12/12/2018 17:38:30

Nymphomaniac: Μέρος Α΄

Nymphomaniac: Μέρος Α΄ - Media
 
Σκηνοθεσία: Λαρς φον Τρίερ
Πρωταγωνιστούν: Σαρλότ Γκενσμπούρ, Στέισι Μάρτιν, Στέλαν Σκάρσγκαρντ
 
Κάθε προσδοκία και πρόχειρη κουβέντα γύρω από το εκάστοτε νέο-φιλμ-του-Τρίερ είναι πάντα συναρτημένο με την έννοια της πρόκλησης, επειδή προφανώς έτσι έχει θελήσει εδώ και πολλά χρόνια ο Δανός προβοκάτορας.
 
Πιάνοντας στα χέρια του μια διαταραχή πολύ πιο «πικάντικη» από τη «Μελαγχολία» (ο τίτλος της προηγούμενης, εξαιρετικά ενδιαφέρουσας, δουλειάς του), ο Τρίερ ήξερε πως μια καμπάνια γεμάτη φτηνά και σκανδαλώδη υπονοούμενα θα ήταν το καλύτερο όχημα για την πιο θορυβώδη προώθηση ταινίας στην πλούσια καριέρα του.
 
Μπαίνοντας στην αίθουσα, συνειδητοποιεί κανείς πως η πρόκληση λειτουργεί αντίστροφα, τουλάχιστον μέχρι το δεύτερο μέρος του “Nymphomaniac” να πει την τελευταία λέξη. Στα μισά του δρόμου, πάντως, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με ένα φιλμ νηφάλιο, στοχαστικό, που ακυρώνει καίρια την ηδονοβλεπτική διάθεση του θεατή.
 
Το στήσιμο, προσχηματικό αλλά διόλου πρόχειρο, βρίσκεται στο σταυροδρόμι του πικαρέσκου μυθιστορήματος και της ψυχαναλυτικής μεθόδου: μια γυναίκα ονόματι Τζο βρίσκεται λιπόθυμη και σωματικά κακοποιημένη στο δρόμο, κι ένας άνδρας ονόματι Σέλιγκμαν την περιμαζεύει σπίτι του. Της προσφέρει στέγη και ζεστασιά, κι εκείνη για αντάλλαγμα την πολύπαθη ιστορία της ζωής της – την ιστορίας μιας νυμφομανούς ή «ενός φρικτού ατόμου», όπως προτιμά να αυτοχαρακτηρίζεται η ίδια. Εκείνη είναι μόνο σώμα, εκείνος είναι μόνο μυαλό.
 
Μέσα από τον αλληλοσυμπληρωματικό διάλογό τους θα χτιστεί μια ευρηματική και γεμάτη χιούμορ ανταλλαγή, που θα αποτελέσει την ραχοκοκαλιά για την αφήγηση της γυναίκας. Το ψάρεμα και η αριθμολογία, το τρομώδες παραλήρημα του Έντγκαρ Άλαν Πόε και η πολυφωνική μουσική του Μπαχ, όλα μπολιάζονται σε μια εξιστόρηση που λίγο μας νοιάζει αν είναι ψεύτικη ή αληθινή.
 
Εξάλλου, όπως εύστοχα ρωτά η ηρωίδα τον συνομιλητή της, «πώς θα κερδίσεις περισσότερα από την ιστορία μου; Εάν πιστέψεις σε αυτήν ή αν δεν την πιστέψεις;» Όποιος βλέπει την ζωή ως σινεμά και αντίστροφα (όποιος ξέρει να ανακαλύπτει αλήθειες μέσα στα ψέματα), γνωρίζει πως πρέπει να επιλέξει το πρώτο.
 
Παραμερίζοντας την ανούσια φιλολογία που προσπαθεί να βγάλει πορίσματα περί πορνογραφίας, μισογυνισμού και άλλων τετριμμένων, μπορεί κάποιος να απολαύσει το πρώτο μέρος του “Nymphomaniac” ως το καλοχτισμένο δωμάτιο αναμονής ενός μυστηριώδους οικοδομήματος. Βουτάμε στην αμφισημία, απολαμβάνουμε τις μαεστρικές και εκούσια αυτάρεσκες πινελιές ιδιοφυίας του μετρ, συλλέγουμε μερικά κλειδιά χωρίς να ξέρουμε ποιες πόρτες θα μας βοηθήσουν να ανοίξουμε.
 
Και, πάνω στην ώρα, μια κραυγή απόγνωσης της ηρωίδας (της υπέροχης Στέισι Μάρτιν που υποδύεται τη νεαρή Τζο) μας αφήνει σε εκκρεμότητα.

ΣΧΟΛΙΑ

Το "Π" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.