17/01/2019 14:32:44
19.7.2010

Cine Ποντίκι

Cine Ποντίκι - Media

Αδιάφορες νέες ταινίες, βουτιές στα ντουλάπια του κλασικού σινεμά. Ακόμη κι αν δεν το είχατε καταλάβει από τον υδράργυρο ή τις διακοπές που δεν έχετε πάει ακόμη, ο κινηματογράφος το επιβεβαιώνει: Ναι, είναι καλοκαίρι…

Επικίνδυνες Παρέες

Υπάρχουν πολλές καλές ταινίες με μυστικούς πράκτορες, μπερδεμένες ταυτότητες και απίθανες εφευρέσεις που όλοι θέλουν να αποκτήσουν με κάθε τίμημα. Οι «Επικίνδυνες Παρέες», δεν είναι μια από αυτές. Από την άλλη, υπάρχουν καλές ταινίες με δυο ξένους που συναντιούνται τυχαία σε ένα αεροδρόμιο και παρότι δεν θα έπρεπε, ο έρωτας βρίσκει τον τρόπο να τους ενώσει. Δυστυχώς, οι «Επικίνδυνες Παρέες» δεν είναι μια από αυτές. Ακόμη, υπάρχουν ταινίες όπου οι σφαίρες πέφτουν βροχή, όπου αεροπλάνα κάνουν αναγκαστικές προσγειώσεις, όπου τα κυνηγητά (με αυτοκίνητα, μοτοσικλέτες, ελικόπτερα) αντικαθιστούν το σενάριο και τους χαρακτήρες. Ναι, το μαντέψατε, οι «Επικίνδυνες Παρέες» δεν είναι μια από αυτές. Και για να μην σας κουράζω, υπάρχουν πολλές καλές ταινίες, αλλά η ρομαντική περιπέτεια κωμωδίας (διάβαζε: σαλάτα) δεν είναι μια από αυτές. Τι είναι; Ίσως η απέλπιδα προσπάθεια του πρωταγωνιστή της, του κάποτε νούμερο ένα σταρ στο box office να ξαναβρεί τον δρόμο προς την επιτυχία. Ή πάλι, η καλύτερη απόδειξη πως η μηχανική λογική με την οποία τα κινηματογραφικά στούντιο του Χόλιγουντ γυρίζουν ταινίες έχει αγγίξει τα όρια της. Διότι το φιλμ τού Τζέιμς Μάνγκολντ έχει στη θεωρία όλα εκείνα τα στοιχεία που θα μπορούσαν να το μεταμορφώσουν σε μια απολαυστική καλοκαιρινή περιπέτεια. Δυο λαμπρούς (ακριβοπληρωμένους) σταρ, έναν σκηνοθέτη και με (καλλιτεχνικές) περγαμηνές, κι έναν προϋπολογισμό που θα μπορούσε να είναι το ακαθάριστο εθνικό προϊόν μιας μικρής αφρικανικής χώρας. Ατυχώς, αυτά που του λείπουν είναι περισσότερο σημαντικά απ’ όσο οι εγκέφαλοι του Χόλιγουντ θα μπορούσαν ποτέ να φανταστούν. Ένα σενάριο που να είναι κάτι παραπάνω από μια συρραφή σκηνών δράσης με μικρά διαλλείματα ανούσιων σκηνών και κρύου έως καταψύξεως ρομάντζου. Μια κεντρική ιστορία που να μην είναι απλά πάτσγουορκ αμέτρητων κλισέ, τα οποία έχουμε μάλιστα δει πολύ καλύτερα στο παρελθόν, κι ένα πρωταγωνιστικό ζευγάρι που να έχει κάποιου είδους χημεία, ή που έστω να μην μοιάζει με άψυχες κούκλες που κάποτε ήταν νέοι, όμορφοι και γοητευτικοί κινηματογραφικοί σταρ. Αν προσθέσεις στα παραπάνω την αδυναμία του Τζέιμς Μάνγκολντ να σκηνοθετήσει μια σκηνή δράσης με τρόπο που να την κάνει ενδιαφέρουσα, αγωνιώδη, ή έστω αληθοφανή, το αποτέλεσμα είναι όχι απλά μια παταγώδης αποτυχία, αλλά και μια ταινία που σε κάνει να νιώθεις άσχημα για τη θλιβερή κατάληξη του φιλμ και των ανθρώπων που ενεπλάκησαν σε αυτό. Το γεγονός ότι ακόμη και στα αμερικάνικα ταμεία η πορεία του ήταν απογοητευτική, αποτελεί ίσως την καλύτερη απόδειξη ότι ακόμη και το κοινό των multiplex θέλει το ποπ κορν του φρέσκο κι αλατισμένο κι όχι άνοστο και μουλιασμένο όπως αυτό εδώ… Σκηνοθεσία: Τζέιμς Μάνγκολντ. Πρωταγωνιστούν: Τομ Κρουζ, Κάμερον Ντίαζ, Πίτερ Σάρσγκαρντ, Πολ Ντάνο, Γιόρντι Μόλα, Βαϊόλα Ντέιβις. Χώρα: ΗΠΑ. Διάρκεια: 109’

Υποψήφιος Μάγος

Όλα ξεκίνησαν το 1797, με το ποίημα του Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκαίτε «Der Zauberlehrling», που περιέγραφε την περιπέτεια ενός μαθητευόμενου μάγου με ένα παλιό σκουπόξυλο. Εκατό χρόνια αργότερα, ο γάλλος συνθέτης Πολ Ντικάς εμπνεύστηκε από το συγκεκριμένο ποίημα και δημιούργησε το συμφωνικό έργο «L’apprenti sorcier» που έγινε γρήγορα δημοφιλές στο φιλόμουσο κοινό. Και το 1937 ο Walt Disney, σε συνεργασία με τον διάσημο μαέστρο Λίοπολντ Στοκόβσκι, αποφάσισε να εντάξει την κλασική αυτή σύνθεση σε μια μικρού μήκους ταινία κινουμένων σχεδίων με τίτλο «The Sorcerer’s Apprentice», που στη συνέχεια επεκτάθηκε για να γίνει μία από τις πιο διάσημες ταινίες κινουμένων σχεδίων όλων των εποχών, η γνωστή σε όλους «Φαντασία». Όλα καλά ως εδώ, τουλάχιστον μέχρι τη στιγμή που στα παραπάνω εμπλέκεται το όνομα του Νίκολας Κέιτζ και του Τζέρι Μπρούκχαϊμερ που αποφάσισαν να φέρουν μια καινούρια εκδοχή της ιστορίας στην οθόνη. Σε αυτήν, ο Μπαλτάζαρ Μπλέικ είναι ένας μάγος αυθεντία στο είδος του! Ζει στο σύγχρονο Μανχάταν και προσπαθεί να προστατεύσει την πόλη από τις σκοτεινές δυνάμεις που απειλούν να την καταστρέψουν, με αρχηγό τον Μάξιμ Χόρβατ. Ο Μπαλτάζαρ όμως δεν μπορεί να τα καταφέρει μόνος γι’ αυτό και προσλαμβάνει ένα μαθητευόμενο, τον Ντέιβ Στάτλερ, έναν φαινομενικά συνηθισμένο νεαρό που όμως διαθέτει μαγικές δυνατότητες… Ο μάγος δίνει στον απρόθυμο συνεργό του ένα δυνατό πρώτο μάθημα για την τέχνη και την επιστήμη της μαγείας, και μαζί, αυτοί οι δύο μάλλον αταίριαστοι συνεργάτες, αναμετρώνται με τους πιο αδίστακτους κακούς όλων των εποχών. Ο Ντέιβ θα πρέπει να επιστρατεύσει όλο του το κουράγιο για να επιβιώσει από τη δοκιμασία της εκπαίδευσης, να μπορέσει να σώσει την πόλη και να κερδίσει το κορίτσι των ονείρων του! Σκηνοθεσία: Τζον Τερτελτάουμπ. Πρωταγωνιστούν: Νίκολας Κέιτζ, Μόνικα Μπελούτσι, Άλφρεντ Μολίνα, Τζέι Μπαρουσέλ. Χώρα: ΗΠΑ. Διάρκεια: 110’

ΕΠΑΝΕΚΔΟΣΕΙΣ

Ο Τρελός Πιερό, του Ζαν-Λικ Γκοντάρ

Γυρισμένη το 1965 η ταινία του Γκοντάρ για τον τρελό έρωτα ενός παντρεμένου, κοινωνικά βολεμένου άντρα και μιας γυναίκας που «ζούσε τη ζωή της». Οι δυο τους θα το σκάσουν σε ένα ταξίδι προς την ουτοπία και προς ένα σινεμά που αρνείται κάθε φόρμα όπως και οι ήρωές του. Ανατρεπτικό, νεωτερικό στις μέρες του, αιχμηρό ακόμη και στα πλαίσια της nouvelle vague, το φιλμ του Γκοντάρ ήταν και παραμένει τόσο τέκνο ενός ιδιοφυή δημιουργού, αλλά ταυτόχρονα μάλλον υπερβολικά παιδί των ημερών του.

Τραγουδώντας στη Βροχή, των Στάνλεϊ Ντόνεν και Τζιν Κέλι

Η μετάβαση του κινηματογράφου από τον βωβό στον ομιλούντα, και η πορεία δυο πρωταγωνιστών στην καινούρια εποχή, δίνει την αφορμή για ένα από τα κλασικότερα μιούζικάλ του Χόλιγουντ, που κατορθώνει να χωρά κάτω από τη σινεμασκόπ επιφάνειά του μια ενδιαφέρουσα οπτική για την κινηματογραφική βιομηχανία και το κυνήγι της επιτυχίας.

Ριφιφί, του Ζιλ Ντασέν

Η πρώτη ταινία που ο Ντασέν γύρισε στη Γαλλία μετά τη φυγή του από την Αμερική εξαιτίας της μαύρης λίστας του Μακαρθισμού, είναι ένα εντυπωσιακό caper που εξιστορεί μια θεαματική ληστεία. Με μια τριαντάλεπτη σεκάνς που είναι πλέον κλασική, το φιλμ όρισε ένα κινηματογραφικό είδος και παραμένει ακόμη και σήμερα ηλεκτρισμένα ενδιαφέρον.

Γιώργος Ν. Κορωναίος

 

ΣΧΟΛΙΑ

Το "Π" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.