14/11/2018 09:57:10

Υπερβολές και παραφιλολογίες

Υπερβολές και παραφιλολογίες - Media

Πάνε αρκετές μέρες από τότε που άνοιξε το θέμα. Η παράσταση «Φάουστ» του Μιχαήλ Μαρμαρινού στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών προκάλεσε την οργή φιλόζωων. Στο τέλος του έργου ένα πολύ αδυνατισμένο σκυλί εμφανιζόταν πάνω στη σκηνή. Η αποστεωμένη εικόνα του – μπορούσε κανείς να μετρήσει ένα-ένα τα πλευρά του – προκαλούσε θλίψη, όπως αναφέρουν θεατές της παράστασης. Η διεύθυνση της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών πήρε θέση άμεσα και δημοσίευσε την απάντησή της στην ιστοσελίδα της. «Ο σκύλος, ο οποίος εμφανίζεται στην παράσταση ‘‘Φάουστ’’, διασχίζοντας άπαξ τη σκηνή, έρχεται καθημερινά στη Στέγη, μισή ώρα πριν από το τέλος της παράστασης, συνοδεία του αφεντικού του Βασίλη Κασμά και απομακρύνεται μαζί με τον ίδιο αμέσως μετά το πέρας της παράστασης. Ο σκύλος δεν είναι σε καμία περίπτωση υποσιτισμένος, ανήκει στη ράτσα Lévrier Greyhound, τα οποία από τη φύση τους είναι πολύ αδύνατα αθλητικά σκυλιά αγώνων, ανεξαρτήτως σίτισης. Ωστόσο, ύστερα από προσεκτικότερη διερεύνηση της σχετικής νομοθεσίας, αποφασίστηκε από την παραγωγή η απομάκρυνση του εν λόγω σκύλου από την παράσταση».
Με λίγα λόγια, η νομοθεσία μίλησε, οπότε οι θεωρίες φιλόζωων και μη, οι παραφιλολογίες και οι διαμάχες, μπορούν να σταματήσουν. Τουλάχιστον για την ώρα. Μέχρι την επόμενη φορά… Η τελευταία φορά που είχαμε δει σκυλιά στη σκηνή ήταν στην «Κόλαση» του Καστελούτσι, στο Φεστιβάλ Αθηνών. Σε ένα μέρος της τριλογίας του, είχε εμφανίσει και άλογο.
Η θέση και απάντηση της Στέγης ήταν σαφής. Του Μαρμαρινού; Ιδού: «Ένα συμβάν – μία αστραπιαία εμφάνιση μόλις 45 δευτερολέπτων, μετά από 3.30 ώρες παράστασης του ‘‘Φάουστ’’ – στέκεται ικανό να βυθομετρήσει τοπικά την κατάσταση μίας κοινωνίας, αποκαλύπτοντας – όπως ακριβώς και στον ‘‘Φάουστ’’ – ότι εκείνο το δυσδιάκριτο πέρασμα από τον Μεσαίωνα στα πρώτα βήματα του διαφωτισμού/ορθολογισμού, ούτε τόσο κατακτημένο είναι, ούτε τόσο μακριά όσο θα ελπίζαμε». Και λίγο παρακάτω συνεχίζει: «…Μια κατ’ εξοχήν μνησίκακη, αγελαία φωνή, συχνά κρυμμένη στην ηλεκτρονική ημι-ανωνυμία του διαδικτύου, ανεξέλεγκτη φυσικά, που διαρρηγνύει ιμάτια ευαισθησίας για το ‘‘μαρτύριο’’ του σκύλου και εξακοντίζει κραυγές – τραγικά ομόηχες με κάποιες που ακούγονταν κάποιους αιώνες πίσω και που έστελναν στην πυρά πρόσωπα και ιδέες –, υπενθυμίζοντας ένα ζοφερό Παρελθόν σε συνέχειες… Κάντε μου μια χάρη: διαβάστε ή ξαναδιαβάστε τον ‘‘Φάουστ’’. Θα καταλάβετε ακριβώς τι εννοώ και θα ανακαλύψετε όλες τις ‘‘επικαιρότητες’’ που τον γέννησαν». Καμία αντίρρηση, ότι αν ψάξουμε στη σημερινή κοινωνία, θα αλιεύσουμε «επικαιρότητες» που γέννησαν τον «Φάουστ». Αλλά όχι κι ότι το συμβάν με τον σκύλο και η κόντρα του Μαρμαρινού με τους φιλόζωους μας πάει πίσω στον Μεσαίωνα και μας υπενθυμίζει κάποιο ζοφερό παρελθόν. Αυτά κι αν είναι υπερβολές και παραφιλολογίες.

 

ΣΧΟΛΙΑ

Το "Π" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.