17/10/2018 18:01:17

Η πόλη της αμαρτίας

Η πόλη της αμαρτίας - Media

Η έκθεση του Βρετανικού Μουσείου για την Πομπηία και το Ερκολάνο συγκινεί θεατές και κριτικούς. Μια εφιαλτική ματιά πάνω στη μοιραία πόλη τη στιγμή της καταστροφής, με τους τελευταίους κατοίκους της να διηγούνται την ιστορία τους

Έκπληξη, θαυμασμό και συγκίνηση ένιωσαν οι πρώτοι επισκέπτες της έκθεσης «Ζωή και θάνατος: Πομπηία και Ερκολάνο». Τα πάνω από 280 εκθέματα, ακόμα και προπλάσματα ανθρώπων, που εδώ και μια βδομάδα φιλοξενούνται στις προθήκες του Βρετανικού Μουσείου, δίνουν μια ζωντανή και εφιαλτική εικόνα της πόλης τη στιγμή που καταποντίστηκε. Πανικός, αγωνία και τρόμος αποτυπώνονται στα πρόσωπα των ανθρώπων που βρήκαν τραγικό θάνατο μέσα στα σπίτια τους, πηδώντας από τα παράθυρα ή κάνοντας έρωτα σε κάποια από τις πολυτελείς επαύλεις . Ένας στρατιώτης με το σακίδιο, ο γιατρός με το βαλιτσάκι του, η πλούσια κυρία της Πομπηίας που έτρεχε να συναντήσει τον μονομάχο εραστή της, ο ποιητής που ένιωθε ηθική αγανάκτηση για την κατάντια της πόλης του βρίσκονται ανάμεσα στους τελευταίους κατοίκους της Πομπηίας που θα διηγηθούν την ιστορία τους. Κάποιοι από τους επισκέπτες θα κάνουν συνειρμούς με το σήμερα, άλλοι θα προσπεράσουν εντυπωσιασμένοι και οι περισσότεροι θα συμφωνήσουν ότι η Πομπηία με τα ανατριχιαστικά απομεινάρια της θυμίζει στην ανθρωπότητα... το τραγικό τέλος μια αμαρτωλής πολιτείας.
Ήταν πολύ παράξενη η ηλιόλουστη μέρα της 24ης Αυγούστου του 79 μ.Χ. Η ατμόσφαιρα ήταν υγρή και πνιγηρή και ο ήλιος έμοιαζε να δύει, κι ας ήταν μεσημέρι. Δυο άντρες, ο ηλικιωμένος συγκλητικός και ο εύπορος δικηγόρος, περπατούσαν στην οδό των Σταβιών συζητώντας για την πολιτική κατάσταση και τις κατηγορίες της αντιπολίτευσης για διαφθορά της κυβέρνησης και κατασπατάληση του δημόσιου χρήματος. Στην άλλη μεριά της πόλης, ο ποιητής, απογοητευμένος από τη διαφθορά και την απληστία των συμπολιτών του, προτίμησε να κλειστεί στην οικία του. Η φήμη της ένδοξης Πομπηίας είχε πληγεί ανεπανόρθωτα από τα σκάνδαλα και την ηθική παρακμή. Το πληρωμένο σεξ, η διαφθορά στη διοίκηση, τα όργια στα δημόσια λουτρά και η προκλητική σπατάλη ήταν τα χαρακτηριστικά της διεφθαρμένης ελίτ που κυβερνούσε την πόλη του. Στο μεταξύ, δεν είχαν μείνει πολλοί άνθρωποι στην Πομπηία. Οι μικροσεισμοί του Βεζούβιου έστειλαν τους περισσότερους στα εξοχικά τους, στις πράσινες πλαγιές του ηφαιστείου που ήταν γεμάτες αμπέλια. Δεκαεπτά χρόνια πριν, ένας τρομερός σεισμός προξένησε μεγάλες καταστροφές στην Πομπηία, το Ηράκλειο, τις Σταβίες. Κατά βάθος, όμως, κανένας δεν ήθελε να πιστέψει ότι μπορούσε να συμβεί κάτι κακό στη χρυσή πολιτεία. Η Πομπηία περνούσε μέρες χλιδής και νύχτες γεμάτες έρωτα. Το μαρτυρούσαν οι ερωτικές εικόνες πάνω στους τοίχους των σπιτιών της και τα 35 ανθηρά πορνεία της.
Στη μία το μεσημέρι ακούστηκε η μακρόσυρτη βοή. Ο ποιητής κοίταξε από το παράθυρο και κατάλαβε ότι έφτασε το τέλος. Το σύννεφο καπνού πάνω από τον Βεζούβιο έγινε πιο μαύρο, πιο τρομακτικό. Καθώς η γη σειόταν, πυρακτωμένα κομμάτια από πετρώματα έπεφταν εδώ και εκεί. Έβρεχε λάβα και κίσσηρι. Οι 2.000 κάτοικοι της Πομπηίας έτρεχαν να γλιτώσουν. Ένα παιδί που προσπαθούσε να ξεφύγει από την αγκαλιά της μάνας του, πέθανε από ασφυξία. Μια ολόκληρη οικογένεια, παραλυμένη από πανικό, κάηκε από τη λάβα στον κήπο της. Κάποιοι έπαθαν ασφυξία στα σκαλιά του σπιτιού τους και άλλοι πέθαναν στον δρόμο για το λιμάνι. Αριστοκράτες και σκλάβοι, εραστές και ερωμένες έμειναν παγωμένοι, ακίνητοι για μια στιγμή. Για να κληροδοτήσουν στις επόμενες γενιές ένα μοναδικό ενσταντανέ της αρχαίας πολιτείας. Ο ποιητής έριξε μια τελευταία ματιά στην εύθυμη, ανέμελη Πομπηία, προτού σφραγίσει τα παράθυρα της οικίας του. Γνώριζε ότι ήταν το επιλεγμένο από τη μοίρα θύμα της γενιάς του. Πολλούς αιώνες μετά, αυτός ο ποιητής θα ξαναεμφανιστεί όπως ήταν στην πραγματικότητα για να αφηγηθεί στον επισκέπτη που θα διασχίσει το κατώφλι της εντυπωσιακής οικίας του την ιστορία μιας πόλης άπληστης που παραδόθηκε στη χλιδή και… έγινε στάχτη.

ΣΧΟΛΙΑ

Το "Π" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.