19/10/2018 15:36:24

Χαρίστε φαντασία, τη χρειαζόμαστε!

 
Προχτές πήρα το μετρό για Σύνταγμα. Στο βαγόνι μερικοί κρατούσαν ένα βιβλίο και διάβαζαν. Κάτι που δεν έβλεπα πριν από μερικά χρόνια στον ηλεκτρικό. «Καλά πάμε», σκέφτηκα. Κοίταξα γύρω μου, όλο το βαγόνι ήταν γεμάτο διαφημίσεις ενός εκδοτικού οίκου, παντού εξώφυλλα βιβλίων. «Μπράβο, να και κάποιοι που το έκαναν», είπα.
 
Μετά, είδα μια ωραία διαφήμιση σε μια επόμενη στάση για τα βιβλία. Ένα πράσινο δέντρο σχηματισμένο από βιβλία μέσα σε μια βιβλιοθήκη. «Σκέφτεσαι γιορτές; Σκέψου βιβλία», ήταν το σλόγκαν. Και μια ακόμα φράση από κάτω: «Βιβλίο, σου δίνει τον λόγο του». Έξυπνο, σίγουρα.
 
Όταν βγήκα στην πλατεία, έκανα μια μεγάλη βόλτα στα βιβλιοπωλεία: Ιανός, Public, Παπασωτηρίου, Πολιτεία, όλα γεμάτα κόσμο που αγόραζε παλιές και νέες εκδόσεις. Νέα παιδιά, μεσήλικες, ξεφύλλιζαν βιβλία και μετά έκαναν μικρές ουρές στα ταμεία.
Το απόγευμα το πέρασα  στο Διαπολιτισμικό Σχολείο, στον Κεραμεικό, παρέα με παιδιά των «Δρόμων Ζωής», που έκαναν τη γιορτή τους. Με δέος άκουσαν τον «Χιονάνθρωπο» του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν να ερωτεύεται τη σόμπα και να… λιώνει γι’ αυτή.
 
Το βράδυ πήγα σινεμά, στην ταινιοθήκη, είδα τη «Μικρά Αγγλία» του Βούλγαρη, βασισμένη στο ομώνυμο – βραβευμένο και πολυδιαβασμένο – μυθιστόρημα της Καρυστιάνη. Η εικόνα του λόγου, η δύναμη της λέξης που ακούγεται.  
 
Πριν κοιμηθώ άνοιξα το βιβλίο που διαβάζω αυτές τις μέρες, για τρίτη φορά – «Ο Μετρ και η Μαργαρίτα» του Μπουλγκάκοφ –, και βυθίστηκα στη μαγεία του.
 
Το άλλο  πρωί με τον πρώτο καφέ  έκανα μερικές σκέψεις: Γράφουμε και διαβάζουμε βιβλία, χαρίζουμε, δανειζόμαστε, παίρνουμε και δίνουμε φαντασία, ιδίως στα μυθιστορήματα. Ο αναγνώστης, τις περισσότερες φορές, με τη φαντασία του φτάνει πιο βαθιά από τον συγγραφέα και παίρνει περισσότερες απαντήσεις…
 
Ένα μυθιστόρημα πρέπει να είναι πρώτα ένα καλό παραμύθι για μεγάλα παιδιά που δεν κοιμούνται εύκολα. Μετά φιλοδοξεί να γίνει  μια σπίθα για ν’ ανάψει τις φαντασιώσεις των αναγνωστών. Αν καταφέρει να γίνει με το μήνυμά του και «εγχειρίδιο του καλού πολεμιστή», τότε πέτυχε τριπλά τον σκοπό του.
 
Ποιος μπορεί να αρνηθεί ότι η φαντασία μας είναι το μεγάλο μας όπλο στη βαρβαρότητα της εποχής μας;  

ΣΧΟΛΙΑ

Το "Π" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.