12/12/2019 03:27:25

Ψέματα ή αλήθεια... η Σύλβια λέει τα παραμύθια

Ψέματα ή αλήθεια... η Σύλβια λέει τα παραμύθια - Media

«Κόκκινη κλωστή δεμένη, στην ανέμη τυλιγμένη, δώσ’ της κλώτσο να γυρίσει, παραμύθι ν’ αρχινίσει». Μικρά παιδιά, καθισμένα σε μεγάλα μαξιλάρια στο πάτωμα, περιμένουν με ανυπομονησία την αφηγήτρια Σύλβια Βενιζελέα να τους πει ιστορίες και μύθους και να τα ταξιδέψει σε κόσμους μαγικούς και ονειρεμένους. Δύο Κυριακές τον μήνα, ο πολυχώρος «Διέλευσις» μετατρέπεται σε έναν πολυχώρο φαντασίας και παραμυθιού.
Σε μια ειδικά διαμορφωμένη αίθουσα, που αναβλύζει ζεστασιά και αθωότητα, μία ώρα είναι αρκετή για να σε συνεπάρει η Σύλβια με τα παραμύθια της, τα οποία διηγείται με τόση ζωντάνια και παραστατικότητα. Δεν έχει σημασία αν είσαι πέντε ή... πενήντα πέντε χρόνων. Ακόμα και οι μεγάλοι παρακολουθούν τη Σύλβια με την ίδια προσοχή που δείχνουν τα παιδιά. Εκείνη χρειάζεται μόνο κάποια εργαλεία, που ενισχύουν τις αφηγήσεις της, και τη δική της δημιουργικότητα και φαντασία. Με την καλίμπα, ένα μουσικό όργανο των Αφρικανών περιπατητών, να δίνει τον ρυθμό, οι παρευρισκόμενοι ταξιδεύουν με τον νου τους σε μέρη από όλο το κόσμο. Ιαπωνία, Ουαλία, Ρωσία, Ελλάδα, Περσία… Οι αφηγήσεις της Σύλβιας αγγίζουν μύθους και παραδόσεις με βαθύ περιεχόμενο και συμβολικό χαρακτήρα. Άλλωστε, όπως μου είπε και η ίδια, τα παραμύθια ερμηνεύονται με διαφορετικό τρόπο από τον καθένα μας και ανάλογα με τις συνθήκες που επικρατούν στη ζωή μας.
Παιδιά – και γονείς – παρατηρούν με προσοχή τις κινήσεις της Σύλβιας και ενίοτε συμμετέχουν στην εξέλιξη του παραμυθιού. Η αφηγήτρια - παραμυθού «χρωματίζει» τις ιστορίες με τη φωνή και της κινήσεις της. Μας διηγείται την ιστορία του γέρου, της γριάς και της κουκκιάς που τους πήγε στο παλάτι του Ήλιου και του Φεγγαριού. Μας κάνει να συγκινηθούμε με την ιστορία του υφαντή που έσωσε μια αράχνη από βέβαιο θάνατο και που εκείνη με τη σειρά της του το ανταπέδωσε υφαίνοντάς του κάθε μέρα πανέμορφο μετάξι. Στις πέντε ιστορίες που ακούσαμε το χαμόγελο δεν έφυγε ποτέ από τα χείλη κανενός από όσους ήταν εκεί. Τα παραμύθια όμως κάποια στιγμή τελείωσαν και οι μπόμπιρες γρήγορα σχημάτισαν κύκλο γύρω από τη Σύλβια Βενιζελέα για να της κάνουν ερωτήσεις και να κάνουν τις... παρατηρήσεις τους. Ρωτούσαν για τα μουσικά όργανα, τα οποία και πείραζαν με περίσσια περιέργεια και αθωότητα και έλεγαν ποια ιστορία τούς άρεσε περισσότερο. «Για μένα η μεγαλύτερη ανταμοιβή είναι να διεγείρω τη φαντασία των παιδιών, ώστε και εκείνα με τη σειρά τους να πλάθουν ιστορίες με τη φαντασία τους. Στο παραμύθι ο προφορικός λόγος, σε αντίθεση με άλλα μέσα, γεννά αμέσως εικόνες και δεν σου προσφέρει την πληροφορία... έτοιμη» λέει η Σύλβια Βενιζελέα. Έχει συμμετάσχει σε πολλά φεστιβάλ αφήγησης και μη στην Ελλάδα, έχει κάνει εκπαιδευτικά προγράμματα για σχολεία και βιβλιοθήκες αλλά και τα Παιδικά Χωριά SOS, ενώ έχει ταξιδέψει στο εξωτερικό για να συνεργαστεί με αφηγητές του εξωτερικού. Παράλληλα υποστηρίζει ένθερμα τη δύναμη που έχουν οι αφηγήσεις καλλιτεχνικά και θεραπευτικά, μέσω του performance και healing storytelling αντίστοιχα.
«Τα παραμύθια ήταν φτιαγμένα από μεγάλους για μεγάλους, μιλάνε για το συλλογικό ασυνείδητο και εμπεριέχουν αρκετούς συμβολισμούς και ερμηνείες» σχολιάζει η Σύλβια, ενώ εύχεται μόλις κλείνουν τα φώτα και το παραμύθι τελειώνει «να νιώσει το παιδί και ο μεγάλος αυτήν τη γλύκα και την παρηγοριά που προσφέρουν τα παραμύθια. Ελπίζω πως θα μπορώ να μεταφέρω τη δύναμη της αφήγησης και στα παιδιά σε μια εποχή που η στεγνή πληροφόρηση έχει αντικαταστήσει τη διήγηση».
Ο πολυχώρος «Διέλευσις» δεν είναι μακριά, αν έχετε την ανάγκη να νιώσετε για λίγο ξανά παιδί ή αν απλώς θέλετε να αφεθείτε σε κόσμους παραμυθένιους. Οι ήχοι της καλίμπας θα δώσουν το έναυσμα...

ΣΧΟΛΙΑ

Το "Π" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.