19/11/2018 22:55:05

Διαστημικές τηγανητές πατάτες...

Διαστημικές τηγανητές πατάτες... - Media
Μηνάς Βιντιάδης
Τηγανίζουν πατάτες στον Άρη;
Εκδόσεις: Τόπος
Σελ: 313

Παλιά, πριν από την τεχνολογική έκρηξη που κατήργησε τα θαύματα κι έκανε την ζωή απίστευτα βαρετή, ο κόσμος ζούσε με τα παραμύθια ζωντανά στην καθημερινότητά του.

Έτσι όλα έπαιρναν διαστάσεις που διαρρήγνυαν την πραγματικότητα. Ο πεθαμένος πήγαινε στον ουρανό και τα πιτσιρίκια έψαχναν σαν χάνοι με το στόμα ανοιχτό να βρουν στα αχανή ουράνια τη μάταιη παρηγοριά της μεταθανάτιας ζωής. Μέχρι που ο άνθρωπος πάτησε τα ουράνια και καταργήθηκε ακόμα ένα όνειρο. Όσο καταρρίπτονται οι αποστάσεις, τόσο η ζωή μοιάζει να περιορίζεται – σαν να στενεύει μέσα στην απλωσιά μιας τεράστιας μοναξιάς, ανομολόγητης, ανέκφραστης, σχεδόν απαγορευμένης από τις μικρές κοινωνικές συμβάσεις που καταστρατηγούν τις τεράστιες εκτάσεις της ζωής μας – σα να τις ορίζουν άλλοι, οι δίπλα μας: ο καλός μας σύζυγος που μας τα χαρίζει όλα, τα παιδιά που τα θέλουν όλα, οι γείτονες, οι παρέες, οι φίλοι.

Τι θα πει ο κόσμος όταν δεν είσαι όπως εκείνος θέλει ή όταν του διαψεύδεις αυτό που νομίζει ότι είσαι; Αυτό το ερώτημα καλείται να απαντήσει η καταπονημένη ηρωίδα του Βιντιάδη τόσο στους γύρω της όσο κυρίως στον εαυτό της. Πρόκειται για μια απελπιστικά συνηθισμένη νοικοκυρά, που είναι κατά κάποιον τρόπο αναγκασμένη να νιώσει την πληρότητα επειδή φτιάχνει αξεπέραστες τηγανητές πατάτες – ό,τι δηλαδή κάνουν, το δίχως άλλο, όλες οι μανάδες του κόσμου. Στη δεξιοτέχνη στις τηγανητές πατάτες σύζυγο και μάνα θα δοθεί τελικά η ευκαιρία μέσω ενός ιδιόρρυθμου και αγαπημένου θείου, που παρεμβάλλεται ως καλός άγγελος στην ιστορία, να πετάξει μακριά – για την ίδια, για τον εαυτό της, για την απελευθέρωσή της, για την αυτοδιάθεσή της. Κληροδοτώντας, λοιπόν, ο θειος Λέων στην αγαπημένη του ανιψιά ένα εισιτήριο για τον Άρη, την προτρέπει να ξεπεράσει τα στενά σύνορα της δικής της ζωής αλλά και τους μύχιους φόβους της να πετάξει επειδή οι γονείς της σκοτώθηκαν σε αεροπορικό δυστύχημα… Το αναπάντεχο αυτό δώρο - πρόσκληση έρχεται σαν μια ευκαιρία και μια δυνατότητα να νικήσει ή να νικηθεί, να δικαιώσει την ύπαρξή της.

Πρόκειται για ένα διαστημικό τουριστικό ταξίδι που θα την κρατήσει μακριά από όλους για δεκαοκτώ ολόκληρους μήνες στον Άρη, για ένα ταξίδι που τη βοηθά τελικά να ξεφύγει από τη «θανάσιμα» επιτυχημένη της καθημερινότητα. Ανατρέποντας μέσω του χάους του σύμπαντος τον πεπερασμένο μικρόκοσμο, η κυρία Ανδρομέδα, που τη φωνάζουν Αριάδνη, προβάλλει τα αδιέξοδά της στο σύμπαν – γιατί η ζωή του κάθε ανθρώπου είναι τελικά συμπαντικά σημαντική!
Το ενδιαφέρον σε αυτό το παράδοξο μυθιστόρημα του Βιντιάδη είναι το πώς επανατοποθετεί στην ουσία το γυναικείο ζήτημα μέσα από την πιο σύγχρονη εκδοχή του, αυτή της διαστημικής εποχής, όπου μια γυναίκα, αν και μπορεί να ταξιδέψει στον Άρη, δεν μπορεί να αποδεσμευτεί από τον ρόλο της να τηγανίζει πατάτες και να φροντίζει την οικογένειά της. Εύλογα λοιπόν αναρωτιέται κανείς τι άλλαξε στην ουσία από τον δέκατο όγδοο, ας πούμε, αιώνα έως σήμερα στο ζήτημα της χειραφέτησης των γυναικών. Χρησιμοποιώντας την επιστημονική φαντασία, αλλά παράλληλα και την καθηλωτική καθημερινότητα, ο συγγραφέας, δίχως ίχνος πολιτικής νύξης, περιγράφει μια βουβή, αλλά ισχυρή σύγκρουση, με αδιόρατους μόνο πολιτικούς υπαινιγμούς, φιλοτεχνώντας την ιστορία μιας σύγχρονης κοινότατης οικογένειας, ευτυχούς φαινομενικά, δίχως δράματα και δράσεις ανατρεπτικές, βολεμένης μέσα στην αυτάρκειά της και την κοινωνική της εδραίωση, ωστόσο μελαγχολικά φυλακισμένης στον ρόλο της – όπου όμως το μεγαλείο και η ανυπολόγιστη αξία της ζωής λαμβάνει συμβολικά διαστημικές διαστάσεις προκειμένου να γίνει κατανοητό ότι το ταξίδι της ζωής μας είναι μοναδικό και μας ανήκει, υποδεικνύοντας έτσι το ελάχιστο δικαίωμά μας στην αυτοδιάθεση.

Σε μια εποχή όπου η επιστημονική φαντασία μοιάζει να είναι αναχρονιστική, ο Βιντιάδης έρχεται να της χαρίσει ένα απλό, ωστόσο ισχυρό ανθρώπινο νόημα μέσα από ένα ταξίδι που θέτει τον άνθρωπο αντιμέτωπο με τους εσώτερους και φανερούς του φόβους για να ξεπεράσει τα όρια, να χαθεί στο άπειρο της δικής του αυτογνωσίας.

ΣΧΟΛΙΑ

Το "Π" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.