17/10/2018 03:28:32
20.2.2010

Νέες εκδόσεις

Λάμπρος Λιάβας

Το ελληνικό τραγούδι

Από το 1821 έως τη δεκαετία του 1950

Εκδόσεις Εμπορική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε.

Σελ. 376

Το τραγούδι, είναι το πιο αντιπροσωπευτικό πολιτιστικό αγαθό κάθε κοινωνίας. Η σχέση του με την κοινωνία είναι βιωματική και εκφράζεται μέσω του λόγου, της μουσικής και του χορού, με καθαρότητα και σαφήνεια. Αυτή την άμεση σχέση τού τραγουδιού με την εποχή του και τις εξελίξεις, αρχής γενομένης από την Επανάσταση του 1821, ερευνά αυτό το ενδιαφέρον λεύκωμα του εθνομουσικολόγου Λάμπρου Λιάβα καλύπτοντας έως και το πρώτο ήμισυ του περασμένου αιώνα. Πρόκειται για μια σοβαρότατη και εμπεριστατωμένη μελέτη, σωστά οργανωμένη και δομημένη με τέτοιο τρόπο ώστε να μην αφήνει κανένα κενό, ακόμα και στον πιο απαιτητικό αναγνώστη. Στο λεύκωμα διερευνάται η άμεση σχέση του τραγουδιού με τον άνθρωπο και την καθημερινότητά του, καταγράφοντας ταυτόχρονα όλες εκείνες τις εξελίξεις που επηρέαζαν αυτή την καθημερινότητα, είτε αυτές αφορούσαν εθνικά ζητήματα, είτε κοινωνικά δεδομένα. Μέσα από το τραγούδι γίνεται μια ιδιότυπη και σφαιρική καταγραφή των ιστορικών πεπραγμένων και εξελίξεων, έτσι που αυτό να αναδεικνύεται σε έναν ισχυρό και αδιαμφισβήτητο, ως προς τις σκοπιμότητες και τις προθέσεις του, καταγραφέα της Ιστορίας. Είναι ίσως από τις λίγες φορές που επιχειρείται με αρμόζουσα σοβαρότητα και την επιβεβλημένη επάρκεια μια τόσο σφαιρική προσέγγιση πάνω στο ελληνικό τραγούδι. Ήδη ο συγγραφέας από τον πρόλογό του, όταν έρχεται η στιγμή να αναφερθεί στην εκπνοή της δεκαετίας του 1950, με την εμφάνιση των Θεοδωράκη και Χατζιδάκι, δεν διστάζει να γίνεται προσεκτικά τολμηρός για το ρόλο τους στην εξέλιξη της ελληνικής μουσικής, και να τοποθετείται πάνω σε πρόσωπα και έργα που αποτελούν ακόμα ταμπού για τον Έλληνα και την ελληνική κοινωνία. Η πολύτιμη αυτή εργασία, που κοσμείται από πλούσιο φωτογραφικό υλικό, είναι χωρισμένη σε οχτώ κεφάλαια τα οποία παρακολουθούν την ενδιαφέρουσα πορεία του τραγουδιού όπως αυτή εκφραζόταν από τις έντονες εθνικές και κοινωνικοπολιτικές εξελίξεις στη χώρα μας.

Rick Riordan

Ο Πέρσι Τζάκσον και η κλοπή της αστραπής

Μετάφραση: Αναστασία Λαμπροπούλου

Εκδόσεις Πάπυρος

Σελ. 448

Ιδού μερικά εντυπωσιακά παραλειπόμενα από την κυκλοφορία αυτού του βιβλίου, που βασίζεται πάνω στην Ελληνική Μυθολογία. Ο «Πέρσι Τζάκσον και η κλοπή της αστραπής» έμεινε για περισσότερες από 48 εβδομάδες στη λίστα των μπεστ σέλερ και στην πρώτη θέση των «Νew York Times» και «Publishers’ Weekly», έχει συλλέξει περισσότερα από 20 βραβεία, τα δικαιώματά του έχουν πουληθεί σε 17 χώρες, ενώ η ελληνική μετάφραση έχει πουλήσει περισσότερα από 12.000 αντίτυπα μέσα στον πρώτο μόλις μήνα κυκλοφορίας του. Σε λίγες μέρες μάλιστα θα κυκλοφορήσει στη χώρα μας και η ταινία που βασίζεται πάνω στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Ρικ Ράιορνταν, το οποίο είναι το πρώτο βιβλίο της σειράς μπεστ σέλερ «Ο Πέρσι Τζάκσον και οι Ολύμπιοι». Το βιβλίο ήδη κυκλοφορεί εδώ και αρκετό καιρό και στη γλώσσα μας από τις Εκδόσεις Πάπυρος. Και ενώ αισίως έχουμε διανύσει την πρώτη δεκαετία του εικοστού πρώτου αιώνα, μαθαίνουμε ότι οι θεοί του Ολύμπου υπάρχουν, μόνο που τώρα δεν κατοικούν πλέον στον Όλυμπο παρά στη Νέα Υόρκη, στον 600ό όροφο του Εμπάιρ Στέιτ Μπίλντινγκ. Ο νεαρός Πέρσι, ένα παιδί και ήρωας του μυθιστορήματος, με προβλήματα συγκέντρωσης και δυσλεξίας είναι τέκνο ενός ολυμπίου θεού και μιας θνητής. Δηλαδή ένας ημίθεος, όπως ακριβώς ο Ηρακλής και ο Αχιλλέας, γνωστές περιπτώσεις του μακρινού μας παρελθόντος. Κάποιος έχει κλέψει τη ράβδο της αστραπής του Δία και όλες οι υποψίες πέφτουν πάνω στο νεαρό Πέρσι. Εκτός των θνητών που τον καταδιώκουν, έχουν στείλει και οι θεοί διάφορα απίθανα τέρατα στο κατόπι του. Είναι ζήτημα ημερών να ξεσπάσει ο τρίτος και καταστροφικός Παγκόσμιος Πόλεμος, αν ο Πέρσι δεν καταφέρει να βρει τους πραγματικούς κλέφτες της αστραπής.

Δημήτρης Ντούσας

Μαρξισμός και σύγχρονη μετανάστευση

Εκδόσεις Ιδίοις Αναλώμασιν

Σελ. 366

Πρόκειται για μιαν ενδιαφέρουσα μελέτη η οποία μας παραπέμπει άμεσα στα κείμενα των Μαρξ - Ένγκελς και επιχειρεί να δώσει απαντήσεις, κυρίως ως προς τις θέσεις που διατυπώνει η ευρύτερη ελληνική Αριστερά, πάνω στο έντονο μεταναστευτικό πρόβλημα που έχει ενσκήψει στη χώρα μας. Ο συγγραφέας αποδεικνύει περίτρανα ότι οι γνωστές θέσεις των κομμάτων της Αριστεράς, που τάσσονται ανεπιφύλαχτα υπέρ των λαθρομεταναστών και ζητάνε επίμονα τη νομιμοποίησή τους, έρχονται σε άμεση και βίαιη αντίθεση με τις ξεκάθαρα διατυπωμένες θέσεις των γεναρχών του κομμουνισμού. Το φαινόμενο δεν είναι τωρινό και σύμφωνα με τους Μαρξ - Ένγκελς αποτελούσε το πιο απεχθές κόλπο των κεφαλαιοκρατών, προκειμένου να σπάνε τις απεργίες και να προμηθεύονται φτηνά εργατικά χέρια, δίχως κανένα δικαίωμα. Η τακτική αυτή ήταν συνηθισμένη, και κάθε φορά που οι άγγλοι εργάτες κατέβαιναν σε απεργία, η απάντηση των άγγλων βιομηχάνων ήταν η ίδια: εισήγαγαν φτηνούς εργάτες από την Ιρλανδία και το Βέλγιο. Ο Καρλ Μαρξ μάλιστα έδινε εντολές στα συνδικάτα να πηγαίνουν στα λιμάνια και να διώχνουν τους μετανάστες, πείθοντάς τους ότι είναι ανεπιθύμητοι διότι λειτουργούν ως απεργοσπαστικός μηχανισμός του κεφαλαίου. Ο συγγραφέας ισχυρίζεται με πειστικά επιχειρήματα, είναι η αλήθεια, ότι οι μηχανισμοί της παγκοσμιοποίησης, των ανοιχτών συνόρων κινούνται από τις ΗΠΑ, με σκοπό το υπερκέρδος των τραπεζιτών και των πολυεθνικών, προσβλέποντας ταυτόχρονα και στον διαμελισμό των κρατών υποδοχής μεταναστών, ώστε να εξυπηρετηθούν την κατάλληλη στιγμή και τα γεωπολιτικά στρατηγικά συμφέροντα της υπερδύναμης. Ο συγγραφέας, που δεν διστάζει να βγει στα αριστερά της Αριστεράς, παραθέτει εκτός των πολύ πειστικών του συμπερασμάτων και τις θέσεις του Μαρξ οι οποίες συνοπτικά είναι ότι η εισαγωγή ξένων εργατών συντηρεί (και σήμερα επαναφέρει) τις συνθήκες δουλείας και συμβάλλει στην ακύρωση όλων των διεκδικήσεων των εγχώριων εργατών σε θέματα μισθών και συνθηκών εργασίας.

Κωνσταντίνα Ρίτσου

Οι κήρες των λεόντων

Εκδόσεις Παρουσία

Σελ. 550

Πρόκειται για ένα πολυσέλιδο ιστορικό μυθιστόρημα που ξεκινά από τη σύγχρονη εποχή στο Άμστερνταμ, για να χαθεί μέσα στη αξεπέραστη γοητεία του ολλανδικού 17ου αιώνα, την εποχή της ανεπανάληπτης Ολλανδικής Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας. Μιας δημοκρατίας όπου για πρώτη φορά στην ιστορία καθιερώνεται η κοινωνική ασφάλιση και ο θεσμός της σύνταξης, πολύτιμες κατακτήσεις οι οποίες στις περίεργες μέρες που διανύουμε έχουν μπει στο στόχαστρο της νεοφιλελεύθερης πολιτικής που με χυδαίο τρόπο μετακυλίει τη χρεοκοπία της στις κοινωνικές κατακτήσεις των περασμένων αιώνων. Από τις σελίδες αυτού του χορταστικού μυθιστορήματος περνάνε μεγάλες ιστορικές προσωπικότητες, όπως αυτές του Ρέμπραντ, των αδελφών ντε Βιτ, του Μολιέρου, του ανατόμου καθηγητή Τουλμπ, του Σπινόζα, δίπλα σε ανθρώπους καθημερινούς οι οποίοι δέχτηκαν και βοήθησαν με την αποδοχή τους το έργο των μεγάλων συγχρόνων τους. Πρόκειται για την εποχή της ώριμης Αναγέννησης, μια εποχή ανεπανάληπτη που η ανασύνθεσή της γεννά τη νοσταλγία ενός κόσμου που σήμερα φαντάζει μαγικός. Μέσα από την υπερβατική ματιά ενός σύγχρονου ανθρώπου ξαναζωντανεύει ο αγώνας των αδελφών ντε Βιτ στην εποχή του Χρυσού Ολλανδικού Αιώνα, για να εμπεδώσουμε για μια ακόμα φορά ότι κανένας αγώνας δεν πάει χαμένος, όσες θυσίες κι αν χρειαστούν τελικά. Μια μακροσκελής μυθιστορηματική περιήγηση σε μια όχι και τόσο γνωστή για μας τους Έλληνες ιστορική περίοδο της Ευρώπης που έπαιξε σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση του πολιτισμού της Γηραιάς Ηπείρου.

Άντριου Νιούμπεργκ και Μ.Ρ. Γουόλντμαν

Γιατί πιστεύουμε;

Πώς η επιστήμη του εγκεφάλου εξηγεί την ανάγκη μας για το θεό

Μετάφραση: Γιώτα Γκουμέα

Εκδόσεις Αβγό

Σελ. 411

Η αλήθεια είναι ότι για να προσπελάσουμε αυτό το ερώτημα πρέπει να συνεταιρισθούν πολλές μαζί επιστήμες και τέχνες, ώστε να συγκροτηθεί μια πειστική και ολοκληρωμένη απάντηση. Στο βιβλίο αυτό οι συγγραφείς προσπαθούν να συνταιριάξουν την επιστήμη, την ψυχολογία και τη θρησκεία, προκειμένου να συγκροτήσουν μια απάντηση στο ερώτημα τι είναι αυτό τέλος πάντων που κάνει τους ανθρώπους, όλων των πολιτισμικών αποκλίσεων, να έχουν την έντονη ανάγκη να πιστέψουν στην ύπαρξη ενός Θεού. Οι συγγραφείς του βιβλίου αναφέρονται επίσης στην αναζήτηση του νοήματος της ζωής, σαν αναγκαία προϋπόθεση για να φτάσουν στην ύπαρξη ή μη του θεού, όχι από την πλευρά της φιλοσοφίας, μιας και δεν είναι φιλόσοφοι, αλλά όπως αυτό υπαγορεύεται από την επιστήμη της βιολογίας. Ισχυρίζονται, λοιπόν, ότι το βασικό κλειδί για να δοθεί μια εξήγηση στο γιατί οι άνθρωποι διακατέχονται από την ανάγκη στην πίστη, είναι ο ανθρώπινος εγκέφαλος. Οι συγγραφείς, επιστήμονες βασισμένοι σε νέες επαναστατικές έρευνες της επιστήμης του εγκεφάλου, αλλά και στις εγκεφαλικές απεικονίσεις ανθρώπων οι οποίοι πιστεύουν και διαλογίζονται, προτείνουν εξηγήσεις για το πώς προκύπτει αυτή η βασική τάση των ανθρώπων να πιστεύουν, που μάλιστα αποβαίνει και ένας από τους πιο καθοριστικούς παράγοντες της ζωής τους. Φυσικά δεν λείπουν οι προσωπικές εμπειρίες, όπου δίπλα σε αυτές προστίθενται και τα ηθικά παράδοξα, όπως αυτά προέρχονται από τους εγκεφαλικούς επηρεασμούς. Σίγουρα πρόκειται για μια ενδιαφέρουσα προσέγγιση, όσες κι αν είναι οι επιφυλάξεις σας για την επιστημονική δυνατότητα μιας απάντησης, για την οποία η θεωρία της φιλοσοφίας και άλλες πιο θεωρητικές επιστήμες έχουν χύσει ήδη πολύ μελάνι.

Ξενοφών Μπρουντζάκης [xenofob@gmail.com]

 

 

 

ΣΧΟΛΙΑ

Το "Π" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.