθνικής συνείδησης μέσω των μαθημάτων των Θρησκευτικών και της Ιστορίας: «Πρόκειται για πισωγύρισμα σε εποχές πολύ δύσκολες. Σε πολυπολιτισμικές τάξεις δεν μπορούμε να έχουμε τέτοια επιμονή στην κατήχηση. Πρέπει να σεβόμαστε τις θρησκευτικές προτιμήσεις όλων των παιδιών και όχι μόνο των ορθόδοξων χριστιανών. Από την άλλη, η δημιουργία εθνικής συνείδησης δεν πρέπει να είναι ο μοναδικός στόχος της Ιστορίας. Είναι επικίνδυνο να απομονώνεις τη δικιά σου Ιστορία σε σχέση με ό,τι έχει συμβεί στον κόσμο».

Στην Τριτοβάθμια
Στην έρευνά μας για τις αλλαγές στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση ζητήσαμε τη βοήθεια της Ξένιας Χρυσοχόου, καθηγήτριας Ψυχολογίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και προέδρου του Συλλόγου Μελών Διδακτικού και Ερευνητικού προσωπικού (ΔΕΠ) του Παντείου.
1. Εξίσωση πτυχίων των ιδιωτικών κολεγίων με αυτά των ΑΕΙ: «Το να δώσει κανείς ίδια επαγγελματικά δικαιώματα στους αποφοίτους δημόσιων πανεπιστημίων και ιδιωτικών κολεγίων ακυρώνει την επιλογή όσων δίνουν πανελλήνιες εξετάσεις προκειμένου να περάσουν στη σχολή της αρεσκείας τους, χωρίς μάλιστα να είναι σίγουρο το επιθυμητό για αυτούς αποτέλεσμα. Κάτι τέτοιο θα έχει τεράστιες επιπτώσεις στην ποιότητα των σπουδών. 
Τα ελληνικά δημόσια πανεπιστήμια παρέχουν δωρεάν εκπαίδευση, υπόκεινται σε αξιολογήσεις ποιότητας από την Αρχή Διασφάλισης και Πιστοποίησης της Ποιότητας στην Ανώτατη Εκπαίδευση (ΑΔΙΠ), οι καθηγητές επιλέγονται με επιστημονικά κριτήρια και με βάση τις θέσεις που προκηρύσσει η πολιτεία. Ένα κολέγιο αντίθετα δεν πληροί αυτές τις προδιαγραφές. Μακροπρόθεσμα επίσης θα κλείσουν πολλά περιφερειακά πανεπιστήμια».
2. Πλήρης απελευθέρωση της αμοιβής των διδασκόντων στα μεταπτυχιακά προγράμματα: Ο προηγούμενος νόμος για τα μεταπτυχιακά έθετε όριο στην αμοιβή που έπαιρναν τα μέλη ΔΕΠ μέχρι το 30% του μισθού τους, ενώ για να συμμετέχει ένα μέλος ΔΕΠ σε ένα μεταπτυχιακό με δίδακτρα, έπρεπε να διδάσκει και σε ένα τουλάχιστον δωρεάν μεταπτυχιακό. «Αυτή η απελευθέρωση των μεταπτυχιακών ουσιαστικά θα οδηγήσει σε πολύ μεγάλο βαθμό στην αύξηση των διδάκτρων. Κανονικά η πολιτεία θα έπρεπε να υποστηρίζει με χρηματοδοτήσεις τα μεταπτυχιακά και όχι να τα πληρώνουν οι φοιτητές». 
3. Επαναφορά Συμβουλίων Ιδρύματος: «Όπου λειτούργησαν τα Συμβούλια Ιδρύματος στο παρελθόν δημιουργήθηκε ανταγωνισμός με τις εκλεγμένες πρυτανείες και δεν μπόρεσαν να προσφέρουν κάτι ουσιαστικό. Πρόκειται για περιττό θεσμό».
4. Διαγραφή φοιτητών στα ν+2 χρόνια: «Οι φοιτητές που ξεπερνάνε αυτό το όριο κοστίζουν μόνο στους εαυτούς τους και στις οικογένειές τους. Δεν δικαιούνται κανένα από τα προνόμια της φοιτητικής μέριμνας. Το να μπει ένα τεχνητό όριο του ν+2 δεν θα βοηθήσει, γιατί απλούστατα όλοι όσοι βρίσκονται στο όριο θα προσπαθήσουν να τελειώσουν βεβιασμένα τις σπουδές τους με εμβόλιμες εξεταστικές, μετατρέποντας τα πανεπιστήμια σε εξεταστικά κέντρα. Τα πτυχία έχουν μια σημασία όταν δουλεύεις ουσιαστικά πάνω σε αυτά».
5. Αριθμός εισακτέων και βάσεις ορισμένες από τα πανεπιστήμια: «Κάθε χρόνο μας ζητείται από το υπουργείο Παιδείας να ορίσουμε έναν αριθμό φοιτητών που θα μπορούσαμε να εκπαιδεύσουμε. Εμείς δίνουμε αυτόν τον αριθμό, ο οποίος όμως ποτέ δεν τηρείται από το υπουργείο, οπότε πρόκειται για ένα πλασματικό δώρο. Παράλληλα, από τη στιγμή που ορίσεις τον αριθμό φοιτητών που θα δεχτείς, δεν έχει νόημα να βάλεις τον επιπλέον περιορισμό της βάσης, γιατί έτσι, σε πολλά περιφερειακά πανεπιστήμια κυρίως, θα δημιουργηθούν κενά». 
6. Κατάργηση πανεπιστημιακού ασύλου: Μέτρο που πέρασε από τη Βουλή στις 8 Αυγούστου. «Μια ξεκάθαρα συμβολική κίνηση τιθάσευσης της πανεπιστημιακής κοινότητας από την κυβέρνηση. Τα πανεπιστήμια δεν είναι άντρα ανομίας. Η δημιουργία μιας τέτοιας εντύπωσης είναι τελείως άδικη για όσους σπουδάζουν και εργάζονται σε αυτά. Το πανεπιστημιακό άσυλο είναι μια κατάκτηση του ελληνικού λαού κάτω από δύσκολες συνθήκες ενάντια στη δυνατότητα της αστυνομίας να μπαίνει μέσα στο πανεπιστήμιο, καταπατώντας τις ακαδημαϊκές – και όχι μόνο – ελευθερίες. Αυτά βέβαια είναι ψιλά γράμματα σε μια κοινωνία που αφήνει την αστυνομία να εισβάλλει στα σινεμά».

ΣΧΟΛΙΑ

Το "Π" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.