11/12/2018 05:48:05
3.5.2010

Cine Ποντίκι

Cine Ποντίκι - Media

Η δεύτερη επέλαση του «Iron Man» δεν έκανε δημοσιογραφική προβολή εγκαίρως προκειμένου να την κρίνουμε, αλλά δεν πειράζει, διότι η ταινία της εβδομάδας δεν χρειάζεται ειδικά εφέ ή τεράστιο μπάτζετ, παρά μόνο τη «Μοναξιά» των ηρωίδων του για να αγγίξει το κινηματογραφικό μεγαλείο.

Μοναξιά

Η δεύτερη ταινία του Χάιμε Ροζάλες, μετά τις «Ώρες της ημέρας», είναι αυτή που τον καθιέρωσε ως έναν από τους πιο ενδιαφέροντες σκηνοθέτες της νέας γενιάς των ισπανών δημιουργών. Γυρισμένη το 2007 –ακολούθησε το «Tiro La Cabeza» που δεν έχουμε δει ακόμη στην Ελλάδα, ενώ ο Ροζάλες ετοιμάζεται να γυρίσει την τέταρτη ταινία του–, είναι μια από τις πιο σπουδαίες ευρωπαϊκές ταινίες των τελευταίων χρόνων, κατορθώνοντας να ορίσει τον κινηματογραφικό κόσμο ενός σκηνοθέτη που έχει ένα ξεκάθαρο ύφος και μια απόλυτα διακριτή φωνή. Όπως και στις «Ώρες της ημέρας», ο Ροζάλες παίρνει τον χρόνο του για να αφηγηθεί την ιστορία και προτιμά να αφήνει τις αισθήσεις και τους χαρακτήρες να αποκαλύψουν όσα το σενάριο απλά σκιαγραφεί. Η «Μοναξιά» ακολουθεί τις ζωές δύο γυναικών που κινούνται παράλληλα, αλλά συνδέονται ελάχιστα. Η Αντέλα είναι μια νεαρή μητέρα ενός βρέφους που ζει στην επαρχία της Ισπανίας. Έχοντας μόλις χωρίσει από τον σύζυγό της, αποφασίζει να μετακομίσει στη Μαδρίτη, για να δοκιμάσει την τύχη της στην μεγάλη πόλη. Η Αντόνια, από την άλλη, είναι μια μεσήλικη χήρα, της οποίας η μια από τις τρεις κόρες θα γίνει η συγκάτοικος της Αντέλα στο καινούργιο της σπίτι. Αυτή θα είναι και το μοναδικό σημείο που ενώνει τις ζωές των δύο γυναικών, που ακολουθούν η καθεμιά τον δικό της ξεχωριστό δρόμο. Η Αντέλα θα βρει μια αδιάφορη δουλειά και μια ήσυχη ζωή στην καινούργια πόλη, μέχρις ότου ένα τραγικό γεγονός θα τινάξει στον αέρα, κυριολεκτικά, κάθε αίσθηση ισορροπίας. Η Αντόνια θα συνεχίσει να βιώνει μια παγιωμένη καθημερινότητα, η οποία όμως διαταράσσεται από απρόοπτα, όπως ο καρκίνος της μικρής της κόρης ή η επιμονή της μεγάλης να πουλήσει το πατρικό σπίτι για να τη βοηθήσει να αγοράσει ένα εξοχικό. Το φιλμ του Ροζάλες ακολουθεί τις ηρωίδες του στη ρουτίνα της κάθε μέρας τους ή στις τραγικές στιγμές που αλλάζουν τη ζωή τους, με ψυχραιμία και δίχως ίχνος μελοδραματισμού, κατορθώνοντας όμως να συλλάβει κάτι πιο βαθύ από την επιφάνεια της πραγματικότητάς τους. Ο τρόπος που κινηματογραφεί την ιστορία του –συχνά κόβοντας το πλάνο σε διαφορετικές οπτικές γωνίες της ίδιας σκηνής– μπορεί να μοιάζει εκ πρώτης όψεως αποστασιοποιημένος, όμως πετυχαίνει να αναδείξει την ουσία των χαρακτήρων του, την αλήθεια και το μπερδεμένο συναισθηματικό τοπίο των ηρωίδων του. Το σινεμά του έχει την ευθύτητα του ντοκιμαντέρ και την ποίηση της σπουδαίας τέχνης και η ταινία του συγκλονίζει, όχι μανιπουλάροντας συναισθηματικά τον θεατή, αλλά επιτρέποντάς του να αντιληφθεί κάτι που πάει πέρα από όσα λένε οι λέξεις ή περιγράφουν οι εικόνες. Σκηνοθεσία: Χάιμε Ροζάλες. Πρωταγωνιστούν: Σόνια Αλμάρτσα, Πέτρα Μαρτίνες, Μίριαμ Κορέα, Νούρια Μέντσα, Μαρία Μπαζάν. Χώρα: Ισπανία. Διάρκεια: 128΄

Φεύγω

Μια ιστορία τόσο παλιά όσο και οι ανθρώπινες σχέσεις αφηγείται η ταινία της Κατρίν Κορσινί, με τρόπο άρτιο αλλά όχι καινούργιο. Μια βολεμένη γυναίκα, σύζυγος ενός πλούσιου άντρα και μητέρα δύο παιδιών, θα αφήσει τα πάντα για να κυνηγήσει την ευτυχία στην αγκαλιά ενός εργάτη, τον οποίο θα γνωρίσει στη διάρκεια μιας ανακαίνισης του σπιτιού της. Τίποτα περισσότερο από μια κλασική περίπτωση γαλλικού «amour fou» με τραγική κατάληξη, που όμως θα ανυψωθεί σε ένα αξιοπρόσεκτο δράμα από τη διακριτική σκηνοθεσία και κυρίως τις εξαιρετικές ερμηνείες των δύο πρωταγωνιστών του. Η Κρίστιν Σκοτ Τόμας είναι ιδανική στο να ενσαρκώνει σφιγμένες ηρωίδες με μετρημένο ταμπεραμέντο και κατέχει όλη τη θέρμη και το πάθος που θα σπρώξει τον χαρακτήρα στα όρια της κοινωνικά αποδεκτής συμπεριφοράς. Όσον αφορά τον Σερζί Λοπέζ, μπορεί να έχει παίξει αρκετές φορές τον λατίνο εραστή, όμως ακόμη μια φορά τον μεταμορφώνει σε κάτι παραπάνω από απλό κλισέ, δίνοντάς του «άρωμα» που πάει πέρα από την οσμή του σαρκικού πόθου. Χάρη στους δυο τους το φιλμ, που θα μπορούσε να κυλήσει εύκολα στα χωράφια του εξωφρενικού μελοδραματισμού, αποκτά κέντρο βάρους και μέτρο και μεταμορφώνεται σε ένα καλοφτιαγμένο δράμα, όχι τόσο για τη δύναμη του έρωτα όσο για την τρέλα της παρόρμησης και το τίμημα της ελευθερίας. Σκηνοθεσία: Κατρίν Κορσινί. Πρωταγωνιστούν: Κρίστιν Σκοτ Τόμας, Σερζί Λοπέζ, Ιβάν Ατάλ, Μπερνάρ Μπλανκάν. Χώρα: Γαλλία. Διάρκεια: 85΄

Τη νύχτα που χάθηκαν τ’ αστέρια

Εντυπωσιακό σε επίπεδο παραγωγής, ειλικρινές στις προθέσεις του, αλλά βουτηγμένο σε έναν δακρύβρεχτο, σιροπιασμένο μελοδραματισμό, ο οποίος εκφράζεται και στον ελληνικό τίτλο που θυμίζει ταινία με τον Βασιλάκη Καΐλα, το φιλμ της Ροζ Μπος αφηγείται μια από τις πιο μελανές στιγμές της ιστορίας της Γαλλίας, με μοναδικό στόχο να κάνει τους θεατές του να κλάψουν. Η ταινία εξιστορεί τη συγκέντρωση δεκατριών χιλιάδων Εβραίων του Παρισιού το καλοκαίρι του 1942 και της τύχης που τους έμελλε κάτω από τις εντολές της Κυβέρνησης του Βισί, που τους παρέδωσε δίχως καμιά αντίρρηση στα χέρια των Γερμανών. Το φιλμ παρακολουθεί την ιστορία από τα μάτια μερικών παιδιών και των γονιών τους, αλλά και από αυτά μιας νοσοκόμας που προσπαθεί με κάθε τρόπο να βοηθήσει. Μόνο που η εξιστόρηση μιας τόσο συγκλονιστικής αληθινής ιστορίας γίνεται στα χέρια της Μπος μια γλυκανάλατη σαλάτα, γεμάτη φτηνά συναισθήματα, καρτ-ποσταλική φωτογραφία και απλοϊκή σκιαγράφηση χαρακτήρων και προθέσεων. Σχεδόν εξοργιστική, αν όχι αφόρητη. Σκηνοθεσία: Ροζ Μπος. Πρωταγωνιστούν: Μελανί Λοράν, Ζαν Ρενό, Γκαντ Ελμαλέ, Χιούγκο Λεβερντέ, Σιλβί Τεστίντ. Χώρα: Γαλλία. Διάρκεια: 124΄

Αθώα κόλπα

Μια από εκείνες τις ταινίες που γεμίζουν το πρόγραμμα των κινηματογραφικών φεστιβάλ και που μοιάζουν να έχουν λόγο ύπαρξης μόνο στα πλαίσιά τους, τα «Αθώα κόλπα» του Πολωνού Αντρζέι Γιακιμόφσκι αφηγούνται την καθημερινότητα ενός μικρού αγοριού και της μεγαλύτερης αδελφής του, σε μια φτωχική πόλη της Πολωνίας. Στις ράθυμες μέρες ενός αργόσυρτου καλοκαιριού, ο μικρός Στέφεκ περνά τις ώρες του στον σταθμό του τρένου, παρακολουθώντας έναν άντρα που είναι πεπεισμένος ότι είναι ο πατέρας του, ακολουθώντας την αδελφή του ενώ προσπαθεί να βρει δουλειά, κάνοντας βόλτες με τον φίλο της και παίζοντας με τα περιστέρια του ηλικιωμένου γείτονα. Κι αυτό είναι όλο. Το φιλμ λειτουργεί σαν πορτρέτο της ζωής σε μια μικρή πόλη, όμως ελάχιστα κατορθώνει να σε παρασύρει μέσα από την απεικόνιση της καθημερινότητας του μικρού του πρωταγωνιστή. Αντίθετα, δεν μπορεί να αποφύγει τα κλισέ από τα οποία υποφέρουν οι ταινίες με ήρωες μικρά παιδιά και τα οποία τις βυθίζουν συνήθως σε μια γλυκερή νοσταλγία που σύντομα καταντά εκνευριστική. Σκηνοθεσία: Αντρζέι Γιακιμόφσκι. Πρωταγωνιστούν: Ντάμιαν Ουλ, Εβελίνα Βάλετζιακ, Ρεφάλ Γκούζνιτσακ, Τόμας Σαπρίκ. Χώρα: Πολωνία. Διάρκεια: 96΄

ΑΚΟΜΗ

Iron Man 2, του Τζον Φαβρό.

Ο Τόνι Σταρκ θέτει τον Iron Man στην υπηρεσία της ανθρωπότητας, αλλά δεν θέλει να αποκαλύψει τα μυστικά της παντοδύναμης στολής του, φοβούμενος ότι θα πέσουν σε λάθος χέρια. Την ίδια στιγμή όμως, ο Ρώσος Άιβαν Βάνκο, ένας μυστηριώδης άντρας από το παρελθόν της οικογένειας Σταρκ, ζητά εκδίκηση, χρησιμοποιώντας ως όπλο του την ίδια την τεχνολογία των Επιχειρήσεων Σταρκ.

Γουόνγκ Καρ Βάι

Τρεις από τις πρώτες ταινίες του σπουδαίου δημιουργού από το Χονγκ Κονγκ, οι «Καθώς κυλούν τα δάκρυά μας», «Οι άγριες μέρες μας» και «Έκπτωτοι άγγελοι», προβάλλονται σε ένα κοινό πρόγραμμα αυτή την εβδομάδα, για τους θεατές που θέλουν να αποκτήσουν μια συνολική εικόνα για το έργο και το αμίμητο κινηματογραφικό του στυλ.

Γιώργος Ν. Κορωναίος

ΣΧΟΛΙΑ

Το "Π" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.