17/10/2018 13:52:42
27.9.2010

Cine Ποντίκι

Cine Ποντίκι - Media

Ο Δολοφόνος Μέσα Μου
Το ομώνυμο βιβλίο του Τζιμ Τόμσον βγαλμένο από τα σπλάχνα της pulp λογοτεχνίας και ως εκ τούτου καταδικασμένο να θεωρείται «φτηνό» ή εύκολο, δεν είναι στην ουσία τίποτα λιγότερο από μια δίχως ανάσα βουτιά στην πιο σκοτεινή πλευρά του αμερικάνικου ονείρου. Τοποθετημένο στο Τέξας του 1952, μια εποχή που μπορεί να μοιάζει αθώα κι έναν τόπο που θα ήθελε να είναι ηθικός, παρουσιάζοντας τόσο τον τόπο όσο και τον χρόνο όχι ως την παστέλ εικόνα των 50's που έχει χτίσει η νοσταλγία, αλλά στην αλήθεια που υπήρξε ανέκαθεν επώδυνη και ενοχλητική. Ο Μάικλ Γουιντερμπότομ, που ανέλαβε να μεταφέρει το βιβλίο, δεν στάθηκε στα νουάρ στερεότυπα ενός είδους που έχει χτίσει τη δική του κινηματογραφική ιστορία, αλλά θέλησε να μας βυθίσει στην πιο αρρωστημένη πλευρά του, τόσο που το αποτέλεσμα να ενοχλεί ακόμη και θεατές που δείχνουν αναισθητοποιημένοι στην απεικόνιση του «κακού» στην οθόνη. Στην πραγματικότητα ο ήρωάς του, ο βοηθός σερίφη Λου Φορντ -τον υποδύεται με ανατριχιαστική γαλήνη ο Κέισι Άφλεκ- είναι για τους περισσότερους από τους συμπολίτες του η εικόνα του ιδανικού νέου. Όμορφος, ευγενής, γοητευτικός, με μια καλή κοπέλα στο πλευρό του και πάντα από την πλευρά του νόμου. Η πραγματικότητα δεν θα μπορούσε να απέχει περισσότερο από τα φαινόμενα. Κάτω από το προσωπείο του καλοκάγαθου νεαρού κρύβεται η πραγματικότητα ενός ψυχοπαθητικού χαρακτήρα, ο σαδισμός μιας προσωπικότητας που μοιάζει αρρωστημένη. Όταν οι πράξεις του θα κάνουν εμφανή την κρυμμένη πλευρά του εαυτού του, η έκρηξη που θα ακολουθήσει θα παρασύρει τα πάντα και κυρίως τις καθώς πρέπει προφάσεις μιας πραγματικότητας που δεν είναι καθόλου όπως δείχνει. Κρατώντας την επιφάνεια μιας αστυνομικής ιστορίας, ο Γουιντερμπότομ την εμποτίζει με μια ατμόσφαιρα αληθινά ενοχλητική και με σκηνές που κάνουν μέρος του κοινού να δυσφορεί. Τίποτα όμως απ’ όλα αυτά δεν γίνεται δωρεάν ή για απλό εντυπωσιασμό, καθώς υπηρετούν ένα κινηματογραφικό όραμα που βλέπει την Αμερική και τα υλικά που την έχτισαν με ματιά τόσο καθαρή που κόβει σαν μαχαίρι. Σκηνοθεσία: Μάικλ Γουίντερμπότομ. Πρωταγωνιστούν: Κέισι Άφλεκ, Τζέσικα Άλμπα, Ηλίας Κοτέας, Κέιτ Χάντσον, Σάιμον Μπέικερ. Χώρα: ΗΠΑ. Διάρκεια: 120’
Το Καταφύγιο
Υπηρετώντας πιστά το ελαφρύ σινεμά σχέσεων του Φρανσουά Οζόν, αλλά βρίσκοντας ένα απρόσμενο συναισθηματικό βάθος λίγο κάτω από την επιφάνεια της ιστορίας, το «Καταφύγιο» ταιριάζει απόλυτα στη φιλμογραφία του Γάλλου δημιουργού. Η ταινία ξεκινά με έναν θάνατο από ναρκωτικά. Ο Λουί χτυπά την τελευταία του ένεση στο ακριβό παρισινό διαμέρισμα των γονιών του κι αφήνει πίσω του τη ζωή και τη φιλενάδα του Μους που περιμένει το παιδί τους. Εκείνη ξυπνά από τον λήθαργο των ναρκωτικών δεμένη σε ένα κρεβάτι, υπομένοντας την απεξάρτηση και την πρόταση της μητέρας του νεκρού φίλου της να αναλάβει εκείνη τα έξοδα της έκτρωσης. Μερικούς μήνες αργότερα θα τη βρούμε σε ένα εξοχικό σπίτι, με την εγκυμοσύνη της προχωρημένη και μια επιφανειακή ηρεμία που δεν μπορεί να κρύψει το βάρος μιας θλίψης. Όταν φτάσει στο κατώφλι της ο αδελφός του Λουί Πολ -θεωρητικά καθ’ οδόν προς την Ισπανία, αλλά με περιέργεια να γνωρίσει την κοπέλα του αδελφού του πριν φέρει το παιδί τους στον κόσμο- μεταξύ τους θα αναπτυχθεί μια σχέση λεπτή και ενδιαφέρουσα που θα γίνει ακόμη πιο μπερδεμένη όταν ο Πολ θα ερωτευθεί έναν άντρα από το γειτονικό χωριό. Η ματιά του Οζόν κοιτάζει όπως πάντα τους ήρωες του δίχως να τους κρίνει ή να τους αγιοποιεί, χαρτογραφώντας την καινούρια γεωγραφία των συναισθημάτων και των σχέσεων σε μια εποχή όπου τίποτα δεν είναι δεδομένο και όπου ο καθένας μας είναι ελεύθερος να διαλέξει τον δικό του δρόμο και μαζί το τίμημα που απαιτείται να πληρώσει για να τον ακολουθήσει... Σκηνοθεσία: Φρανσούά Οζόν. Πρωταγωνιστούν: Ιζαμπέλ Καρέ, Λουί-Ροναν Σουαζί, Πιερ Λουί-Καλίξτ, Μελβίλ Πουπό. Χώρα: Γαλλία. Διάρκεια: 88’
13
Ένας νέος και αθώος εργάτης βρίσκει έναν φάκελο με πληροφορίες για μια μυστηριώδη δουλειά που «υπόσχεται» πολλά λεφτά. Τον κλέβει και αμέσως βρίσκεται αναμεμειγμένος σε ένα κύκλωμα με κρυφούς τζογαδόρους που στοιχηματίζουν πάνω σε ανθρώπινες ζωές για το μεγάλο τουρνουά της ρώσικης ρουλέτας. Ο Γκέλα Μπαμπλουανί σκηνοθετεί ο ίδιος το αμερικάνικο ριμέικ της ταινίας του που είχε εντυπωσιάσει μερικά χρόνια πριν με την αισθητική της και την κυνική ματιά της. Ευτυχώς, αντίθετα από ό,τι συμβαίνει συνήθως, ο εξαμερικανισμός της ιστορίας δεν σημαίνει στην περίπτωσή του «ξεδόντιασμα». Μπορεί το πακέτο να γίνεται λίγο πιο γυαλιστερό για κατανάλωση από το κοινό των multiplex, όμως η ουσία του παραμένει δηλητηριώδης. Η ανθρώπινη ζωή είναι πιο φτηνή από ένα μάτσο δολάρια, μυαλά κυλούν στο πάτωμα και η αξιοπρέπεια πάει περίπατο. Κι αντίθετα απ’ ό,τι πρεσβεύει το «καθήκον» κάθε σκηνοθέτη που δοκιμάζεται σε αμερικάνικο τερέν, το end, δεν είναι καθόλου happy. Πώς θα μπορούσε άλλωστε σε μια ιστορία όπου από την αρχή μέχρι το τέλος δεν υπάρχει τίποτα ηρωικό, ή χαρούμενο. Σκηνοθεσία: Γκέλα Μπαμπλουανί. Πρωταγωνιστούν: Αλεξάντερ Σκάρσγκαρντ, Τζέισον Στείθαμ, Μίκι Ρουρκ, Εμανουέλ Κρικρί, 50 Σεντ, Μάικλ Σάνον, Μπεν Γκαζάρα, Ρέι Γουίνστοουν. Χώρα: ΗΠΑ. Διάρκεια: 130’
Γουόλ Στριτ: Το Χρήμα Ποτέ δεν Πεθαίνει
Ακόμη κι αν η πρωτότυπη ταινία του Όλιβερ Στόουν έμοιαζε με προειδοποίηση για τα κακά της απληστίας, αυτό δεν την εμπόδισε να μεταμορφώσει τον ήρωά της Γκόρντον Γκέκο σε ίνδαλμα μιας ολόκληρης γενιάς χρηματιστών και, αντί να συνετίσει, να ανδρώνει νοοτροπίες που επέφεραν τη σημερινή οικονομική κρίση στην Αμερική. Από τότε μέχρι σήμερα όμως οι θεατές τού Wall Street έχουν δει περισσότερα παραδείγματα ανάλογα αλόγιστων συμπεριφορών και δυστυχώς όχι στην οθόνη, αλλά στις τράπεζες που επενδύουν τα χρήματά τους, οπότε οποιαδήποτε λάμψη είχε ο Γκόρντον Γκέκο στην πρώτη του κινηματογραφική εμφάνιση, τώρα πια έχει μάλλον χαθεί. Το γεγονός ότι ο πάλαι ποτέ καρχαρίας του χρηματιστηρίου βγαίνει από τη φυλακή έτοιμος να κερδίσει και πάλι τη θέση του στην αρένα του χρήματος, δεν αρκεί για να κάνει το φιλμ ενδιαφέρον, πόσο μάλλον αφού η ιστορία της επανασύνδεσης με τον γιο του είναι άνευρη και αδιάφορη και το τελικό μελό κλείσιμο του φιλμ, όπου η καλοσύνη και οι οικογενειακοί δεσμοί θριαμβεύουν, είναι τόσο ψεύτικο και βεβιασμένο που φέρνει μόνο αγανάκτηση - αν όχι γέλια. Σκηνοθεσία: Όλιβερ Στόουν. Πρωταγωνιστούν: Μάικλ Ντάγκλας, Σάια ΛαΜπέφ, Κάρεϊ Μάλιγκαν, Τζος Μπρόλιν, Φρανκ Λανγκέλα. Χώρα: ΗΠΑ. Διάρκεια: 130’
ΑΚΟΜΗ
Οι Απίστευτες Περιπέτειες της Αντέλ, του Λικ Μπεσόν.
Θηλυκός Ιντιάνα Τζόουνς ζωντανεύει μούμιες για να θεραπεύσει την άρρωστη αδελφή της σε μια παραγεμισμένη με εφέ, ανούσια μεταφορά ενός γαλλικού κόμικ.
Κάθαρση, του Φωκίωνα Μπόγρη.
Πρώην μπάτσος προσλαμβάνεται από τον αρχηγό της αστυνομίας να καθαρίσει τον υπόκοσμο της Αθήνας. Φτηνή b movie με cult φιλοδοξίες που δεν οδηγούν πουθενά.
Σαν το Σκύλο με τη Γάτα 2: η Εκδίκηση της Κίτι Γκαλόρ 3d, του Μπραντ Πέιτον.
O πόλεμος μεταξύ γάτων και σκύλων συνεχίζεται με hi tech τρόπο, στο σίκουελ της απολύτως παιδικής ταινίας.
Thank you for Smoking, του Τζέισον Ράιτμαν.
Ξανά στις αίθουσες με αφορμή την απαγόρευση του καπνίσματος αυτή η πνευματώδης κυνική κομεντί. Πρώτη ταινία του σκηνοθέτη του Τζούνο και του Up in The Air
Γιώργος Ν. Κορωναίος

ΣΧΟΛΙΑ

Το "Π" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.