12/12/2018 04:07:26

Ο μπαλωμένος φερετζές

Ο μπαλωμένος φερετζές - Media
Μια χώρα δεμένη στο άρμα ενός θρησκόληπτου ηγέτη δεν είναι ελεύθερη. Ένας ηγέτης που η πολύχρονη εξουσία ξέβαψε το λούστρο του Ευρωπαίου εκσυγχρονιστή, αποκαλύπτοντας ένα εμμονικό δικτατορίσκο σε κρίση εξουσίας, δεν είναι το πρόσωπο που μπορεί να οδηγήσει τον λαό του σε ένα μέλλον με προοπτική.
Ακόμα θυμάμαι πόσο αμήχανη ήταν η σύζυγος του Ερντογάν μπροστά στα γυμνά ελληνικά αγάλματα. Και πόσο οπισθοδρομική ήταν η εικόνα μιας χαμηλοβλεπούσας πρώτης κυρίας που ντρέπεται να θαυμάσει την ελεύθερη τέχνη.
Οι διαδηλώσεις στην Τουρκία και η σφοδρότητα της επίθεσης του κράτους εναντίον των διαδηλωτών προκάλεσαν αλγεινή εντύπωση σε όλο τον πλανήτη. Όπως επίσης και ο σκληροπυρηνικός λόγος του Ερντογάν, ο οποίος εθελοτυφλεί μπροστά στο αυταπόδεικτο: ότι τουλάχιστον ο μισός πληθυσμός της χώρας που δεν τον ψήφισε αρνείται να ζήσει σύμφωνα με τις θρησκόληπτες υποδείξεις του. Ποιος μπορεί στ’ αλήθεια να θεωρήσει την Τουρκία σύγχρονο κράτος, όταν το κραγιόν, η φούστα και το ντεκολτέ των αεροσυνοδών αποτελεί ζήτημα εθνικού ήθους και τιμής; Όταν το κράτος απαγορεύει στα νέα παιδιά να φιληθούν και να αγκαλιαστούν στο μετρό, όταν ο νόμος καθορίζει μέχρι ποια ώρα μπορεί κάποιος να πιει το ουίσκι του, όταν τα ΜΜΕ κάνουν την πάπια μπροστά σε έναν μαζικό ξεσηκωμό και σε φαινόμενα ωμής βίας; Το να ζεις την καθημερινότητά σου σύμφωνα με τους κανόνες που σου θέτει το κράτος είναι φασισμός. Θρησκευτικός ή κοσμικός, δεν έχει καμία σημασία. Όταν ακόμα και η γυναικεία ομορφιά, η τέχνη, ο έρωτας, η ελευθερία έκφρασης μπαίνουν στη σχιζοφρενική ζυγαριά ενός ηγέτη σε παραλήρημα μεγαλείου, το παιχνίδι είναι από χέρι χαμένο. Η Τουρκία είναι ένας μεγάλος ασθενής. Με τεράστια εσωτερικά προβλήματα, με πελώριο έλλειμμα δημοκρατικότητας, με πλαστά πιστοποιητικά ευημερίας, με μεγάλες κοινωνικές ανισότητες, με σοβαρές εθνικές ψευδαισθήσεις (όπως κι εμείς, βεβαίως). Είναι μια χώρα - φούσκα, ένα πελώριο πλεκτό που αρχίζει και ξηλώνεται, ένας μπαλωμένος φερετζές που δεν μπορεί να κρύψει το λάθος. Ούτε η Ευρώπη είναι στα συγκαλά της, έρμαιο του Σόιμπλε που έχει το μάτι να γυαλίζει και της Μέρκελ, μιας κόρης πάστορα που πιστεύει στην τιμωρία. Όμως μπορεί ακόμα να ελπίζει πως θα σωθεί, αφού κανένας δεν διανοείται να κλείσει τον έρωτα σε κλουβί, να σκεπάσει με ρετάλια την ομορφιά και να αποστρέψει το βλέμμα από ένα άγαλμα που είναι ωραιότερο από τον ήλιο.

ΣΧΟΛΙΑ

Το "Π" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.