26/03/2019 03:38:41
19.4.2010

Η πτώχευση της Ελλάδας είναι αναπόφευκτη, σύμφωνα με τους FT

Η πτώχευση της Ελλάδας είναι αναπόφευκτη, σύμφωνα με τους FT - Media

«Η διάσωση της Ελλάδας απλώς καθυστερεί το αναπόφευκτο» αναφέρει χαρακτηριστικά στην ανάλυσή του για τους Φαϊνάνσιαλ Τάιμς ο οικονομικός αναλυτής της εφημερίδας, Βόλφγκανγκ Μίνχαου και κάνει την εξυγίανση της ελληνικής οικονομίας να φαντάζει σενάριο επιστημονικής φαντασίας…

«Οι οικονομικές αγορές έχουν καταλάβει ότι με ή χωρίς διάσωση η Ελλάδα έχει στην ουσία χρεοκοπήσει. Η διάσωση αποτρέπει την πτώχευση εντός του έτους, αλλά δεν επηρεάζει τα δεδομένα ως προς την πιθανότητα μίας μελλοντικής πτώχευσης», γράφει ο Μίνχαου και συνεχίζει επισημαίνοντας ότι «για να καλυφθεί το τρέχον χρέος και οι τόκοι η Ελλάδα χρειάζεται να βρει περίπου 50 δισεκατομμύρια ευρώ κάθε χρόνο για τα επόμενα πέντε χρόνια, συνολικό ποσό που ισοδυναμεί σχεδόν με το 100% του ΑΕΠ της χώρας.»

Ο συντάκτης δεν παραλείπει να εξετάσει και τις δημοσιονομικές προοπτικές της Ελλάδας, για τις οποίες τονίζει ότι το 2010 η οικονομία θα συρρικνωθεί μεταξύ 3% και 5%, ο πληθωρισμός θα πέσει προς το μηδέν, ενώ το ονομαστικό ΑΕΠ πιθανώς θα συρρικνωθεί περαιτέρω το 2011 και ίσως ακόμα και το 2012 και μετά.

Το παραπάνω οφείλεται στο γεγονός ότι η Ελλάδα πρέπει να ανατρέψει ένα πρωτογενές έλλειμμα 7% σε πρωτογενές πλεόνασμα –μη συμπεριλαμβανομένων των τόκων – της τάξης τουλάχιστον του 5%. Όλα αυτά την ώρα που θα πρέπει να ενισχύει την ανταγωνιστικότητά της δια των περικοπών στους μισθούς. Αυτό σημαίνει αποπληθωρισμό, με αποτέλεσμα το χρέος να διαμορφωθεί γύρω στο 150% του ΑΕΠ.

Το κλειδί πάντως για την αποφυγή της πτώχευσης κρύβεται κατά τον Μίναχου στην εύρεση τρόπου σταθεροποίησης του χρέους. Αυτό απαιτεί όμως ένα πολυετές σχέδιο μείωσης του ελλείμματος και ένα πρόγραμμα διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων που θα τονώσουν το ρυθμό ανάπτυξης. Το σχέδιο που έχει παρουσιάσει η ελληνική κυβέρνηση είναι μεν φιλόδοξο, αλλά όχι πολύ αξιόπιστο, διότι βασίζεται πολύ στην αύξηση των φόρων, χωρίς διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, εκτιμά ο συντάκτης.

Ακόμα όμως και αν υπήρχε αυτό το αξιόπιστο μακροπρόθεσμο πλάνο σταθερότητας, ο κίνδυνος πτώχευσης θα παρέμενε υψηλός. Αυτό, πάντα κατά τον Μίνχαου, σημαίνει ότι κάποια μορφή αναδιάρθρωσης του χρέους είναι αναπόφευκτη.

Η αναδιάταξη του χρέους, δηλαδή η μετατροπή του χρόνου ωρίμανσης των ελληνικών ομολόγων, κάτι που θα μετέφερε το κόστος κάλυψης των χρεών της χώρας πέρα από την περίοδο προσαρμογής, παρουσιάζεται ως εναλλακτική της αναδιάρθρωσης, ενώ ένας τρόπος για να ξεκινήσει αυτή η διαδικασία θα ήταν να δοθεί καθεστώς προτεραιότητας στην εξόφληση των δανείων από την ΕΕ έναντι των υποχρεώσεων της Ελλάδας προς τους υπόλοιπους πιστωτές. Σε μια τέτοια κατάσταση οι πιστωτές ίσως προτιμούσαν την αναδιάταξη του ελληνικού χρέους, εκτιμά ο Βόλφγκανγκ Μίνχαου.

Ο αναλυτής δεν ξεχνά και την ανάμειξη του ΔΝΤ και γράφει ότι αναμένει απαιτήσεις πολύ μεγαλύτερης γενικής προσαρμογής από την Ελλάδα. «Κατά την άποψή μου», σχολιάζει, «έχουμε παρέλθει το σημείο της μη-επιστροφής και δε θα πρέπει πλέον να επικεντρωνόμαστε στο κατά πόσο μπορούμε να αποφύγουμε την πτώχευση, αλλά πώς να τη διαχειριστούμε καλύτερα». Σε ό,τι αφορά τους πιστωτές της Ελλάδας, σημειώνεται ότι δεν είναι έτοιμοι να δεχθούν μείωση της αξίας των τίτλων που έχουν στην κατοχή τους. Ο Μίνχαου υπολογίζει ότι με τα spread στις 400 μονάδες βάσης υπάρχει πιθανότητα 20% για ζημιά ύψους 20% για τους επενδυτές.

«Το καλύτερο που μπορεί να ειπωθεί για το πακέτο διάσωσης είναι ότι κερδίζει χρόνο για τη διαπραγμάτευση μίας οργανωμένης πτώχευσης. Η αναδιάρθρωση και η αναδιάταξη του χρέους είναι πιθανώς η μόνη ευκαιρία για την Ελλάδα και τους κατόχους των ομολόγων της να βγουν από αυτό το μπέρδεμα όρθιοι», καταλήγει ο Βόλφγκανγκ Μίνχαου.

ΣΧΟΛΙΑ

Το "Π" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.