16/10/2018 20:45:19
12.4.2010

Προεκτάσεις: Ροκ καμβάδες

Προεκτάσεις: Ροκ καμβάδες  - Media

Πολυτάλαντοι διάσημοι. Αξίζουν τη δημοσιότητα οι εικαστικές τους δημιουργίες ή απλά αποτελούν άλλο ένα μέσο για να εξαργυρώνουν τη φήμη τους; Η απάντηση είναι διαφορετική κατά περίπτωση. Προς το παρόν, ας ετοιμαστούμε να δούμε στην Αθήνα έργα του Μέριλιν Μάνσον

Ομολογεί ότι τα πρώτα του έργα τα αντάλλαξε με ναρκωτικά και ότι του αρέσει να δημιουργεί πίνοντας Mansinthe, ένα ποτό που πήρε το όνομά του από το αψέντι και το ψευδώνυμό του. Ο κύριος Μπράιαν Χιουζ Γουόρνερ, κατά κόσμον Μέριλιν Μάνσον, εκθέτει σε λίγο καιρό τις εικαστικές του δημιουργίες στην Αθήνα (21-25 Απριλίου στον Πολυχώρο Αθηναΐς). Η θεατρική του παρουσία και η προκλητική του σκηνική περσόνα έχουν βρει άλλον έναν χώρο έκφρασης πέρα από τη μουσική: τον καμβά.

Πίνακες πολλών ντεσιμπέλ

Ο Μάνσον δεν είναι ο μόνος που του αρέσει να πιάνει το πινέλο όταν αφήνει το μικρόφωνο. Η ιστορία της ροκ είναι γεμάτη με εικαστικούς δημιουργούς. Ο Τζον Λένον σχεδίαζε μανιωδώς, από γάτες μέχρι τις ψυχεδελικές του εμπειρίες. Το ίδιο έκανε και ο Πολ ΜακΚάρτνεϊ, οι πίνακες του οποίου είναι πιο σοφιστικέ και βαθύτατα επηρεασμένοι από τη φιλία του με τον Βίλεμ ντε Κούνινγκ. Ο Ίγκι Ποπ πάλι παραδέχεται ότι δεν είχε έφεση στη ζωγραφική από μικρός. Στον χώρο τον μύησε ο κολλητός του Ντέιβιντ Μπάουι. Ο Ίγκι δηλώνει ότι όταν ζωγραφίζει κυλά στο αίμα του η ίδια ποσότητα αδρεναλίνης με αυτή που ρέει όταν βρίσκεται στη σκηνή. «Έχω γράψει τόσα τραγούδια, που να πάρει ο διάολος!», λέει. «Στη ζωγραφική έχω μια πιο φρέσκια ματιά». Ο Μπάουι, από την άλλη, είναι πιο συνειδητοποιημένος: σπούδασε τέχνη, του αρέσει να συλλέγει, έκανε μια σειρά συνεντεύξεων με νέους καλλιτέχνες για το περιοδικό «Modern Painters» και έκανε τα πάντα για να βάλει την τέχνη στην καθημερινότητα των Βρετανών. Εκτός από ζωγραφική κάνει και γλυπτά. «Άρχισα να δουλεύω στην εικαστική πλευρά των πραγμάτων, όντας απελπισμένος να βρω κάποια σωτηρία σαν καλλιτέχνης» δηλώνει. Ο Νικ Κέιβ έχει σπουδάσει επίσης Καλές Τέχνες. Στη ζωγραφική βρίσκει έναν καλό τρόπο να βγάζει τα εσώψυχά του, με τον ίδιο δαιδαλώδη τρόπο που το κάνει και στη μουσική του. Στην κατηγορία ροκάδων με εικαστική παιδεία ανήκει και ο Ρόνι Γουντ. Πολύ πριν ανακαλύψει την κιθάρα και τους Rolling Stones, ο Γουντ ζωγράφιζε. Όταν ήταν 12 χρόνων κέρδισε έναν διαγωνισμό του BBC. Τα έργα του τείνουν μάλλον προς την ποπ αρτ, ενώ είναι συνιδιοκτήτης της γκαλερί Scream στο Λονδίνο. Ο Μπομπ Ντίλαν ζωγραφίζει χρόνια, αλλά τόλμησε την πρώτη ατομική του έκθεση μόλις το 2007. Ο ίδιος σχολιάζει για τα μάλλον ιδιαιτέρως απλά έργα του: «Απλώς σχεδιάζω ό,τι μου κινεί το ενδιαφέρον και μετά το ζωγραφίζω. Δεν προσπαθώ να κάνω κανένα κοινωνικό σχόλιο ή να εκπληρώσω το όραμα κάποιων». Ένας άλλος θρύλος της ροκ, ο Λου Ριντ, προτιμά να εκφράζεται με τη φωτογραφία. Το να δημιουργεί μια σειρά φωτογραφιών είναι σαν να φτιάχνει τα τραγούδια για ένα cd, δηλώνει. Για να βγάλει την ιδανική φωτογραφία μπορεί να τραβήξει και 100 λήψεις, ενώ αρνείται την ψηφιακή τους επεξεργασία. «Όταν ήμουν οκτώ, η μαμά μου μού έδωσε τα “Τραγούδια της αθωότητας”, του Γουίλιαμ Μπλέικ», γράφει η Πάτι Σμιθ. «Ενθουσιάστηκα και άρχισα να γράφω και να εικονογραφώ τις δικές μου ιστορίες». Η ποιήτρια της ροκ ζωγραφίζει, κάνει εγκαταστάσεις και φυσικά, ως πάλαι ποτέ μούσα του Μέιπλθορπ, βγάζει φωτογραφίες. Στην κατηγορία «ροκ καμβάδες νέας γενιάς», ο Πιτ Ντόχερτι είναι μάλλον ο πιο γνωστός εκπρόσωπος. Τα έργα του απεικονίζουν συνήθως σκηνές από την πολυτάραχη ζωή του. Με μια μικρή λεπτομέρεια: είναι ζωγραφισμένα με αίμα.

Από το μεγάλο πανί στον καμβά

Τι θα λέγατε για έναν γνήσιο Σταλόνε; Αρκεί να δώσετε 50.000 δολάρια για να αποκτήσετε έναν πίνακα του Ράμπο. Μπορεί στην ηθοποιία να μη διέπρεψε, αλλά τα πολύχρωμα εξπρεσιονιστικά του έργα έχουν εκτεθεί σε γνωστές μπιενάλε, ενώ πρόσφατα γκαλερί της Ζυρίχης τα φιλοξένησε στην ίδια αίθουσα με αυτά του Φερνάντο Μποτέρο, καθώς πωλούνται σε υψηλότατες τιμές. Ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο έχει τη ζωγραφική στα γονίδιά του. Οι γονείς του, ζωγράφοι και οι δύο, γνωρίστηκαν σε μαθήματα –τι άλλο;– ζωγραφικής. Ο σκληρός του σινεμά εμπνέεται στην εικαστική του έκφραση από τον Ματίς. Πριν από λίγες μέρες μόλις ολοκληρώθηκε η τελευταία έκθεση του Άντονι Χόπκινς στο Λονδίνο. «Αυτό που βλέπετε είναι η κατάσταση του μυαλού μου», σχολιάζει ο ηθοποιός, σε πολλούς πίνακες του οποίου ανιχνεύεις τις επιρροές από τον Πικάσο. Στους «Εραστές της γέφυρας» η Ζιλιέτ Μπινός υποδύεται μια ζωγράφο. Ο πίνακας που φαίνεται στην ταινία είναι δική της δημιουργία. Έχει επίσης εκδώσει ένα λεύκωμα με τα πορτρέτα όλων των σκηνοθετών με τους οποίους έχει συνεργαστεί. Ο Τζος Χάρτνετ άρχισε να ζωγραφίζει από το Γυμνάσιο και προτιμά τα τοπία σε στυλ Βαν Γκογκ. Ένα δείγμα δουλειάς του Βίγκο Μόρτενσεν μπορεί να πάρει κάποιος παρακολουθώντας το σκηνικό της ταινίας «Ένας τέλειος φόνος», με την Γκουίνεθ Πάλτροου και τον Μάικλ Ντάγκλας. Ο Πιρς Μπρόνσαν, τέλος, ειδικεύεται στα τοπία αλλά και στα οικογενειακά πορτρέτα.

Ελίνα Μπέη

 

 

ΣΧΟΛΙΑ

Το "Π" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.