25/09/2018 13:28:00
2.11.2009

Cine Ποντίκι

Η λευκή κορδέλα

Δομημένη με την υφή ενός παραμυθιού, μια αίσθηση που επιτείνει η αφήγηση της ιστορίας από το στόμα ενός από τους βασικούς ήρωες, η «Λευκή κορδέλα» του Μίκαελ Χάνεκε χωρά μέσα της όλο το σκοτάδι που συνήθως δίνει σε κάθε παιδική ιστορία το ηθικό της δίδαγμα, μόνο που στο τέλος δεν επιστρέφει στο «ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα» για να εξαγνίσει τον θεατή. Τοποθετημένη σε ένα γερμανικό χωριό λίγο πριν τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, κινηματογραφημένη σε ένα άψογο, «πεντακάθαρο» ασπρόμαυρο, καταγράφει την καθημερινότητα των κατοίκων του, ξεκινώντας από τη στιγμή που ένα ανεξήγητο γεγονός διαταράσσει τη γαλήνια βουκολική ατμόσφαιρα. Ένα σύρμα δεμένο ανάμεσα σε δυο δέντρα ανατρέπει το άλογο του γιατρού, ο οποίος τραυματίζεται σοβαρά. Κανείς δεν μπορεί να φανταστεί ποιος το έκανε, κανείς δεν μπορεί να υποθέσει το γιατί, μόνο που το κακό που φαίνεται να έχει τρυπώσει στο χωριό δεν θα αργήσει να εξαπλωθεί. Μια γυναίκα που δουλεύει –όπως σχεδόν όλοι οι αγρότες– στα κτήματα του τοπικού βαρόνου θα τραυματιστεί θανάσιμα και ο γιος της θα καταστρέψει όλη τη σοδειά από τα λάχανά του, ενώ λίγο καιρό μετά ο μικρός γιος του φεουδάρχη θα απαχθεί και θα ξυλοκοπηθεί άγρια. Ο Χάνεκε δεν δίνει καμιά εξήγηση στο γιατί και το ποιος, δεν φιλοδοξεί να φτιάξει ένα φιλμ μυστηρίου, όσο μια ταινία που να καταγράφει τις πιο σκοτεινές πλευρές που η ανθρώπινη φύση κρύβει μέσα της. Ακόμη κι όταν τραγικά γεγονότα δεν δίνουν το στίγμα της ιστορίας, η αίσθηση που αναδίδει η ταινία είναι αυτή μιας βαθιάς ανησυχίας, μιας σκιάς που σκεπάζει το μικρό χωριό, την ίδια τη γερμανική ψυχοσύνθεση, τον άνθρωπο όπου κι αν κατοικεί. Μέσα από αυτή τη γοητευτική παραβολή που σε μαγνητίζει, παρά τους αργούς ρυθμούς και τη μεγάλη της διάρκεια, ο Χάνεκε δοκιμάζει να εξηγήσει πού ακριβώς βρίσκονται οι θύλακοι εκείνοι που θα γεννήσουν λίγα χρόνια αργότερα την άνοδο του Ναζισμού στη γερμανική κοινωνία, αλλά και να χαρτογραφήσει μια απαισιόδοξη αλλά αληθινή εικόνα της ανθρώπινης φύσης. Κι αν στο σύμπαν της ταινίας υπάρχει μια αχτίδα αισιοδοξίας μέσα από την ιστορία του αφηγητή δασκάλου και του έρωτά του για μια νεαρή παραδουλεύτρα, ακόμη κι αυτή δεν είναι αρκετή να φωτίσει το φιλμ και να άρει τη βεβαιότητα ότι η κακία, η ζηλοφθονία και το σκοτάδι αποτελούν δομικά στοιχεία του ανθρώπου και της κοινωνίας που έχει οικοδομήσει. Σκηνοθεσία: Μίκαελ Χάνεκε. Πρωταγωνιστούν: Κρίστιαν Φρίντελ, Λεονί Μπενές, Ούλριχ Τουκούρ, Ούρσουλ Λάρντι κ.ά. Χώρα: Αυστρία. Διάρκεια: 144΄

Στο βάθος κήπος

Η πρώτη ταινία του Κλεάνθη Δανόπουλου αυτοσυστήνεται σαν μαύρη κωμωδία, όμως παρά τις προσπάθειές της δεν καταφέρνει να είναι ιδιαίτερα πετυχημένη, ούτε στο ένα ούτε στο άλλο τερέν. Ήρωάς της είναι ένας βιβλιοπώλης, ο οποίος, ανεξήγητα και ελάχιστα πειστικά, αγχωμένος να κάνει παιδιά με τη σύζυγό του, ακούει τη συμβουλή μιας συναδέλφου του να φυτέψει έναν φοίνικα στην αυλή του, μια κι αυτό θα λύσει τη βασκανία που την εμποδίζει να συλλάβει. Μόνο που στον λάκκο που θα ανοίξει για να φυτέψει το δέντρο θα προσγειωθεί το πτώμα ενός γείτονα και στην αυλή θα συρρεύσουν αστυνομικοί κι εγκληματίες, χάκερς μπλεγμένοι σε κυκλώματα παιδικής πορνογραφίας, παράξενοι νεκροθάφτες και περίεργοι γείτονες. Το μίγμα ακούγεται ενδιαφέρον, όπως άλλωστε και το γεγονός ότι δίνει στον Βασίλη Μαυρογεωργίου που έχει διαπρέψει στο θέατρο τον πρώτο του κινηματογραφικό ρόλο, όμως στην πραγματικότητα σχεδόν τίποτα δεν λειτουργεί όπως θα έπρεπε. Το εύρημα της ιστορίας δεν πείθει, τα αστεία δεν είναι διασκεδαστικά, ο ρυθμός κουτσαίνει από πολύ νωρίς, ρόλοι και ηθοποιοί (όπως ο Δημήτρης Πουλικάκος ή ο Απόστολος Τότσικας) μένουν ανεκμετάλλευτοι και το όποιο ενδιαφέρον χάνεται γρήγορα. Το αποτέλεσμα μπορεί να μην είναι κακοφτιαγμένο ή ενοχλητικό, αλλά δυστυχώς ποτέ δεν ξεπερνά το όριο της χρυσής μετριότητας. Σκηνοθεσία: Κλεάνθης Δανόπουλος. Πρωταγωνιστούν: Βασίλης Μαυρογεωργίου, Ηλέκτρα Τσακαλία, Τζένη Ρουσσέα, Λαέρτης Μαλκότσης, Δημήτρης Πουλικάκος, Απόστολος Τότσικας. Χώρα: Ελλάδα. Διάρκεια: 95΄

Νομοταγής πολίτης

Φέτος είδατε τον Τζέραρντ Μπάτλερ σε ρόλο action hero σε ρομαντική κομεντί, απολαύστε τον τώρα και στον ρόλο του κακού σε αυτό το εξωφρενικό θρίλερ, στο οποίο αποφασίζει να τιμωρήσει το αμερικανικό δικαστικό σύστημα για την κακοδικία η οποία άφησε έναν από τους δολοφόνους της γυναίκας και της κόρης του σχεδόν ατιμώρητο. Μόνο που το στοιχείο του θρίλερ στην ταινία του Γκρέι υποσκελίζεται από μια σειρά αναληθοφάνειες που δεν μπορείς να ξεπεράσεις, όπως για παράδειγμα γιατί ο ήρωας χρειάστηκε να περιμένει δέκα χρόνια για να πάρει την εκδίκησή του ή πως κανείς δεν είχε αντιληφθεί την αληθινή του ταυτότητα νωρίτερα. Όσο για τα σχόλιά του για το σωφρονιστικό και δικαστικό σύστημα, ασφαλώς και δεν χρειάζεται να τα πάρετε στα σοβαρά, καθώς δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια αφορμή για να σταθεί το σαθρό οικοδόμημα του φιλμ στα πόδια του και να δώσει στο σενάριο ένα σοβαροφανές υπόβαθρο για να ξετυλίξει τις απιθανότητές του. Σκηνοθεσία: Φ. Γκάρι Γκρέι. Πρωταγωνιστούν: Τζέιμι Φοξ, Τζέραρντ Μπάτλερ, Μάικλ Γκάμπον, Λέσλι Μπιμπ. Χώρα: ΗΠΑ. Διάρκεια: 109΄

ΑΚΟΜΗ

This Ιs It: Η τελευταία συναυλία του Μάικλ Τζάκσον, του Κένεθ Ορτέγκα.

Μια ματιά στα παρασκήνια της προετοιμασίας των συναυλιών που θα έδινε ο Μάικλ Τζάκσον το περασμένο καλοκαίρι στο Λονδίνο. Καλύπτοντας στιγμές από τον Απρίλιο μέχρι και τον Ιούνιο 2009, το φιλμ βασίστηκε σε 100 και πλέον ώρες backstage υλικού και παρουσιάζει τον Τζάκσον καθώς κάνει πρόβες για διάφορα τραγούδια του σόου.

Ο Μπάρι και οι Ντισκοσκώληκες, του Μπορχ Νίλσεν.

Ταινία κινουμένων σχεδίων από τη Δανία, στην οποία ένα σκουλήκι συνειδητοποιεί το πεπρωμένο του: Θα γίνει ο τραγουδιστής του μεγαλύτερου συγκροτήματος ντίσκο στον κόσμο που θα ονομάζεται «Ο Μπάρι και οι Ντισκο-σκώληκες»! Βέβαια, δεν έχει ρυθμό, δεν έχει χέρια και δεν έχει… συγκρότημα. Μικρό το κακό. Η δόξα τον περιμένει!

Γιώργος Ν. Κορωναίος

ΣΧΟΛΙΑ

Το "Π" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.