22/10/2018 05:57:09

Ο Σπύρος ξέρει...

Ο Σπύρος ξέρει... - Media

* «Αν οι άνθρωποι σταματούσαν να λένε ψέματα, δεν θα έμενε ζευγάρι επί Γης. Αυτό θα σήμαινε το τέλος του πολιτισμού μας...». Ο Μισέλ του Φλοριάν Ζελέ είναι ένας τύπος «μονά ζυγά δικά μου» και «άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε». Τον ήρωα μας συστήνει ο Σπύρος Παπαδόπουλος, ο οποίος ανεβάζει το έργο, για πρώτη φορά στην Ελλάδα, από το περασμένο Σαββατοκύριακο στο θέατρο «Κάππα». Βρέθηκα εκεί την Κυριακή και καταδιασκέδασα με την ανάλαφρη αυτή κωμωδία γύρω από το μεγάλο «Α» των σχέσεων, όχι την αγάπη, αλλά την απιστία. Ο συγγραφέας όμως περνάει αυτά που έχει να πει για δύο ακόμη «Α», την ανεργία και την απεργία...
* Επιστρέφω στο «Ζέβρα Πυτζάμα» για το οποίο σας έλεγα τις προάλλες, γιατί πήρα μια γεύση από τις πρόβες. Ήδη καλοδουλεμένος ο θίασος, έξοχος «Κακός Λευκός» ο Αντώνης Λουδάρος – μέχρι και η σκηνοθέτις Άννα Παναγιωτοπούλου γελούσε μαζί του, χωρίς να ξεχνά να δίνει οδηγίες – και το ένα τραγούδι που πρόλαβα να ακούσω μου έμεινε. Η φαντασία της Μαριανίνας Κριεζή ζωντανεύει ένα παραμύθι (ξανά). Ανυπομονώ να το δω ολόκληρο και στα κανονικά του, επί σκηνής, από 25 Ιανουαρίου στο Μπάντμιντον...
* «Μ’ ανέλπιστα και φοβερά πράγματα οι θεοί υφαίνουν τη ζωή μας...». Από τη «Μικρή Άρκτο» κυκλοφόρησε η μουσική της Ελένης Καραΐνδρου για τη «Μήδεια» που σκηνοθέτησε ο Αντώνης Αντύπας το 2011 και είδαν 28.000 θεατές στο θέατρο της αρχαίας Επιδαύρου. Κι όπως μάθαμε, η συγκεκριμένη δουλειά θα είναι η δεύτερη της καταξιωμένης συνθέτιδας, μετά τις «Τρωάδες», που θα κυκλοφορήσει παγκοσμίως από την ECM. «Του έρωτα μέγα κακό σπαράζεις τους ανθρώπους...».
* Τα – διόλου ευκαταφρόνητα οικονομικώς – δικαιώματα της «Μελωδίας της ευτυχίας» έχει εξασφαλίσει η εταιρεία παραγωγής Live2, που φέτος ανέβασε το «Cabaret» και το «Annie». Το έργο προορίζεται για την επόμενη σεζόν.
* Δεν μπορώ να καταλάβω το σκεπτικό του ηθοποιού Νίκου Ορφανού, που δήλωσε απερίφραστα: «Η κατάσταση θ’ αλλάξει με την οριστική απόσυρση των ραμολιμέντων που περιφέρονται από δω κι από κει και νομίζουν πως παίζουν. Έχω μπουχτίσει να βλέπω γέρους. Με το να μου τρίβουν τη μοναξιά τους στη μούρη και να μου δείχνουν ότι δεν έχουν τι να κάνουν στο σπίτι τους, πληγώνουν την αισθητική μου. Μα γιατί δεν καταλαβαίνουν πως ο ηθοποιός είναι αθλητής και ένας αθλητής στα 75 φεύγα του δεν μπορεί να τρέξει 100άρι». Αυτή είναι η λύση του για την ανεργία των νέων ηθοποιών; Η εμπειρία, η πείρα, οι γνώσεις που συλλέγονται στο πέρασμα του χρόνου στον Καιάδα; Ναι, δεν μπορεί να τρέξει 100άρι ο 75χρονος... Υπάρχουν όμως και οι αγώνες αντοχής όπου λίγοι κερδίζουν...

 

ΣΧΟΛΙΑ

Το "Π" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.