20/09/2018 04:18:33

Ο πρίγκιπας του ελληνικού ροκ

Ο πρίγκιπας του ελληνικού ροκ - Media
Η απελπισιά περίστροφο και σφαίρες της οι ανάγκες Άντε... και καλή τύχη μάγκες.
 
Σήμερα, 6 Δεκεμβρίου, συμπληρώνονται 22 χρόνια από τον θάνατο του Παύλου Σιδηρόπουλου, του δημιουργού του ιστορικού δίσκου «Φλου», του σκεπτικιστή και του ροκά που έβαλε τις βάσεις για τη δημιουργία της ελληνικής ροκ σκηνής
Γεννήθηκε πλουσιόπαιδο, σωστός πρίγκιπας, από οικογένεια με ιστορικές καταβολές, αφού ήταν ανιψιός της συγγραφέως Έλλης Αλεξίου. Ήταν όμως ο καλλιτέχνης που καυτηρίασε όσο κανείς στην εποχή του την εξουσία, με στίχους προκλητικά αυθεντικούς, στους οποίους δεν δίσταζε να αναφερθεί ανοιχτά στην εξάρτησή του από τα ναρκωτικά.
Η Μελίνα Σιδηροπούλου, η αδερφή και νόμιμη κληρονόμος του, αδυνατεί να κατηγοριοποιήσει πολιτικά την κοσμοθεωρία του Παύλου: ούτε «αριστερή», «δεξιά» ή «κεντρώα», ούτε καν «αναρχική». Πάνω απ’ όλα ήταν «ανθρωπιστική», αφού ο Παύλος «τα είχε» με την ίδια την εξουσία και όχι με τους υπαλλήλους, τα πιόνια της. Πραγματικά, είχε ακουστεί μία ουτοπική θεωρία του Σιδηρόπουλου για ειρηνική συνύπαρξη μεταξύ «φρικιών και μπάτσων» πέριξ των Εξαρχείων – θεωρία που θα έβρισκε την έκφρασή της στο τραγούδι «Άντε και καλή τύχη μάγκες», με τον δημιουργό να βρίζει απ’ τη μια τον μπάτσο κι απ’ την άλλη να τον συμπονάει που κι αυτός αποτελεί θύμα του συστήματος. Ενδεχομένως η συγκεκριμένη στάση «μεγαλοψυχίας» του αναρχικού καλλιτέχνη απέναντι στον «εχθρό» να πήγαζε από τον ίδιο του τον χαρακτήρα. «Ο Παυλάκης ήταν αφελής. Μία εντελώς παιδική αθωότητα: Ό,τι του ’λεγες, το πίστευε!», σύμφωνα με τον συνοδοιπόρο του Δημήτρη Πουλικάκο, που πάντα τον θυμάται με αγάπη. Ακούγοντας κανείς σήμερα τον αδικοχαμένο Έλληνα ρόκερ να μιμείται το παραλήρημα του δικτάτορα Γεωργίου Παπαδόπουλου στο τέλος του τραγουδιού με τίτλο «Της εθνικής συμφιλίωσης», απορεί ποιος θα είναι ο σημερινός διάδοχός του, ο τολμηρός νέος μουσικός - περφόρ-μερ που θα σατιρίσει τον Μιχαλολιάκο της Χρυσής Αυγής και το δικό του ρατσιστικό παραλήρημα.
Λίγα χρόνια πριν, ο Σιδηρόπουλος θα ηχογραφούσε και ένα άλλο τραγούδι - καταπέλτη για τον μουσικοσυνθέτη Μίκη Θεοδωράκη. Ο τίτλος ήταν ενδεικτικός: «Μίκη Μάους», κι ακόμη πιο ενδεικτικοί οι παρακάτωστίχοι του: «...με χέρια ψηλά το παίζεις ο Μπαχ και καλά, με χρέος συμφωνίες τρεις. Λαϊκοκλασικιστής».
Το κάπως υπερρεαλιστικό είναι πως ακόμη πιο πίσω, στα 1979, ο Σιδη-ρόπουλος είχε ερμηνεύσει σε πρώτη εκτέλεση μία από τις ομορφότερες μπαλάντες του Μίκη Θεοδωράκη σε στίχους μάλιστα του Λευτέρη Παπαδόπουλου, το «Κάποτε θα ’ρθουν», για τον κινηματογραφικό «Ασυμβίβαστο» του Ανδρέα Θωμόπουλου, ενώ γνωστή ήταν κι η φιλία που τον συνέδεε με τον συνθέτη Γιώργο Θεοδωράκη, τον γιο του Μίκη. Είχε πολλά καλλιτεχνικά όνειρα ο Σιδηρόπουλος από την πρώιμη νιότη του, τότε που με τον Παντελή Δεληγιαννίδη, ως Δάμων και Φιντίας, ξεπατίκωναν τους προβληματισμούς του Μπομπ Ντίλαν σε πρωτόγνωρες για την εγχώρια σκηνή κάντρι μπαλάντες. Τότε επίσης που ο Διονύσης Σαββόπουλος τον προόριζε για ερμηνευτή της «Μαύρης θάλασσας», αλλά η συνεργασία δεν ευοδώθηκε, αφού ο δημιουργός ήθελε μία «ζουληγμένη» και όχι μία «καλλιεργημένη φωνή». Δύο αγγλόφωνα τραγούδια του 1972 μαρτυρούν πως ένα διεθνές άνοιγμα απασχόλησε τον Σιδηρόπουλο για μία περίοδο της ζωής του. Πρόκειται για τα «Day after day» και «Tell me», που προέκυψαν όταν ο 24χρονος Παύλος έδωσε στίχους του στον συνθέτη Μιχάλη Καρρά, ο οποίος πηγαινοερχόταν από τότε στις ΗΠΑ. Εφόσον δεν έγινε τίποτα, ο Σιδηρόπουλος εγκατέλειψε οριστικά κάθε διάθεση για την πολυπόθητη διεθνή καριέρα.
Όποιος τελικά θέλει να μάθει ποιος ήταν αυτός ο χαρισματικός Έλληνας μουσικός, δεν χρειάζεται να ανατρέξει διεξοδικά σε όλη τη δισκογραφία του ή τα σωζόμενα χειρόγραφα κείμενα και ποιήματά του. Ας ακούσει «Το τραγούδι του Παύλου», όπως το ονόμασε ο ίδιος, από το άλμπουμ «Εν αρχή ην ο λόγος»: «Με το λαό έχει να κάνει, απαγορευμένος είναι, πολύ καλό παιδί είναι, με το γέλιο έρχεται, πόπολο, αναρχάρες, μάρες φυλαχτείτε κι εμείς, μπανιστηρτζήδες της ζωής…». Όλοι ως «μπανιστηρτζήδες της ζωής» επιβιώνουμε, Παύλο, μόνο που εσύ διάλεξες να παλέψεις με έναν πολύ κακό δαίμονα, την ηρωίνη, και έφυγες νωρίς.

ΣΧΟΛΙΑ

Το "Π" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.