21/08/2019 19:59:23

Μόνο οι Λύκοι μένουν ζωντανοί

Μόνο οι Λύκοι μένουν ζωντανοί - Media

Τελικά, η πλήξη είναι αθάνατη και δεν κάνει εξαιρέσεις. Είτε είσαι κοινός θνητός είτε διάσημος. Σε μια στάση ξεκούρασης από την υπεράσπιση του «Λύκου» του, ο Μάρτιν Σκορσέζε θα στείλει μια τρυφερή επιστολή στην κόρη του. Ένα γράμμα για το σινεμά, το μέλλον.
«Τα εργαλεία δεν κάνουν την ταινία, εσύ είσαι ο άνθρωπος που της δίνει σάρκα και οστά» καταλήγει ο σκηνοθέτης. Όμως η ακρίβεια του οράματός του ανατρέπεται από τον κόσμο που περιγράφει στην τελευταία ταινία του.
Δεν μπορείς, ωστόσο, παρά να χαμογελάσεις από την ειρωνεία του πράγματος πως ο μυθοποιημένος ήρωάς του είναι ένα κοκτέιλ απληστίας και διαφθοράς, που δεν μας πηγαίνει μακρύτερα από τον ψευδόκοσμο των τελευταίων χρόνων. Ό,τι πρέπει για την Ελλάδα της κρίσης.
«Κείνο το βράδυ σώπαιναν οι λύκοι, γιατί ούρλιαζαν οι άνθρωποι» γράφει ο Λουντέμης, ο προικισμένος, ο «διαφορετικός». Το 1956 κι αφού έχει περάσει 9 χρόνια στην εξορία, μεταφέρεται στην Αθήνα για να δικαστεί με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας για το διήγημά του «Οι λύκοι ανεβαίνουν στον ουρανό». Ανάμεσα στους μάρτυρες υπεράσπισης, ο Κώστας Βάρναλης. Όταν ο Λουντέμης καλείται να απολογηθεί και κάνει μια αναδρομή στη ζωή του, περιγράφει με το δράμα το δικό του το δράμα ενός ολόκληρου λαού. Όταν φτάνει στο δράμα του παιδιού του, όταν αυτός βρισκόταν στη Μακρόνησο, ο πρόεδρος παρεμβαίνει: «Απορώ… πώς δεν υπογράψατε μια δήλωση για να σώσετε από τη δοκιμασία το παιδί σας…». Και ο Λουντέμης απαντά: «Χρειάστηκαν εκατομμύρια χρόνια για να γίνουν τα τέσσερα πόδια δύο. Δεν θα τα κάμω πάλι τέσσερα εγώ!».
Ανοίγω το παράθυρό μου στον καταγάλανο αττικό ουρανό. Στην παγωμένη Νέα Υόρκη οι σκίουροι παίζουν χιονοπόλεμο πάνω στις βελανιδιές. Δεν θέλω να θυμάμαι τους άπληστους λύκους. Μου προκαλεί ίλιγγο και ναυτία η αποστασιοποιημένη, φαντασμαγορική απεικόνιση της σύγχρονης τραγωδίας διά χειρός Σκορσέζε. Η αλήθεια δεν έχει πια σημασία, αυτό που μετράει είναι τι βλέπουν και τι πιστεύουν οι περισσότεροι. Μόνο που τη δύναμη και την απόλυτη εξουσία της ψευδαίσθησης τη δίδαξε πρώτα ο κινηματογράφος και το ξέρει καλά αυτό ο θείος Μάρτι.

 

ΣΧΟΛΙΑ

Το "Π" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.