18/09/2018 17:49:47
21.6.2010

Cine Ποντίκι

Cine Ποντίκι - Media

Οι καινούριες ταινίες της εβδομάδας οδεύουν σε σφαγή εν όψη μουντιάλ. Ίσως γι’ αυτό οι περισσότερες απευθύνονται σε γυναίκες. Καλύτερα να μην τις δείτε γιατί αλλιώς, πιθανότατα, θα απογοητευθείτε πολύ από την ιδέα που έχει το Χόλιγουντ για τις γυναίκες...

The A-Team

Η τηλεόραση της δεκαετίας του ‘80 εξακολουθεί να δίνει τροφή στο σινεμά τού σήμερα, ακόμη κι αν πρόκειται για τροφή μασημένη, φτωχή σε ουσία και ενδιαφέρον. Η καινούρια ταινία του Τζο Κάρναχαν, ενός σκηνοθέτη που ξεκίνησε από την αρένα των ανεξάρτητων για να διακριθεί στο Κολοσσαίο των χολιγουντιανών υπερπαραγωγών, ελάχιστα νοιάζεται για το βάθος της ιστορίας που θα αφηγηθεί εδώ, μια που αυτό που μετρά, δεν είναι παρά το θέαμα, ο χαβαλές, η αδρεναλίνη και η γεμάτη από εφέ (που δεν σου αφήνουν χρόνο να σκεφτείς αν αυτό που βλέπεις έχει κάποιου είδους νόημα) δράση. Η ιστορία των ανδρών μιας ειδικής ομάδας του αμερικάνικου στρατού, παραμένει λίγο πολύ ίδια όπως και στη σειρά, μιμούμενη ακόμη και το μόχωκ κούρεμα που κοσμεί το κεφάλι ενός από τους ήρωες. Η ιστορία ελάχιστα θα σας απασχολήσει, αλλά αφορά μια σειρά από μήτρες που χρησιμοποιούσε ο Σαντάμ για να τυπώνει αμερικάνικα δολάρια και τις οποίες η A team θα αναλάβει να φέρει πίσω στην πατρίδα. Μόνο που η επιτυχημένη της αποστολή δεν θα είναι παρά μόνο η αρχή μιας περιπέτειας που θα οδηγήσει τα μέλη της ομάδας στη φυλακή καθώς και στο μέσο ενός μπερδεμένου παιχνιδιού ανάμεσα σε μυστικές υπηρεσίες και τον στρατό, στο μέσο μιας πλεκτάνης στημένης αριστοτεχνικά για να τους ενοχοποιήσει. Στην πραγματικότητα, το σενάριο δεν αποτελεί τίποτα περισσότερο από την πρόφαση για να χτιστούν πάνω του μερικές εντυπωσιακές σκηνές δράσης, από αερομαχίες μέχρι την πτώση ενός τανκ από ένα αεροπλάνο κι από μάχες σώμα με σώμα μέχρι μια εκκωφαντική κορύφωση στο λιμάνι του Λος Άντζελες. Παραδόξως, ακόμη κι αν όλα θα συνηγορούσαν στο αντίθετο και παρά τις δυο ώρες της διάρκειας που κατά στιγμές σε εξαντλούν, το αποτέλεσμα είναι συμπαθητικό, με μια ιδέα χιούμορ και αρκετή αυτογνωσία ώστε να μην θεωρεί τον εαυτό του ως κάτι σοβαρότερο από μια ανεγκέφαλη, χαβαλετζίδικη περιπέτεια. Σκηνοθεσία: Τζο Κάρναχαν. Πρωταγωνιστούν: Λίαμ Νίσον, Μπράντλεϊ Κούπερ, Τζέσικα Μπίελ, Κουίντον Τζάκσον, Σάρλτο Κόπλεϊ, Πάτρικ Γουίλσον. Χώρα: ΗΠΑ. Διάρκεια: 118’

Σιωπηλός Γάμος

Θυμίζοντας συχνά το σινεμά του Εμίρ Κουστουρίτσα στον τρόπο που μπλέκει το χιούμορ με τον μαγικό ρεαλισμό, ενώ στο βάθος ελλοχεύει η τραγωδία, το φιλμ του Ρουμάνου Χοράτιου Μαλαέλε υποφέρει τελικά από το γεγονός ότι στηρίζεται αποκλειστικά και μόνο σε μια ιδέα που, ακόμη κι αν είναι έξυπνη, δεν αρκεί για να δικαιολογήσει μια ολόκληρη ταινία. Η ιστορία διαδραματίζεται σε ένα χωριό στα 1953 και αφορά στον γάμο ενός νεαρού ζευγαριού που συμπίπτει με τη μέρα του θανάτου του Στάλιν. Λόγω του πένθους όλες οι γιορτές θα πρέπει να σταματήσουν, μόνο που οι νεόνυμφοι αποφασίζουν να συνεχίζουν το γαμήλιο γλέντι τους, αλλά… σιωπηλά. Δυστυχώς ακόμη κι αν το θέαμα μιας γιορτής που γίνεται με σιωπηλά όργανα, βουβούς καλεσμένους και ποτήρια τυλιγμένα με πανιά για να μην κάνουν θόρυβο όταν τσουγκρίζουν, μπορεί να δείχνει χαριτωμένο αρχικά, γρήγορα ξεπέφτει σε ένα εύκολο σλάπστικ. Στην πραγματικότητα όλη η ταινία μοιάζει περισσότερο με αποσπασματικές εικόνες μιας λίγο ονειρικής ζωής σ’ ένα χωριό που φαίνεται βγαλμένο από ένα τρελούτσικο παραμύθι. Αποτέλεσμα; Αδυνατείς να πάρεις στα σοβαρά οτιδήποτε συμβαίνει στο φιλμ, ακόμη κι όταν τα γεγονότα παίρνουν στροφή προς το τραγικό. Σκηνοθεσία: Χοράτιου Μαλαέλε. Πρωταγωνιστούν: Μέντα Βίκτορ, Αλεξάντρου Ποτοεάν, Βαλεντίν Τοεντοσόυι, Ντόρου Άνα. Χώρα: Ρουμανία. Διάρκεια: 87΄

Ο Πατέρας των παιδιών μου

Βασισμένο στην αληθινή ιστορία του Ιμπέρ Μπαλσάν, ενός γάλλου παραγωγού που δούλεψε με σκηνοθέτες σαν την Κλερ Ντενί ή τον Τζέιμς Άιβορι, το φιλμ κατορθώνει να μιλήσει τόσο για τη δουλεία στο σινεμά, όσο και για την οικογενειακή ζωή ενός ανθρώπου που είναι ταλαντούχος, ικανός, χαρισματικός, αλλά που οι αρετές του δεν είναι αρκετές να τον σώσουν. Όπως και ο Μπαλσάν, έτσι και ο ήρωας εδώ, επιλέγει να αυτοκτονήσει όταν τα οικονομικά του ναυαγούν και οι καλλιτεχνικές του φιλοδοξίες δεν μπορούν πλέον να γίνουν πράξη. Όμως αντίθετα απ’ ό,τι θα συνέβαινε σε μια τυπική βιογραφία, το φιλμ ακολουθεί τη ζωή που αφήνει πίσω του ακόμη κι όταν παίρνει τη δική του: Τα παιδιά (ειδικά τη μεγάλη του κόρη) και τη γυναίκα του που προσπαθεί να ολοκληρώσει τα σχέδια που ο σύζυγός της είχε ήδη στον αέρα. Το φιλμ προσπαθεί να ισορροπήσει τις δύο πλευρές του ήρωά του, την επαγγελματική και την οικογενειακή ακόμη κι αν δείχνει να νοιάζεται περισσότερο για την πλευρά του σινεμά. Ακόμη κι έτσι όμως κοιτάζει την ιστορία του καθώς και τη σχέση με τις δυο «οικογένειές» του, αυτή των καλλιτεχνών που βοηθούσε καθώς και τη φυσική του οικογένεια, με μέτρο και ανθρωπιά. Κι ακόμη κι αν τελικά αφήνει τον πρωταγωνιστή της να παραμένει αινιγματικός ως το τέλος του (και μετά από αυτό), παρουσιάζει μια φέτα ζωής στην οθόνη και κάνει μαζί, ένα ερωτικό γράμμα για τους ανθρώπους του σινεμά. Σκηνοθεσία: Μία Χάνσεν Λαβ. Πρωταγωνιστούν: Λουί-Ντο ντε Λανκεσένγκ, Κιάρα Κασέλι, Αλίς ντε Λανκεσενγκ, Αλίς Γκοτιέ. Χώρα: Γαλλία. Διάρκεια: 110’

Γράμματα στην Ιουλιέτα

Γραμμένο μόνο με κλισέ, γυρισμένο στα πιο φωτογενή σημεία τη Ιταλίας και φτιαγμένο για να συγκινήσει κάθε γυναίκα που πιστεύει ότι ο απόλυτος έρωτας την περιμένει στη γωνία, το «Γράμματα στην Ιουλιέτα» θα μπορούσε να είναι ταινία της Αλίκης Βουγιουκλάκη στη δεκαετία του ’60. Εδώ η Αμάντα Σέιφριντ όμως, δεν είναι γραμματέας, αλλά δουλεύει στον Νew Yorker κι ετοιμάζεται να παντρευτεί τον εργασιομανή σεφ που έχει αρραβωνιαστεί. Όταν όμως εκείνος, στη διάρκεια του ταξιδιού τους στην Ιταλία, θα την παρατήσει αναζητώντας την τέλεια παρμεζάνα και το ιδανικό vino εκείνη θα ανακαλύψει τις «γραμματείς» της Ιουλιέτας που απαντούν στις επιστολές που αφήνουν στην ηρωίδα οι τουρίστριες και απαντώντας σε μία από αυτές, από το 1957, θα εμπνεύσει τη συγγραφέα της να γυρίσει για να ψάξει τον αγαπημένο της που άφησε τότε πίσω. Η Βανέσα Ρεντγκρέιβ και το έμφυτο class της είναι με διαφορά το καλύτερο σημείο ενός φιλμ όπου όλα πάνε όπως ακριβώς τα περιμένεις. Η αμερικανίδα θα ερωτευτεί τον εγγονό της βρετανίδας γηραιάς κυρίας και ο έρωτας θα θριαμβεύσει. Αν η τελευταία φράση ακούγεται σαν το μότο σας, αυτή θα είναι η ταινία της ζωής σας, ειδάλλως ετοιμαστείτε για δίωρο διαφημιστικό της Ιταλικής εξοχής και της παράλογης πίστης στην ευτυχία. Σκηνοθεσία: Γκάρι Γουίνικ. Πρωταγωνιστούν: Αμάντα Σέιφριντ, Βανέσα Ρεντγκρέιβ, Κρίστοφερ Ίγκαν, Γκαελ Γκαρσία Μπερνάλ, Φράνκο Νέρο. Χώρα: ΗΠΑ. Διάρκεια: 101’

ΑΚΟΜΗ

The Back-up Plan, του Άλαν Πουλ. Η Τζένιφερ Λόπεζ απογοητευμένη από την ερωτική της ζωή αποφασίζει να κάνει τεχνητή γονιμοποιήση, μόνο και μόνο για να γνωρίσει τον κύριο τέλειο αμέσως μετά. Ο κύριος τέλειος έχει φάρμα με κατσίκες κι εσείς θα ευχόσαστε ο κινηματογράφος να είχε κουμπί fast forward.

Γιώργος Ν. Κορωναίος

 

ΣΧΟΛΙΑ

Το "Π" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.