19/06/2019 11:07:18

Η σελίδα του λοξού

Η σελίδα του λοξού - Media

◆ Με το γέλιο να τρέχει γάργαρο δίνοντας στην φαιδρότητα την ονομαστική που της αξίζει, έπεσε και το τελευταίο οχυρό του καταντημένου εξεικονίσματος.

◆ Ήταν μια φορά. Ο καιρός απουσίαζε.

◆ Αφήγημα του παραλόγου, ενώ στο πάτωμα οι λέξεις ποδοπατούνται από την εκλογή της γυμνοκαύκαλης ανυπαρξίας.

◆ Στον ρυθμό της ανοητογραφίας η ευτέλεια πολιτική πράξη των καιρών ερωτοτροπεί με την επιλογή των δαπέδιων εφαπτομένων και εδηλώνει την ρητορεία που συνταιριάζει απόλυτα με την μηριαία προσέγγιση των απαιτήσεων.

◆ Στα κρύα νερά του λουτρού εκδίδεται το απογυμνωμένο σαρκίον της γελοιότητας αφήνοντας στην λιθόπνοη εκφορά του λόγου την ασυναρτησία των χαμηλών εκπομπών των αερόβιων φράσεων.

◆ Αριθμοί και σχήματα στην εμφάνιση της ψευδαισθήσεως ενώ στους συνδέσμους η αφορμή διώχνει την αιτία από την αυτονόητη τοποθέτηση της αντιδράσεως.

◆ Και διά του ποδός η ασυναρτησία των κρονόληρων παρελαύνει σαγηνεύοντας τον ιστορικό ενεστώτα της θηλυκής προεκτάσεως της απελπισμένης διεξόδου των αισθήσεων.

◆ Στην σύνδεση όπως ο ήχος τραβιέται παράμερα η γραφή στους μεταλλαγμένους εξώστες των τοίχων ως παρηκμασμένη μετοχή δυσώδους αποκλίσεως υπενθυμίζει αναφανδόν την παθητική φωνή γνωστού ρήματος περιποίκιλης κινήσεως.

◆ Στο απόφθεγμα στο παρανόημα.

◆ Βούλεται η χαριτόβρυτος να παραλλαχθεί αλλά το αναγάλλιασμα δεν την αποδεσμεύει.

◆ Και το μειδίαμα στη συνοδεία επιβραβεύει την μεταφορά της συντάξεως.

◆ Στο τέλος του Ιανουαρίου της εποχής του χειμώνος.

◆ Η εκλογή, δραστηριότητα ημερολογιακής κινητοποιήσεως των προκαθορισμένων, καταγράφει την αυταπάτη με την πανομοιότυπη φορεσιά του αλλοτινού χρόνου.

◆ Και τα κείμενα αποχαυνωμένου διαμετρήματος τερατουργήματα υποτάσσονται στον προσδιορισμένο επίλογο.

Υποσημείωση     

Της καταιγίδας
Το προμήνυμα
Στην λευκή δαντέλα
Ξεθώριασε το νεφέλωμα
Ακινησία στην παρατήρηση
Η προσοχή
Πλάγια γράμματα της επεξηγήσεως
Μην δίνεις σημασία
Παρείσακτη είναι η γραφή
Στο χαρτί
Παραλογία των δακρύων
Ο γέλως
Ακαταστασία
Τυλιγμένα ψίχουλα
Κάτω απ’ την βροχή
Περιφέρουν την ασυναρτησία
Εκ του πόνου

Mυογράφημα

Μεγάλη στιγμή. Όπως αυτή που φτιάχνει την απόσταση.
Στο πάτωμα. Με τα μάτια δεμένα.

Να χύνεται στο σκοτάδι η αμφιβολία.
Λέξεις. Με την έλλειψη να φανερώνει την αγωνία της οράσεως.
Σιωπή κρατημένη σαν την αναπνοή όταν περιμένει την συνέχεια.

Ένα τρίξιμο να ξεφεύγει στο περιορισμένο και μια κίνηση ραγισμένη να σέρνεται στο παγωμένο μωσαϊκό.

Ένα φωνήεν να ξεσκίζει την ησυχία και δυο στάλες του φόβου να στέκονται στα ασύμμετρα τετράγωνα.

Σκηνογραφία του παραλόγου.
Και στα στολίδια ένα κομμένο γυαλί πέρασε στην ιστορία την παλιά αμαρτία.

Ένας οξύς ήχος. Φτερούγισμα.
Στη σειρά δίχως το βλέμμα.

Ο αριθμός ραμμένος στο σώμα.
Μια μικρή πόρτα.

Ένα τεράστιο κουτί.
Σίδερο.

Και μια κορδέλα στο περιτύλιγμα.
Συσκευασία δώρου.

Προσοχή εύθραυστον, έγραφε.
Με την καλλιγραφία του τύπου!

 

ΣΧΟΛΙΑ

Το "Π" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.