01/04/2020 09:00:39

Ο απίστευτος λόγος για τον οποίο φτιάχτηκε το αλυσοπρίονο (Photos)

Ο απίστευτος λόγος για τον οποίο φτιάχτηκε το αλυσοπρίονο (Photos) - Media
 
Στο άκουσμα της λέξης «πριόνι», μας έρχεται στο νου το γνωστό εργαλείο κοπής ξύλων, ίσως και το όπλο του πιο γνωστού μανιακού δολοφόνου του κινηματογράφου. Αυτό που δε μας έρχεται στο μυαλό, είναι ο αρχικός λόγος για τον οποίο δημιουργήθηκε αυτό το εργαλείο, που είναι …η γέννα.
 
Μέχρι και τον 18ο αιώνα, η διαδικασία της γέννας ήταν πολύ πιο επώδυνη και επικίνδυνη από ότι είναι σήμερα. Τα αναισθητικά μόλις είχαν ανακαλυφθεί και δεν χρησιμοποιούνταν ευρέως και οι συνθήκες υγιεινής ήταν κάκιστες. Η καισαρική τομή θεωρούνταν άκρως επικίνδυνη για τη μητέρα και το μωρό, καθώς η πιθανότητα μολύνσεων ήταν μεγάλη και ένα μεγάλο ποσοστό των μητέρων που υποβάλλονταν σε καισαρική τομή δεν επιζούσε της γέννας.
Αν, λοιπόν, ένα μωρό ήταν πολύ μεγάλο ή είχε λάθος θέση, ο γιατρός έπρεπε να το βγάλει με άλλο τρόπο, αλλιώς ο θάνατος της μητέρας ήταν σίγουρος. Η μέθοδος που εφαρμόζονταν, για περίπου τρεις αιώνες, ήταν η συμφιοσοτομή, κατά την οποία τα οστά και οι μύες της λεκάνης «έσπαγαν» και κόβονταν στα δύο, με τη χρήση ενός μικρού μαχαιριού, ώστε να μεγαλώσει το άνοιγμα του κόλπου.
 
Σκεφτείτε αυτή τη διαδικασία, χωρίς αναισθητικό. Πολύς χρόνος, πολύς κόπος και κυρίως πολύς πόνος. Το 1785 όμως, δύο γιατροί, οι John Aitken και James Jeffray, εφηύραν μια νέα συσκευή που θα διευκόλυνε τα πράγματα: το αλυσοπρίονο χειρός, που αποτελούνταν από μια μακριά αλυσίδα με οδοντωτές προεξοχές και μια λαβή σε κάθε άκρο. Η αλυσίδα τυλίγονταν γύρω από το πυελικό οστό και δύο γιατροί θα τραβούσαν εναλλάξ τις λαβές, ώστε να κόψουν το οστό γρήγορα και με ακρίβεια.
Αργότερα, το 1830, ο ορθοπεδικός Bernhard Heine πρόσθεσε μια μανιβέλα που θα έκανε το αλυσοπρίονο ακόμα πιο εύχρηστο και απαραίτητο σε περισσότερες χειρουργικές επεμβάσεις, όπου απαιτούνταν αφαίρεση οστού.
 
Σύντομα, έγινε προφανές πως ένα εργαλείο που κόβει κόκκαλα, μπορεί να κόψει εύκολα και ξύλα.
Το 1905, κάποιος ξυλουργός από το Σαν Φρανσίσκο με επιχειρηματικό δαιμόνιο, πατεντάρισε μια παραλλαγή του αρχικού αλυσοπρίονου, που έφτιαξε για να κόψει τεράστιες σεκόγιες. Και φτάνουμε στο 1926, όταν ο Andreas Stihl, της γνωστής εταιρίας, έδωσε στο εργαλείο την τελική του μορφή που όλοι γνωρίζουμε: το ηλεκτρικό αλυσοπρίονο.
 
Η συμφισιοτομή άρχισε να εγκαταλείπεται με την πρόοδο της ιατρικής. Καθώς η υγιεινή των νοσοκομείων βελτιώθηκε και οι γιατροί άρχισαν να χρησιμοποιούν αναισθησία, η καισαρική έπαψε να είναι μια απειλητική επέμβαση, ενώ ταυτόχρονα έγιναν γνωστές οι επώδυνες συνέπειες που προκαλούσε η συμφισιοτομή στις γυναίκες για το υπόλοιπο της ζωής τους, όπως μόνιμος πόνος στο υπογάστριο, πόνος κατά τη βάδιση, ανικανότητα, ακράτεια, κ.ά.
Σήμερα, εφαρμόζεται μόνο σε χώρες του Τρίτου Κόσμου, όπου οι ιατρικές εγκαταστάσεις δεν είναι κατάλληλα εξοπλισμένες για καισαρική τομή.

ΣΧΟΛΙΑ

Το "Π" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.