24/10/2018 07:17:50
8.8.2010

Νέες εκδόσεις

Νέες εκδόσεις - Media

Edmund Burke
Στοχασμοί για την επανάσταση στη Γαλλία
Μετάφραση- Επιμέλεια- Εισαγωγή: Χ. Γρηγορίου
Εκδόσεις: Σαββάλας
Σελ.: 341

Διαβάζοντας κανείς το βιβλίο αυτό με κριτικό πνεύμα, ένα βιβλίο που αναφέρεται στη Γαλλική Επανάσταση και γράφτηκε λίγο μετά το ξέσπασμά της, οδηγείται σε ένα ιδιαίτερα διδακτικό αποτέλεσμα που έχει και αυτό τη σημασία του: ότι η αντικειμενική αποτίμηση ενός ιστορικού γεγονότος είναι τελικά θέμα χρόνου, πολλές φορές μάλιστα άφθονου χρόνου. Η αντίθετη άποψη, όσο κι αν δείχνει πως έχει ξεπεραστεί ιστορικά, διατηρεί πάντα τη σημασία της και κυρίως διεκδικεί την ιστορική προσοχή, όταν τα πάθη καταλαγιάζουν και οι εξελίξεις έχουν πάρει τον ιστορικό τους δρόμο. Ο Edmund Burke κατάφερε να κατακτήσει μια δεσπόζουσα θέση στην ιστορία της πολιτικής φιλοσοφίας χάρη στο παρόν έργο, ένα έργο που εύκολα θα χαρακτηρίζαμε σαν αντεπαναστατικό μανιφέστο, παρασυρμένοι από τα στερεότυπα επαναστατικά αντανακλαστικά. Ο συγγραφέας του υπερασπίζεται το Παλαιό Καθεστώς της αριστοκρατίας, και του χριστιανισμού. Η απήχηση του βιβλίου υπήρξε μεγάλη, και δεν είναι τυχαίο ότι «από αυτό πηγάζουν όλες οι μεγάλες κριτικές της φιλοσοφίας του 18ου αιώνα, από τον φιλελεύθερο αγγλικό συντηρητισμό, μέχρι τον γερμανικό ρομαντισμό και τη γαλλική αντεπαναστατική παραδοσιοκρατία» καθώς σημειώνει στην εισαγωγή της γαλλικής έκδοσης, ο Philippe Raynaud. Παράδοξο παραμένει το γεγονός ότι ο Δουβλινέζος συγγραφέας υπήρξε ο πλέον διακεκριμένος πολέμιος της Γαλλικής Επανάστασης, την ίδια στιγμή που ήταν ένθερμος και δραστήριος υπερασπιστής της Αμερικανικής Επανάστασης. Ο Edmund Burke είναι από τους σοβαρούς και αξιόλογους στοχαστές που ήταν ορκισμένοι πολέμιοι της Γαλλικής Επανάστασης, όπως ο Ντε Μεστρ, τον οποίον ο Μπωντλαίρ θεωρούσε μοναδικό του δάσκαλο αλλά και ο Τόκβιλ, ο οποίος δεν έμεινε, όπως και ο Burke, ασυγκίνητος από την αμερικανική εκδοχή της Επανάστασης.


Rick Riordan
Ο Πέρσι Τζάκσον &
η Θάλασσα των Τεράτων
Μετάφραση: Αναστασία Λαμπροπούλου
Εκδόσεις: Πάπυρος
Σελ.: 330

Με την «Κλοπή της Αστραπής» που κυκλοφόρησε πριν λίγους μήνες και στη χώρα μας, έγινε η αρχή του φαινομένου Πέρσι Τζάκσον, στον χώρο της νεανικής λογοτεχνίας. Και το δεύτερο μέρος της σειράς «Ο Πέρσι Τζάκσον και οι Ολύμπιοι», αντλεί την έμπνευσή του από την αρχαία ελληνική μυθολογία και τα Ομηρικά Έπη. Σε αυτήν την ολοκαίνουργια περιπέτεια, ο Πέρσι συναντά την Κίρκη, τους Λαιστρυγόνες και τους Κύκλωπες… Ύστερα από μια σχετικά ήρεμη χρονιά στο γυμνάσιο του Μέριγουέδερ, η περιπέτεια έρχεται ξανά, με τον Πέρσι να αναγκάζεται να επιστρέψει μαζί με το νέο φίλο και συμμαθητή του, τον Τάισον και με την Άναμπεθ, κόρη της θεάς Αθηνάς, στη κατασκήνωση των Ημίαιμων. Η κατασκήνωση διατρέχει μεγάλο κίνδυνο, γιατί κάποιος δηλητηρίασε το δέντρο της Θάλειας το οποίο την προστάτευε με τη μαγική δύναμη που διέθετε από τα τέρατα. Αν το δέντρο πεθάνει, οι ήρωες κινδυνεύουν με αφανισμό. Ταυτόχρονα, τα όνειρα του Πέρσι βασανίζει και η μορφή του χαμένου του φίλου Γκρόβερ, που είναι κάπου μακριά. Ο Πέρσι μαζί με τους συντρόφους του ξεκινούν μια νέα περιπέτεια που τους βάζει στα ίχνη του Χρυσόμαλλου Δέρατος. Είναι το μόνο το οποίο μπορεί να σώσει το δέντρο της Θάλειας κάνοντάς το να αποκτήσει ξανά τη χαμένη του δύναμη και μαζί με αυτό να σωθεί και η κατασκήνωση. Στην προσπάθειά τους να το ανακαλύψουν, θα περιπλανηθούν στη Θάλασσα των Τεράτων και εκεί θα ανακαλύψουν ένα νησί στο οποίο βρίσκεται ένας κύκλωπας που κρατάει καλά το πολυπόθητο Χρυσόμαλλο Δέρας…


Η δική μας Αμερική
Η Αμερικανική κουλτούρα στην Ελλάδα
Επιμέλεια: Ελένη Μαραγκού, Θεοδώρα Τσιμπούκη
Εκδόσεις: Μεταίχμιο
Σελ.: 616

Η πολιτισμική επιρροή της Αμερικής σε μια μικρή περιφερική χώρα σαν και τη δική μας είναι ένα ενδιαφέρον θέμα -όσο βέβαια και απαιτητικό στην αντιμετώπισή του- πράγμα που δεν το αρνούνται και οι επιμελήτριες του τόμου στο τέλος του αναλυτικού τους προλόγου. Η αλήθεια είναι ότι η Αμερική, όχι δίχως δική της (μεγάλη) ευθύνη, καλλιέργησε τις έντονες προκαταλήψεις σε βάρος της από τη δική μας μεριά. Οι ευθύνες της για την εφτάχρονη δικτατορία είναι μεγάλες και ομολογημένες δια στόματος του προέδρου της Κλίντον. Κάθε μας τοποθέτηση απέναντι σ’ αυτήν τη μοναδική, το δίχως άλλο, χώρα, γίνεται σε σχέση με μια παγιωμένη αντιπάθεια. Η ηγεμονική – παρεμβατική εξωτερική πολιτική της Αμερικής, την καθιστά αντιπαθή και ελάχιστα δημοφιλή. Ό,τι καταστρέφει ωστόσο η αεροπορία της, το ανασυγκροτεί η τεράστια δύναμη του κινηματογράφου που διαθέτει, αλλά και όλες εκείνες οι μορφές τέχνης που υπηρετούνται σε υψηλότατο επίπεδο στην, πέραν του Ατλαντικού, χώρα των ονείρων! Κείμενα συγγραφέων, ιστορικών, ανθρώπων της τέχνης και των επιστημών, διερευνούν αυτές τις σχέσεις που αναπτύσσονται ανάμεσα σε μια κυρίαρχη παγκόσμια κουλτούρα και μια μικρή περιφερική χώρα, ωστόσο κληρονόμο ενός μεγάλου πολιτισμού τον οποίο δεν μπορεί να διαχειριστεί και να αντέξει... Παρά την προσπάθεια των επιμελητριών, οι απαιτήσεις του θέματος είναι τόσο μεγάλες και πολύπλευρες που η δειγματοληπτική αυτή προσέγγιση μάλλον δεν αρκεί. Θα περίμενε κανείς μια εκτενή, αναλυτική και επίπονη θεωρητική τοποθέτηση πάνω στο θέμα παρά μια εν πολλοίς, σκόρπια ανθολόγηση μερικών κειμένων.


Taher Bahaa
Όαση στο Ηλιοβασίλεμα
Μετάφραση: Πέρσα Κουμούτση
Εκδόσεις: Α. Α. Λιβάνη
Σελ.: 360

Η Όαση είναι η καταφυγή, ή αλλιώς η ελπίδα που προσφέρει η έρημος στους παράτολμους ταξιδιώτες της, και σ’ αυτό το ενδιαφέρον αραβικό μυθιστόρημα χρησιμοποιείται πραγματολογικά και μεταφορικά. Ο Μαχμούτ Αμπντ αλ Ζάχερ, αξιωματικός της Αστυνομίας, διορίζεται διοικητής στην όαση της Σίβα. Ο ίδιος γνωρίζει καλά ότι αυτή η μετάθεση δεν τον αναβαθμίζει και μοιάζει περισσότερο σαν τιμωρία για της οποίας την προέλευση δεν έχει καμιά απορία. Ο χρόνος του μυθιστορήματος είναι ο 19ος αιώνας, τότε που η Αίγυπτος βρισκόταν υπό Βρετανική κυριαρχία. Πράγματι, οι Βρετανοί ανώτεροί του στην Αστυνομία κρύβονται πίσω από αυτή τη μετακίνηση η οποία γίνεται εξαιτίας των ανατρεπτικών για τις Αρχές πολιτικών πεποιθήσεών του. Εξάλλου, τον υποψιάζονται και για τις διασυνδέσεις του με τους ντόπιους εθνικιστές. Στην όαση της Σίβα ακολουθεί τον αστυνομικό και η Ιρλανδή σύζυγός του Κάθριν, η οποία, σε αντίθεση με τον άντρα της που δεν είναι ενθουσιασμένος με αυτήν την εξέλιξη, δείχνει ευτυχισμένη, θεωρώντας ότι το πάθος της για την αρχαιολογία βρίσκει επιτέλους διέξοδο. Η Κάθριν, εντυπωσιασμένη από τους θρύλους για τον χαμένο τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, βλέπει την παραμονή της στην Όαση σαν μια ευκαιρία. Μια ευκαιρία που ωστόσο δεν βοηθάει το γάμο της με τον Μαχμούτ, που βυθίζεται από μέρα σε μέρα σε αδιέξοδα. Είναι η διαφορετική ερμηνεία που δίνει ο καθένας στην Όαση, αλλά και ο διαφορετικός τρόπος που την προσεγγίζει.


Μπάρρυ Άνσγουορθ
Η γη των Θαυμάτων
Μετάφραση: Ελένη Ηλιοπούλου
Εκδόσεις: Πατάκη
Σελ.: 356

Γη ευλογημένη από τα αρχαία χρόνια, η περιοχή της Μεσοποταμίας αποτέλεσε για τους κατοίκους της, ευχή και κατάρα μαζί. Ευχή για τα πλούσια δώρα της, και κατάρα γιατί αυτά ήταν αιτία να προσελκύει τα αρπακτικά βλέμματα των κατά καιρούς ισχυρών. Η έρημος της Μεσοποταμίας έκρυβε στο υπέδαφός της, πέρα από τις αρχαιότητες, το πιο πολύτιμο μυστικό για τον σύγχρονο κόσμο: το πετρέλαιο. Η μυθιστορία του Μπάρρυ Άνσγουορθ μάς παρασύρει σε ένα ταξίδι στον χρόνο, στο 1914, περίοδο που η άλλοτε κραταιά Οθωμανική Αυτοκρατορία μετρούσε τις τελευταίες της στιγμές. Εκεί, σ’ ένα κομμάτι του σημερινού Ιράκ (του οποίου τα βάσανα συνεχίζονται μέχρι τις μέρες μας), διάφορες χώρες της Δύσης άρχισαν τα δικά τους παιχνίδια προκειμένου με τον έναν ή τον άλλον τρόπο να εξασφαλίσουν την επιρροή τους. Ο Σόμερβιλ είναι ένας Βρετανός αρχαιολόγος που καταφέρνει επιτέλους να πραγματοποιήσει ένα όνειρο ζωής και να βρεθεί επικεφαλής μιας ανασκαφής στα μέρη εκείνα που συνδέονται τόσο στενά με τους αρχαίους χρόνους. Μαζί του στην αποστολή είναι και η όμορφη γυναίκα του Ήντιθ η οποία ωστόσο δεν συμμερίζεται τον ενθουσιασμό του και θα έλεγε κανείς πως πλήττει αρκετά, μια ικανή φοιτήτρια η Πατρίτσια, και ένας πανέξυπνος Άραβας του οποίου οι φιλοδοξίες ξεπερνούν κατά πολύ τον άνθρωπο για όλες τις δουλειές που υποδύεται. Στο μεταξύ, ο Σόμερβιλ είναι τρομερά ανήσυχος γιατί η ανασκαφή βρίσκεται ακριβώς πάνω στη διαδρομή που ακολουθεί η υπό κατασκευή σιδηροδρομική γραμμή της Βαγδάτης. Ξαφνικά, κάνει την εμφάνισή του ένας Αμερικανός γεωλόγος, υπάλληλος μιας πετρελαϊκής εταιρείας, ο οποίος παριστάνει τον αρχαιολόγο. Όλοι έχουν στο νου τους τα πλούσια κοιτάσματα πετρελαίου στο Ιράκ. Πρόκειται για ένα ιστορικό μυθιστόρημα, όπου τα περασμένα γεγονότα μας συνδέουν με τη σύγχρονη τραγωδία της χώρας.
Ξενοφών Μπρουντζάκης [xenofob@gmail.com]

ΣΧΟΛΙΑ

Το "Π" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.