23/09/2018 10:40:33
15.10.2009

Τα μεταξωτά βιογραφικά θέλουν και επιδέξιους… (Δημοσιεύτηκε στο «Π» 15/10/2009)

Πολύ θετική απήχηση στην κοινωνία είχαν οι πρώτες κινή- σεις του πρωθυπουργού να βάλει σε καίρια υπουργεία νέα και άφθαρτα πρόσωπα που δεν έχουν καν περάσει από την κομματική… βάσανο και έχουν να επιδείξουν εντυπωσια- κά βιογραφικά.

Όπως μεγάλο σουξέ (για να μιλήσουμε με όρους σόου μπιζ) έχει και η σκέψη να επιλέγονται με ανοιχτές διαδικασίες μέσω διαδι- κτύου τα πολιτικά στελέχη του δημόσιου τομέα.

Όσο περνούν όμως οι μέρες και κοπάζει ο ενθουσιασμός, τόσο και πληθαίνουν τα ερωτηματικά εντός του ΠΑΣΟΚ για το αν όλα αυτά συμβάλλουν στην περαιτέρω απαξίωση του κομματικού φαι- νόμενου στη χώρα μας.

Αν ένα πλούσιο βιογραφικό, μακριά από κοινωνικές και πολιτικές διεργασίες, εντείνει την πλήρη αποπολιτικοποίηση της κοινωνίας, που θεωρεί ότι το ύψιστο δημοκρατικό χρέος είναι να επιβραβεύει κάθε θολό και ανεπεξέργαστο νεωτερισμό απαντώντας θετικά σε τηλεφωνικές δημοσκοπήσεις.

Το Εθνικό Συμβούλιο είναι άγνωστο πότε θα συνέλθει, αν και τα δύο τελευταία χρόνια είχε άκρως διακοσμητικό ρόλο, αρκού- μενο να παριστάνει τον συλλογικό «χειροκροτητή» στον Γιώργο Παπανδρέου και στους γραπτούς λόγους που χτένιζε η Τίνα Μπιρμπίλη, ωσότου βρεθεί υπουργός Περιβάλλοντος.

Αν από το κομματικό κράτος, βρεθήκαμε στο απόλυτο πρωθυ- πουργικό κράτος, το άλμα μπορεί να μοιάζει γοητευτικό, αλλά είναι και επικίνδυνο.

Με τις προγραμματικές δηλώσεις να αποτελούν το πρώτο μεγάλο «κρας τεστ» της κυβέρνησης, πολλά στελέχη του κόμμα- τος περιμένουν να δουν πώς θα αντιμετωπίσουν την πρόκληση στελέχη όπως ο Παύλος Γερουλάνος, η Τίνα Μπιρμπίλη και ο Δημήτρης Δρούτσας, που δεν έχουν αντιπαρατεθεί για τις από- ψεις του ούτε με συμφοιτητή τους. Εξελισσόμενοι μέσα από τη στενή συνεργασία τους με τον πρωθυπουργό, το μεγάλο στοίχημα είναι να αποδείξουν ότι έχουν πολιτική στόφα.

Γιατί, μπορεί όλοι απέξω να οικτίρουμε στην Ελλάδα το κομματι- κό φαινόμενο, ωστόσο αυτό είναι το καμίνι που «ψήνει» τα στελέ- χη, τα ετοιμάζει για πολιτικές ευθύνες και βέβαια για να μπορούν να σταθούν απέναντι στους πολιτικούς αντιπάλους, τους διεκδικητές από τον δημόσιο κορβανά, τους συνδικαλιστές, τα λόμπι και πάσης φύσεως εμπόδια που θα βρει ένα πολιτικό στέλεχος πρώτης γραμ- μής στο διάβα του.

Το ρίσκο του Γιώργου Παπανδρέου είναι μεγάλο και στατιστικά κάποιες από τις προτάσεις του θα του βγουν, αλλά το ερώτημα παραμένει αν η συνεχιζόμενη απαξίωση της κομματικής πορείας συμβάλλει στο βάθεμα της δημοκρατίας στον τόπο μας.

Γιατί, μπορεί ένα σπασικλάκι, χωρίς καμιά πολιτική ανησυχία, να διάβασε, χωρίς κανέναν κομματικό ή κοινωνικό περισπασμό, και να κατέθεσε στο διαδίκτυο ένα σπουδαίο βιογραφικό, που ενδεχομέ- νως το καθιστά κατάλληλο να χριστεί σύμβουλος, πόσο όμως αυτό εξασφαλίζει πολιτικά αντανακλαστικά, κοινωνική και δημοκρατι- κή ευαισθησία και διοικητικές αρετές.

Πάνω από 30 χιλιάδες αναμένεται να είναι οι αιτήσεις όσων προτάθηκαν ή αυτοπροτάθηκαν και μέσα στις επόμενες μέρες ο Θόδωρος Πάγκαλος, ο Γιάννης Ραγκούσης και ο Χάρης Παμπούκης αναμένεται να ξεκαθαρίσουν τα 88 πρόσωπα που χρειάζονται. Ακόμα η μέθοδος δεν έχει δείγματα αντικειμενικής κρίσης, ενώ κανείς δεν ξέρει πώς θα γίνει η επιλογή τους.

Σίγουρα η παλιά μέθοδος άλωσης του κράτους από τους απο- τυχόντες βουλευτές και τους «κομματάρχες» των υπουργών είναι ξεπερασμένη και ατελέσφορη. Απλώς το να περνάς απέναντι δεν είναι πάντα μια απλή διαδικασία.

Λόγω της ευφορίας του εκλογικού θριάμβου, πολλοί βουλευτές του ΠΑΣΟΚ κατάπιαν τον θυμό τους για τις αυτάρεσκες δηλώσεις και την ασφάλεια που παρέχει η δεύτερη θέση του ψηφοδελτίου Επικρατείας της Ελένης Παναρίτη, η οποία δήλωσε ευθαρσώς ότι δεν έχει ψηφίσει ποτέ ΠΑΣΟΚ (εννοούσε ότι δεν της είχε καν περάσει από το μυαλό), συμπληρώνοντας ότι κάθε άλλο παρά κακό πράγμα είναι ο νεοφιλελευθερισμός. Πώς είπατε;

ΣΧΟΛΙΑ

Το "Π" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.