20/01/2019 22:40:52

Έλενα Μεγγρέλη: Μια κοντορεβυθούλα που δεν γυρνάει στο σπίτι

Υπάρχει παιδί που δεν έχει διαβάσει την ιστορία του Κοντορεβυθούλη; Μάλλον όχι. Παραμένει κλασικός και αγαπημένος παιδικός ήρωας. Στο θέατρο «Το Τρένο στο Ρουφ», όμως, θα δούμε επί σκηνής μια εντελώς νέα εκδοχή. Στο «Κοντορεβυθούλα… μια ιστορία του σήμερα», που σκηνοθετεί η Τατιάνα Λύγαρη, πρωταγωνιστεί η νεαρή ηθοποιός Έλενα Μεγγρέλη. Αυτή είναι η Κοντορεβυθούλα. Δεν αλλάζει μόνο το φύλλο του συμπαθούς ήρωα, αλλά και η ουσία της ιστορίας. Γιατί η δική της Κοντορεβυθούλα δεν ρίχνει τα ψίχουλα για να βρει τον δρόμο πίσω για το σπίτι. Αυτή ονειρεύεται να τα ρίξει μπροστά και, μαζί με τις έξι αδερφές της, να ανακαλύψει έναν νέο δρόμο που θα τη βγάλει στο όνειρο μέσα από το άγνωστο.
Το έργο έχει την υπογραφή της παιδοψυχολόγου και βραβευμένης Γαλλίδας συγγραφέως Κλοντίν Γκαλεά. «Στην πραγματικότητα μιλάει για τον απογαλακτισμό και το πώς οι γονείς αφήνουν το παιδί να φύγει από την αγκαλιά τους και να βγει να δει τον κόσμο» μας λέει η Έλενα Μεγγρέλη. Για αυτό ακριβώς, η παράσταση πετυχαίνει μια ακόμη ανατροπή: κάνει τους γονείς να συγκινηθούν. «Μια μέρα, θυμάμαι, ήταν μια γυναίκα στο κοινό, η οποία κάποια στιγμή άρχισε να κλαίει» λέει.
Αν και κλασικό παραμύθι, έχει τα μάτια στραμμένα στο μέλλον. Ως προς τη φόρμα δηλαδή, αφού έχει πολλά βίντεο που παρεμβαίνουν στη δράση και την επεκτείνουν έξω από τον συμβατικό θεατρικό χώρο. Όλη η ιστορία, όμως, εξελίσσεται ως θέατρο μέσα στο θέατρο, αφού όλα συμβαίνουν μέσα στο κεφάλι της μικρής… Κοντορεβυθούλας. Αλλά ας μην αποκαλύψουμε όλες τις εκπλήξεις της παράστασης.
Όταν ρωτάς την Έλενα Μεγγρέλη τι ονειρεύεται και η ίδια για το δικό της μέλλον, βγάζει έναν αναστεναγμό. Δύσκολη ερώτηση; «Όχι, αλλά» εξηγεί «στη σημερινή εποχή φοβάσαι να κάνεις όνειρα». Κι όμως, δεν το βάζει κάτω, σαν την ηρωίδα της, την Κοντορεβυθούλα «ονειρεύομαι κάθε μέρα. Όπως και αυτή, θα ήθελα να κάνω μεγάλα, μακρινά ταξίδια».
Ένα μεγάλο και δύσκολο ταξίδι που έχει ξεκινήσει πάντως, εδώ και χρόνια, είναι η περιπέτεια του θεάτρου. Παρόλο που είναι η πρώτη της παράσταση σε θέατρο, δεν είναι πρωτάρα. Έχει θητεύσει στο θέατρο δρόμου, μαζί με την ομάδα «Cirque petit». Έκαναν παραστάσεις σε σχολεία, θέατρα, νοσοκομεία, πλατείες, δρόμους. «Ήταν ένα τεράστιο σχολείο» μας λέει. «Μου έμαθε ότι το θέατρο πρέπει να απευθύνεται σε όλους γιατί είναι μια σχέση συνεργασίας όχι μόνο μεταξύ των ηθοποιών, αλλά και μεταξύ ηθοποιού - θεατή. Αν σέβεσαι το κοινό, αυτό κάτι σου δίνει πίσω, και τότε φτάνετε μαζί σε μια κατάσταση».
Οι επίσημες θεατρικές της σπουδές τελείωσαν πρόσφατα. Φέτος αποφοίτησε από το Ωδείο Αθηνών. Προηγουμένως όμως, είχε τελειώσει το Τμήμα Κοινωνιολογίας στο Πάντειο, αλλά και ένα μεταπτυχιακό στο Τμήμα Θεάτρου της Σχολής Καλών Τεχνών Θεσσαλονίκης. Ακόμα και η πρώτη της δουλειά, ως κοινωνιολόγου, είχε σχέση με την τέχνη που τελικά επέλεξε, αφού δούλευε σε θεατροπαιδαγωγικά προγράμματα. «Πάντα έβρισκα έναν τρόπο και κατευθυνόμουν προς το θέατρο. Δεν με πήγαινε η ζωή. Εγώ πήγαινα προς τα εκεί» λέει. Είναι αποφασισμένη να ακολουθήσει και να στηρίξει την επιλογή της. Κι ας διάλεξε μια εποχή δύσκολη για το επάγγελμα του ηθοποιού. «Ποιο επάγγελμα είναι εύκολο σήμερα;» αναρωτιέται. Και καταλήγει: «Έτσι όπως είναι η ζωή για όλους μας, τελικά αισθανόμαστε πιο δεμένοι μεταξύ μας».

ΣΧΟΛΙΑ

Το "Π" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.