19/06/2019 11:17:55

Πόλη παιδιών

Πόλη παιδιών - Media
Πέτρος Κουτσιαμπασάκος  
Εκδόσεις: Πατάκη
Σελ.: 419

Όπου ακούγονται φωνές παιδιών και βαραίνουν μεγάλα βάσανα τις παιδικές ψυχές, τα πράγματα μοιάζουν να γέρνουν προς το συναίσθημα. Όταν μάλιστα ο καημός είναι αυτοαναφορικός, οι προκλήσεις μεγαλώνουν. Η γραφή χρειάζεται τη δική της απόσταση – να έρχεται η ψύχρα, να παγώνουν οι ευαισθησίες. Στο μυθιστόρημα του Κουτσιαμπασάκου, οι αποστάσεις κρατιούνται σε γενικές γραμμές – κι όπου ξεφεύγουν, δεν είναι και προς θάνατο… Ένας πιτσιρικάς της πρώτης Δημοτικού βρίσκεται μακριά, ό,τι κι αν σημαίνει γεωγραφικά αυτό το «μακριά» για ένα παιδί που καλείται να αντιμετωπίσει τον κόσμο μόνο του. Ο μικρός μας ήρωας έρχεται σε επαφή από νωρίς με τις διαχωριστικές γραμμές, έτσι που ο ένας του εαυτός μεγαλώνει στον περιφραγμένο περίγυρο της παιδούπολης κι ο άλλος ανδρώνεται εκτός, στον κόσμο που υπάρχει, αλλά τον φαντάζεται αναγκαστικά έξω από τα όριά της. Το σημείο αναφοράς των πάντων είναι η ίδια η παιδούπολη – ο χώρος που σημαδεύει ανεξίτηλα τη ζωή του μικρού ήρωα, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που τον καθορίζει κι αυτό που του λείπει: η μητέρα του. Γαντζωμένος από την ανάγκη, ο μικρός θα μάθει τον κόσμο στη σκληρή παρουσία και απουσία του. Ο Κουτσιαμπασάκος παλεύει να αποφύγει τη συνταγή της εύκολης συγκίνησης στην οποία τον οδηγεί μοιραία το θέμα του: παιδική ηλικία, ορφάνια, εγκατάλειψη, ονειροπόληση, άδικη κοινωνία… και μέσα από αυτές τις αντικειμενικές αντιξοότητες καταφέρνει να μας χαρίσει ένα μυθιστόρημα συγκινητικό και όχι μελό, που διαχειρίζεται και μιαν εποχή - παγίδα – αυτήν της δικτατορίας που σε ωθεί να ξεστρατίσεις σε ιδεολογικά παραληρήματα. Αντίθετα, μέσα από το τρίτο πρόσωπο, ο συγγραφέας ελέγχει τα συναισθήματα, τις ιδεοληψίες και όλες τις εγχώριες «παθήσεις», σε μια λυτρωτική για αυτόν αλλά και για το μυθιστόρημα, απόσταση.

ΣΧΟΛΙΑ

Το "Π" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.