24/09/2018 09:47:23

Βία μες στο σαλόνι σου

Η παράσταση «Έλα να παίξουμε» της Κερασίας Σαμαρά εγκαινιάζει το θέατρο της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών.  Ένα έργο για την απρόκλητη βία, που μπορεί να αλλάξει τα πάντα από τη μια στιγμή στην άλλη, θυμίζει την ανελέητη πραγματικότητα που υπάρχει γύρω μας

Ποδαρικό στο ολοκαίνουργο και άνετο θέατρο της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών με μια παράσταση που δεν μοιάζει με καμιά από όσες παίζονται αυτόν τον καιρό. Ένα έργο λόγου για τη βία, το «Έλα να παίξουμε», σε σκηνοθεσία της Κερασίας Σαμαρά, ένα ποιητικό σπλάτερ – μες στην υπερβολή του – για την απρόκλητη βία που ανατρέπει ζωές, βεβαιότητες, σχέδια, σχέσεις, από τη μια στιγμή στην άλλη. Όταν ένα ζευγάρι νεαρών εισβολέων φυλακίζει ένα μεσοαστικό ζευγάρι μαζί με τον 8χρονο γιο τους στο ίδιο τους το σπίτι, ξεκινάει ένα ανελέητο παιχνίδι θύτη και θύματος, που δεν αφήνει τίποτε όρθιο στη μία ώρα και ένα τέταρτο που διαρκεί η παράσταση. Στο τέλος της, οι θεατές μένουν βουβοί μετά τον εκκωφαντικό ήχο μιας σφαίρας, που δεν θα μάθουμε ποτέ τον προορισμό της, ξεχνώντας τσάντες και παλτά. Άλλοι στέκουν αρκετή ώρα στα καμαρίνια μιλώντας με τους ηθοποιούς για τον πυκνό και μεστό λόγο του έργου πριν τους καληνυχτίσουν και ανέβουν τις σκάλες για τον προαύλιο χώρο της ΑΣΚΤ.
Οι συνειρμοί μεταξύ της βίας που βλέπουμε πάνω στη σκηνή και αυτής που ασκείται καθημερινά γύρω μας είναι παραπάνω από προφανείς: «Όλες οι συνθήκες γύρω μας ορίζουν ένα κλίμα βίας, ανεξάρτητα από τη μορφή της. Όταν βλέπεις έναν άνθρωπο να ψάχνει στα σκουπίδια, υφίστασαι ένα τεράστιο κύμα βίας επειδή φοβάσαι ότι αύριο μπορεί να έρθει και η δική σου σειρά. Η βία υπάρχει μέσα στον φόβο. Όποιος σε αναγκάζει να φοβηθείς, εξασκεί επάνω σου βία» μας λέει η Κερασία Σαμαρά.
Στην παράσταση οι εισβολείς έρχονται από το πουθενά, κάνουν τις βίαιες πράξεις τους χωρίς κανέναν λόγο, ισοπεδώνουν απρόκλητα και τυφλά τα πάντα, απλώς «επειδή μπορούν». «Ο άνθρωπος δεν είναι ένα ευγενικό πλάσμα. Έχει διεστραμμένα ένστικτα, είναι ένα ζώο που βασανίζει το θύμα του πριν το σκοτώσει. Πρέπει να μάθουμε στα παιδιά μας ότι δεν είμαστε όλοι καλοί άνθρωποι εκ φύσεως. Είναι ένα ψέμα με το οποίο μεγαλώσαμε ότι η βία αφορά μόνο τους κακούς. Η αλήθεια είναι ότι είμαστε όλοι δυνάμει κακοί. Η καλοσύνη είναι επιλογή και, για να φτάσεις σ’ αυτήν την επιλογή, πρέπει να διανύσεις δρόμο σκληρό και δύσκολο» εξηγεί η σκηνοθέτιδα, επιλέγοντας να συμβολοποιήσει το «κακό» με δυο ευγενικά πρόσωπα, καθόλου αντιπαθητικά, λιγάκι σαν όλους εμάς. «Κάθε φορά κάποιοι υφίστανται τη βία, κάποιοι την προκαλούν, το στοίχημα δεν παίζεται στην εναλλαγή των ρόλων, αλλά στην ανεξέλεγκτη δύναμη που έρχεται ξαφνικά στη ζωή μας και ανατρέπει τα πάντα» λέει η Κ. Σαμαρά. Όπως στο έργο. Κανένας δεν θα μπορούσε να προβλέψει πόσο εύκολο είναι να γκρεμιστούν μέσα σε μια στιγμή όνειρα, κόποι, αγώνες, σκοποί ζωής μιας οικογένειας που τα είχε κάνει «όλα σωστά».
Τι γίνεται, όμως, όταν η βία διεισδύει σε μια παιδική ψυχή, παρθένα και αδιαμόρφωτη; Τι μπορεί να συμβεί μετά την αρχική γοητεία; Στην παράσταση δεν θα το μάθουμε ποτέ. Θα μείνουμε με την απορία αν το παιδί θα μπει τελικά στο βίαιο παιχνίδι. Το ερώτημα αν θα γίνει κι αυτό σκληρό αφού η ζωή είναι κυνική και άδικη, δεν απαντιέται. Όταν πατιέται η σκανδάλη, το ερώτημα «τι μέλλει γενέσθαι» στρέφεται στους θεατές. Η φωνή του πατέρα «ρίξ’ τους, μην τους λυπάσαι» είναι τα τελευταία λόγια, αλλά η απάντηση δεν θα δοθεί.
Στην παράσταση παίζουν η Τζένη Σκαρλάτου, ο Χρήστος Τακτικός, η Ιωάννα Αγγελίδη, ο Αλέξανδρος Νταβρής και ο μικρός Παντελής Πολυζωίδης. Η αρχική ιδέα της εισβολής είναι από την ταινία του Μίκαελ Χάνεκε «Funny Games», όμως το έργο εξελίσσεται εντελώς διαφορετικά, θέτει άλλα ερωτήματα και έχει άλλους στόχους. Είναι η πρώτη θεατρική συγγραφική προσπάθεια της Κερασίας Σαμαρά. Το έργο ανέβηκε πέρυσι στο «Αργώ», για 15 παραστάσεις.

ΣΧΟΛΙΑ

Το "Π" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.