26/10/2020 00:43:48
2.9.2012

Ολλανδικό αίνιγμα

Ολλανδικό αίνιγμα - Media

Η 12η Σεπτεμβρίου είναι ημέρα εκλογών για την Ολλανδία και το αποτέλεσμά τους αναμένεται με μεγάλο ενδιαφέρον στην Ευρώπη, κυρίως λόγω της θέσης που κατέχει η συγκεκριμένη χώρα, ως ο σπουδαιότερος σύμμαχος των Γερμανών σε θέματα οικονομικής πολιτικής. Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δεί­χνουν το κόμμα του νυν πρωθυπουργού Μαρκ Ρούτε (το κεντροδεξιό φιλελεύθερο VVD) και το Σοσιαλιστικό Κόμ­μα να προηγούνται σε ψήφους, με το κάθε ένα από αυτά να συγκεντρώνουν 34 έδρες στο Κοινοβούλιο.

Ακολουθούν το Σοσιαλιστικό Δημοκρατικό (PvdA) με 21 έδρες, το Χριστιανοδημοκρατικό (CDA) με 16, το κόμμα του Γκέερτ Βίλντερ (PVV) με 14 και το Αριστερό Φιλελεύθερο (D66) με 13. Το κόμμα της Χριστιανικής Ένωσης αναμένεται να πάρει 7 έδρες και οι Αριστεροί Πράσινοι 4.

Η ολλανδική Βουλή αποτελείται από 150 βουλευτές, άρα ο μαγικός αριθμός για πλειοψηφία και δημιουργία κυβέρνησης είναι 76. Το εκλογικό σύστημα της χώρας δίνει το ποσοστό που θα συγκεντρώσει κάθε κόμμα, ανε­ξάρτητα από περιφέρεια, σε αριθμό βουλευτών. Δηλα­δή, αν ένα κόμμα συγκεντρώσει το 10% των ψήφων, τότε θα έχει και το 10% των βουλευτών στη Βουλή (δεν έχουν μπόνους πρώτου κόμματος οι απολίτιστοι Ολλανδοί).

Συνεπώς η αναζήτηση συνεργασιών είναι απαραίτητη, αφού πολύ δύσκολα ένα κόμμα μπορεί να ξεπεράσει το 50% των ψήφων. Μέχρι τώρα τη διακυβέρνηση της χώ­ρας είχε ο κεντροδεξιός συνασπισμός με πρωθυπουργό τον Μαρκ Ρούτε, ο οποίος κατέρρευσε τον περασμένο Απρίλιο λόγω του προτεινομένου πακέτου περικοπών, το οποίο ανέρχεται στο 1,6% του ΑΕΠ της χώρας.

 

Δυο σενάρια συνεργασίας

Τα σενάρια συνεργασιών της επομένης των εκλογών είναι βασικά δυο:

1. Το πρώτο αφορά τη συνεργασία του Σοσιαλιστικού Δημοκρατικού, των Χριστιανοδημοκρατών και του Φιλε­λεύθερου Κόμματος του νυν πρωθυπουργού.

Σε αυτή την περίπτωση δεν συμπληρώνονται οι απαι­τούμενες έδρες, άρα χρειάζεται η βοήθεια ενός τέταρ­του κόμματος, πιθανώς του Αριστερού Φιλελεύθερου. Αυτό το σχήμα θα συγκέντρωνε όλες τις δυνάμεις των «ευρωπαϊστών» και θα άφηναν στην αντιπολίτευση το Σοσιαλιστικό Κόμμα και αυτό του Γκέερτ Βίλντερ, που διαμορφώνουν το μπλοκ των «ευρωσκεπτικιστών».

2. Το δεύτερο σενάριο αφορά τη συνεργασία του Σοσι­αλιστικού Κόμματος και του Χριστιανοδημοκρατικού με τη βοήθεια των Πράσινων και των Αριστερών Φιλελεύθερων. Σε αυτή την περίπτωση σχηματίζεται ένας συνα­σπισμός με οριακή πλειοψηφία. Το Σοσιαλιστικό Κόμμα είναι αυτό με τη μεγαλύτερη δυναμική και πολλές δημο­σκοπήσεις εμφανίζουν τον πρόεδρό του Εμίλ Ρέμερ ως τον επόμενο πρωθυπουργό.

Ο Ρέμερ έχει δηλώσει ότι δεν πρόκειται να πληρώσει τα πρόστιμα που θα επιβληθούν από την Ε.Ε. για τη μη τήρηση του 3%, ποσοστού χρέους επί του ΑΕΠ. Για να συμβεί όμως αυτό, πρέπει πρώτα απ’ όλα οι Χριστιανο­δημοκράτες να συναινέσουν σε κάποια μορφή συνεργα­σίας, πράγμα που φαντάζει δύσκολο αν αναλογιστεί κά­ποιος ότι ο Ρέμερ θεωρείται ηγέτης κόμματος της Άκρας Αριστεράς.

Επίσης πολλοί πιστεύουν ότι η ολλανδική κοινή γνώμη δεν θα μπορέσει εύκολα να δεχθεί διακυβέρνηση από ένα κόμμα που ξεκίνησε ως μαοϊκό και στην πορεία διολίσθησε προς το κέντρο με αποτέλεσμα να χαρακτηρίζε­ται τώρα αριστερό λαϊκό κόμμα.

 

Κρίσιμες για όλους

Το σίγουρο είναι ότι η ολλανδική κοινή γνώμη θα επιλέξει στις 12 Σεπτεμβρίου όχι με βάση τις διάφορες αναλύσεις, αλλά την ολλανδική πραγματικότητα, και ότι η απόφασή της θα είναι μακροπρόθεσμα κρίσιμης σημασίας για όλους τους λαούς της Ευρώπης.

ΣΧΟΛΙΑ

Το "Π" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.