13/11/2018 19:42:09

Το κορίτσι που δεν φοβάται την κρίση

Το κορίτσι που δεν φοβάται την κρίση - Media

Η Μαρίνα Καλογήρου είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση. Ηθοποιός με πολύ ταλέντο, που αγαπάει όμως τους χαμηλούς τόνους, παρόλο που από μικρή ήταν μόνο επαναστάτρια. «Η ησυχία είναι κάτι που το κέρδισα πολύ πρόσφατα και μου άλλαξε όλη μου τη ζωή» λέει αναφερόμενη στη γέννηση του γιου της.
Τη γνωρίσαμε μέσα από τους ρόλους της: Την τηλεοπτική Έλλη Λαμπέτη στη σειρά «Τελευταία Παράσταση», τη θεατρική Ρόζα στο «Τριαντάφυλλο στο στήθος» του Τένεσι Ουίλιαμς, την Κατίνα στις «Μάγισσες της Σμύρνης», την Αθανασία στην ομώνυμη ταινία του Πάνου Καρκανεβάτου, την κινηματογραφική Άννα στην «Πολίτικη Κουζίνα», την Αλεξάνδρα στην «Αληθινή ζωή» του Πάνου Κούτρα, την ελληνική συμμετοχή της στο «Tomb Raider II: The Cradle of Life», με πρωταγωνίστρια την Αντζελίνα Τζολί, στο νησί της Σαντορίνης. Και μετά τη χάσαμε γιατί έγινε μητέρα και είχε ανάγκη να αφοσιωθεί εντελώς σ’ αυτό. Μέχρι που η δημοσιότητα μπήκε ξανά στη ζωή της με τον ρόλο της Χριστίνας στην κινηματογραφική ταινία «Αν…», του Χριστόφορου Παπακαλιάτη.
Η 34χρονη ηθοποιός μεγάλωσε στην Αθήνα. Κι αυτό που θυμάται ήταν η «ζεστασιά και η αγάπη της γυναίκας του πατέρα μου», γιατί η αγάπη της μητέρας της ήταν δεδομένη. Σπούδασε θέατρο στη σχολή δραματικής τέχνης «Σύγχρονο Θέατρο Αθήνας» του Γιώργου Κιμούλη. Ως φοιτήτρια, αυτό που της έχει μείνει στη μνήμη ήταν η πλήρης υποστήριξη που είχε από εκείνον και τους σπουδαστές της σχολής, όταν ένα πολύ σοβαρό ατύχημα με αμφίβολη την πλήρη κινητική της αποκατάσταση της γέννησε το ερώτημα αν θα καταφέρει να περπατήσει ξανά. Εργάζεται από το 1996 ως ηθοποιός, με περισσότερες από 30 δουλειές στο βιογραφικό της. Η ενασχόλησή της με τον χώρο του θεάτρου και της τέχνης ήταν δεδομένη για εκείνη από πολύ μικρή ηλικία, «από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου».
Η πρώτη της παράσταση ήταν στο θέατρο «Άττις» του Θόδωρου Τερζόπουλου. Στα χρόνια που ακολουθούν, θα χαράξει τη δική της διαδρομή, με εξαιρετικές συμμετοχές σε παραστάσεις, τηλεταινίες, μικρού και μεγάλου μήκους ταινίες αλλά και τηλεοπτικές σειρές. Είναι πάντα μετρημένη στις εμφανίσεις της γιατί διαλέγει να κάνει δουλειές που την εκφράζουν πραγματικά, κι αυτό, όπως λέει, «είναι δύσκολο να συμβεί συχνά». Όταν συμβεί, όμως, θα παίξει με τους δικούς της όρους και θα αποδείξει σε όλους ότι έχει ταλέντο.
Φαντάζεται τον εαυτό της για πάντα πάνω στη σκηνή. Σπούδασε, επίσης, μοντέρνο χορό και τζαζ στο Λονδίνο. Αν δεν ήταν ηθοποιός, σίγουρα θα χόρευε παραδοσιακούς χορούς άλλων χωρών, όπως φλαμένγκο, ανατολικό, ινδικό ή αφρικάνικο χορό.
Αυθεντική και ευαίσθητη, αυτό που ζηλεύει δεν είναι ένας ρόλος, δόξα ή διασκέδαση. «Ζηλεύω τα όμορφα σπίτια. Επειδή δεν έχω την οικονομική δυνατότητα να έχω ένα πολύ όμορφο σπίτι. Κι αυτό για κάποιον λόγο είναι πολύ σημαντικό για μένα. Περνάω πολύ χρόνο στο σπίτι…». Η Ελλάδα της κρίσης δεν τη φοβίζει «Μπορώ να ζω με το τίποτα» λέει. «Σημασία έχει να είμαστε καλά». Και η τέχνη να παραμείνει τέχνη, να μη γίνει δουλειά. Σήμερα, κάνει τέχνη χωρίς χρήματα, όπως και πολλοί άλλοι συνάδελφοί της, γιατί έχει ανάγκη να δημιουργεί. Είναι ευτυχισμένη, όμως, γιατί ευτυχία για εκείνη είναι «να βλέπω καθαρά, να έχω διαύγεια, να μη χάνομαι μέσα στην πλάνη που δημιουργεί ο νους και ο εγωισμός του καθενός μας».
Και μετά το «Αν…»; Θα θελήσει ξανά λίγη ηρεμία μετά τη δημοσιότητα; «Ναι. Για λίγο το έκανα. Δεν πειράζει. Ωραία ήταν. Εμπειρία. Τώρα θα ησυχάσω πάλι!...».

ΣΧΟΛΙΑ

Το "Π" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.