14/11/2018 12:06:48

Γκράφιτι

Δεν έχω τίποτε με τα παιδιά, το αντίθετο. Έχω δυο δικά μου, αγαπάω τα παιδιά όλου του κόσμου, συμπάσχω με εκείνα που υποφέρουν και δεν μπορούν να έχουν μια ανέφελη παιδική ζωή, νιώθω ένοχος απέναντί τους που η χώρα που τους παραδίδουμε είναι σ’ αυτό το χάλι, αλλά μερικές φορές με βγάζουν από τα ρούχα μου! Είναι κάθε φορά που τα βλέπω με το σπρέι στο χέρι να «ζωγραφίζουν» ό,τι λευκή επιφάνεια συναντήσουν στον δρόμο τους. Δυσανάγνωστα σύμβολα, οπαδικά συνθήματα, απόπειρες ζωγραφικής, και το αποτέλεσμα, μια ατελείωτη μουντζούρα. Βλέπω τα τρένα του Προαστιακού να περνάνε από μπροστά μου γεμάτα «γκράφιτι», και τρελαίνομαι. Αυτά τα τρένα πού φυλάσσονται για να μπορεί να τα φτάνει το χέρι του τυπάκου που θεωρεί μεγάλη μαγκιά να αφήσει την υπογραφή του πάνω τους και στη συνέχεια εκείνα να την περιφέρουν από Αθήνα μέχρι Κιάτο και δεν ξέρω πού αλλού; Και δεν υπάρχουν ευθύνες γι’ αυτούς που έχουν επιφορτιστεί με τη φύλαξή τους, που έχουν γίνει δράμα καινούργια τρένα; (Υπάρχουν, αλλά άντε να τις αποδώσει – και ποιος; – σ’ αυτό το παράλυτο, και απολύτως αφασικό κράτος που ζούμε).

Και αφήνω κατά μέρος τους βανδαλισμούς σε αρχαία μνημεία, αγάλματα, πέτρινους τοίχους, πεζόδρομους, πλατείες, παγκάκια.

Θες, παιδί μου, να εκφραστείς; Κανένα πρόβλημα. Πάρε τα σπρέι σου και κάνε το αυτοκίνητο του μπαμπά σου, της μαμάς σου, το δικό σου ενδεχομένως, «καινούργιο»! Να το βλέπουμε να κόβει βόλτες στην Αθήνα, να το χαιρόμαστε κι εμείς.

Επίσης σε ενοχλεί το λευκό ή το γκρίζο χρώμα των τοίχων και θεωρείς υποχρέωσή σου να το «σπάσεις» με τις εμπνεύσεις σου; Κανένα πρόβλημα επίσης, έχω ιδέα σούπερ! Αντί να κάνεις «γκράφιτι» στους παρόδιους τοίχους και να βλέπω εγώ καθημερινά, στη Βουλιαγμένης ας πούμε, τα «αριστουργήματά» σου, ξεκίνα από το σπίτι σου και κάν’ το επίσης «καινούργιο» μέσα έξω. Και μετά συνέχισε με τα σπίτια των συγγενών σου, του παππού, της θείας σου και των ξαδέλφων σου. Κι επειδή θες, ντε και καλά, να βλέπουμε τη «δουλειά» σου, να απολαμβάνουμε τις «εμπνεύσεις» σου, κάνε μια ανακοίνωση και πες: «Εγώ ο Κώστας τάδε, σας ενημερώνω ότι έχω κάνει κάτι πολύ ωραία γκράφιτι στο σπίτι μου, και περάστε να δείτε τη δουλειά μου». Να έρθουμε. Όλοι. Αν είναι να σε «χάσουμε» από τους δρόμους, να έρθουμε. Και μια και δυο και τρεις φορές. Όσες χρειαστούν τέλος πάντων…

ΣΧΟΛΙΑ

Το "Π" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.