14/12/2018 08:56:10

Πλανήτης Γη

Πλανήτης Γη - Media

Η λογοτεχνία των μεταναστών
Τζούμπα Λαχίρι, Τσανγκρί Λι, Χούνοτ Ντίας, Μοσίν Χαμίντ: Μερικά από τα ονόματα συγγραφέων τα οποία εμφανίζονται όλο και συχνότερα στις διάφορες λίστες με τα αμερικανικά «ευπώλητα». Συγγραφείς που η μητρική τους γλώσσα είναι τα κινέζικα, τα γιαπωνέζικα, τα ισπανικά ή κάποια ινδική διάλεκτος γράφουν στην αγγλική γλώσσα και κατακτούν το κοινό των ΗΠΑ, της δεύτερης πατρίδας τους. Μπορούμε να εφεύρουμε ένα νέο είδος, μια «λογοτεχνία των μεταναστών» αναρωτιούνται μερικοί; «Όχι» είναι η απάντηση των ίδιων των συγγραφέων, αλλά και όσων τους κρίνουν σε διάφορα έντυπα, τους βραβεύουν ή απλώς τους επιλέγουν να τους διαβάζουν. Τα βιβλία που εκδίδουν όλοι αυτοί δεν διαφέρουν από εκείνα των γεννημένων στην Αμερική συναδέλφων τους. Στα περισσότερα οι εμπειρίες τους από τα χρόνια που ζουν στην καινούργια τους χώρα αποτελούν μόνο, και όχι πάντα, αφορμές για να διηγηθούν ιστορίες σαν αυτές που απασχολούσαν πάντα την παγκόσμια λογοτεχνία. Ο τρόπος που περιγράφουν το μέρος όπου πια κατοικούν και τα προβλήματά του αφορά όλους όσοι ζουν εκεί. Για την παλιά τους πατρίδα μιλούν μόνο όπως για έναν πρώην αγαπημένο, τον οποίο γνωρίζουν καλά, νιώθουν έπειτα από χρόνια τρυφερότητα για αυτόν, όσο κι αν ταλαιπωρήθηκαν μεγαλώνοντας κοντά του, αλλά βρίσκονται πια σε άλλες αγκαλιές και μιλούν άλλη γλώσσα. «Επιπλέον» λέει η ιδιαίτερα επιτυχημένη Τζούμπα Λαχίρι «αν μιλάγαμε για λογοτεχνία των μεταναστών, τους υπόλοιπους θα τους κατατάσσαμε στη λογοτεχνία των αυτοχθόνων;». Ούτε οι «αυτόχθονες» θέλουν, όπως φαίνεται, κάτι τέτοιο, μια που όλοι αυτοί οι καινούργιοι κάτοικοι της χώρας τους εμπλουτίζουν και τον δικό τους πολιτισμό.

Μια διαδήλωση - γιορτή
Κυριακή μεσημέρι, χίλιοι διακόσιοι καλλιτέχνες της όπερας ένωσαν τις φωνές τους στην πλατεία Ανεξαρτησίας της Μαδρίτης και οι γύρω κεντρικότατοι δρόμοι πλημμύρισαν από τη μουσική του Βέρντι. Ερμηνεύοντας όλοι μαζί το «Τραγούδι των Σκλάβων» από τον «Ναμπούκο», συμμετείχαν στη μεγαλύτερη διαδήλωση με θέμα τον πολιτισμό, αλλά και σε μια από τις εντυπωσιακότερες καλλιτεχνικές εκδηλώσεις. Το κέντρο της ισπανικής πρωτεύουσας είχε πλημμυρίσει από κόσμο και στα «πασέο» και τις πλατείες από τα ξημερώματα είχαν στηθεί μουσικά όργανα και μικρές θεατρικές σκηνές. Αλλού μπορούσες να παρακολουθήσεις ομιλίες πανεπιστημιακών, αλλού χιουμοριστικά σκετσάκια, αλλού να ακούσεις ροκ, αλλού να δεις αρχαιολόγους να θάβουν συμβολικά εκτυπώσεις του νόμου για την προστασία της πνευματικής κληρονομιάς της χώρας. Τριγύρω πανό που έγραφαν «Όλοι είμαστε πολιτισμός». Ενενήντα καλλιτεχνικά σωματεία συμμετείχαν στην τεράστια αυτή γιορτή διαμαρτυρίας για την περικοπή των χρημάτων που δίνονται για θέματα πολιτισμού και την αύξηση του ΦΠΑ σε πολιτιστικά αγαθά. «Η αξιοπρέπεια και η ελευθερία μας κινδυνεύουν» έγραφαν τα πλακάτ. Αυτό που συμβαίνει σήμερα δεν έχει ξανασυμβεί, τόνιζαν οι ομιλητές, αδιαφορούν και καταστρέφουν ό,τι δεν λειτουργεί μόνο με εμπορικούς όρους. Πενήντα χιλιάδες άνθρωποι τους άκουγαν προσεκτικά και ταυτόχρονα απολάμβαναν μια ολοζώντανη πόλη και αγαθά που καμιά «σοφή αγορά» δεν σκέφτεται καν να τους προσφέρει.

Λογοκρισία και καράτε
«Δεν αντέχουμε άλλο να ζούμε μέσα στον φόβο»: Ακόμα και ο Τζάκι Τσαν, ήρωας σε τόσες ταινίες καράτε, το βροντοφώναξε αυτό σε πρόσφατο συνέδριο Κινέζων κινηματογραφιστών και ηθοποιών στο Πεκίνο. «Νιώθουμε να περπατάμε σε τεντωμένο σχοινί κάθε φορά που τελειώνουμε μια ταινία και πρέπει να περάσει από την έγκριση κρατικών αξιωματούχων. Μα είναι όλοι αυτοί οι γραφειοκράτες καταλληλότεροι από εμάς να κρίνουν ή πιο πατριώτες; Έτσι δεν θα αποκτήσουμε ποτέ σινεμά» είπαν οι συγκεντρωθέντες. «Και δεν θα κερδίσουμε ποτέ τόσα χρήματα όσα οι Αμερικάνοι» συμπλήρωσε ο πονηρός Τσαν, που γνωρίζει καλά πως οι περισσότεροι κρατικοί αξιωματούχοι ενδιαφέρονται μόνο για τα χρήματα.

ΣΧΟΛΙΑ

Το "Π" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.